Πανόραμα της εποχής

Το βιβλίο του Ατιά είναι αναμφίβολα πολύπλοκο σε ό,τι αφορά το καθαρά αστυνομικό του σκέλος και, ηθελημένα ίσως, όχι πάντα ρεαλιστικό, με τη συμβατική έννοια του όρου, ίσως για να εξυπηρετηθεί η καταιγιστική πλοκή. Γίνεται ακόμη συνθετότερο με την εισροή των μεγάλων πολιτικών γεγονότων της εποχής: Ψυχρός Πόλεμος, Βιετνάμ, λατινοαμερικάνικες επαναστάσεις, Πόλεμος των Έξι Ημερών, η Κούβα και ο Τσε, το Αλγέρι και ο Μπεν Μπαρκά και κυρίως οι ανά την Ευρώπη εξεγέρσεις λειτουργούν- με πλοκάμια που φτάνουν μέχρι την γενοκτονία των Αρμενίων, την ελληνική χούντα και τα αφρικανικά πραξικοπήματα- ως ενδιαφέρον πλαίσιο αναφοράς, ενώ συμπλέκονται σταθερά με το κοινό έγκλημα και τον υπόκοσμο. Ειδικά η σχέση του τελευταίου με τη γαλλική Δεξιά είναι η εμμονή ενός συγγραφέα βαθύτατα συμπαθούντος την εξεγερμένη Αριστερά και ως εκ τούτου στρατευμένου αλλά και «πολιτικά ορθού» με κάθε ευκαιρία. Στα ενδιαφέροντα στοιχεία του βιβλίου- όπως και στο Μαύρο Αλγέρι – το πλούσιο πραγματολογικό υλικό που ανασυστήνει με ακρίβεια τα σίξτι΄ς: διαρκείς αναφορές σε μουσική, σινεμά, κουζίνα, ενδυματολογικά, γλωσσολογικά, γεωγραφικά και πολιτισμικά στοιχεία υποχρεώνουν τον εκδότη να εξορίσει στο τέλος καμιά τρακοσαριά απαραίτητες σημειώσεις προκειμένου να μη διακοπεί η αφηγηματική ροή.