Χορεύοντας με τις ομπρέλες

Βροχή με το καντάρι θα πέφτει από τις 21 Οκτωβρίου στο Θέατρο Μπάντμιντον. Νεροποντή κανονική, χάρη σε σύγχρονα τεχνικά μέσα. Μούσκεμα θα γίνεται η σκηνή του θεάτρου στο Γουδή, για τις ανάγκες του μιούζικαλ «Τραγουδώντας στη βροχή» («Singin΄ in the Rain») που είναι ήδη σε περιοδεία, με παραστάσεις σε πόλεις της Βρετανίας, και έχοντας αποσπάσει εγκωμιαστικές κριτικές από αγγλικές εφημερίδες και περιοδικά.

Οι οκτώ παραστάσεις που είναι προγραμματισμένες για την Αθήνα βασίζονται στην παραγωγή του 1995 που είχε σκηνοθετήσει ο Τόμι Στιλ- είχε και τον πρώτο ρόλο- η οποία είχε βρεθεί τότε στις διακεκριμένες θέσεις της λίστας των σημαντικότερων μιούζικαλ.

Όταν το 1952 ο Τζιν Κέλι, ο ιδιοφυής «ακροβάτης του χορού», χορογραφούσε το «Singin΄ in the Rain» δεν μπορούσε να διανοηθεί πως σχεδόν 60 χρόνια μετά η ταινία – ως θεατρικό μιούζικαλ πλέον- θα εξακολουθούσε να έχει απήχηση.

Η θρυλική πια σκηνή του φιλμ, ανεξίτηλα χαραγμένη στη μνήμη, με τον αέρινο Τζιν Κέλι να «ζωγραφίζει» φιγούρες στη βροχή κρατώντας ομπρέλα και τραγουδώντας το ομότιτλο τραγούδι θα ζωντανέψει στη σκηνή του Μπάντμιντον από τον Τεξανό χορευτή Τιμ Φλάβιν, που έμελλε να ζήσει το νεανικό όνειρό του.

Όπως κάθε παιδί που μιμούνταν τα μουσικά ινδάλματά του κάνοντας ότι τραγουδά κρατώντας μια βούρτσα μαλλιών δίκην μικροφώνου και χορεύοντας μπροστά στον καθρέφτη, ο Τιμ Φλάβιν δεν ξέφυγε του κανόνα. Απέναντι από έναν καθρέφτη πάλευε μικρός να πετύχει τις επιδέξιες φιγούρες του Τζιν Κέλι. Και να που τα ΄φερε η ζωή έτσι ώστε να «πατήσει» στα καλλιτεχνικά χνάρια του.

«Την πρώτη φορά που τον είδα ήμουν παιδί και ένιωσα πως αυτό ήταν μοιραίο. Από τότε αποφάσισα πως ήθελα να γίνω χορευτής. Με ενέπνευσε».

Δεν έχασε ούτε μια ταινία του, όπως και του επίσης κορυφαίου Φρεντ Αστέρ. «Νομίζω ότι τη λατρεία, τον θαυμασμό για τον Τζιν Κέλι ή τον Φρεντ Αστέρ τα μοιραζόμαστε με πολύ κόσμο. Αναρωτιέμαι αν οι δύο αυτοί τύποι συνειδητοποίησαν έστω στιγμιαία την επίδραση που είχαν στους ανθρώπους».

Στη σκηνή του Θεάτρου Μπάντμιντον ο Τιμ Φλάβιν θα αποδώσει την «ιερή» για τον ίδιο χορογραφία του αξεπέραστου εμπνευστή του.

Άραγε το γεγονός αυτό πόσο δέος τού προκαλεί; «Μμμ, για κάποιο λόγο κανένα απολύτως. Είναι απλώς χαρά και τιμή μου. Κάποιες φορές, στη σκηνή την ώρα που βρέχει κι εγώ στριφογυρίζω στη λάμπα του δρόμου τραγουδώντας το “Singin΄ in the Rain”, στιγμιαία έχω νιώσει σαν να είμαι ο Τζιν Κέλι».

ΙΝFΟ

Το μιούζικαλ «Singin΄ in the Rain» 21-25 Οκτωβρίου στο Θέατρο Μπάντμιντον.
Εισιτήρια 12-65 ευρώ

Αγγαρεία στις τουαλέτες

Για τον Τιμ Φλάβιν όλα άρχισαν όταν στα 14 του ακολούθησε έναν φίλο του που πήγε να τοποθετήσει ηχομόνωση σε μια σχολή χορού. «Η σχολή είχε έλλειψη από αγόρια και η δασκάλα μού πρότεινε να με μάθει χορούς κι αντί χρημάτων θα έπρεπε να σφουγγαρίζω την αίθουσα χορού και να καθαρίζω τις τουαλέτες». Ήταν ήδη παθιασμένος και η αγγαρεία ούτε που τον ένοιαξε. Το πάθος και η επιμονή του τον δικαίωσαν. Έφθασε να είναι ο πρώτος Αμερικανός ηθοποιόςχορευτής που τιμήθηκε με το βραβείο Λόρενς Ολίβιε για την ερμηνεία και τη σκηνική του παράσταση στο μιούζικαλ «Οn Υour Τoes» (που είχαν γράψει το ΄36 οι Ρίτσαρντ Ρότζερς και Λόρενς Χαρτ). Στη σκηνή του Θεάτρου Μπάντμιντον θα εμφανιστεί μαζί με άλλους 11 χορευτές και 11 χορεύτριες για να παρουσιάσουν το «Singin΄ in the Rain» (με ελληνικούς υπέρτιτλους) συνοδεία ορχήστρας.