ΑΠΑΝΤΗΣΗ: 1.500 ρεπορτάζ

Για να είναι πιο αυθεντικός στις ποικίλες και πολυάριθμες κοινωνικές του έρευνες, ο Πέτρος Πικρός (1894-1956) δεν αρκέσθηκε στην παρουσία του επιτόπου αλλά συχνά υποδυόταν και τους σχετικούς ρόλους. Χαρακτηριστική και χρήσιμη για την ιστορία του θέματος είναι η εμφάνισή του ως αιμοδότη στα πρώτα βήματα της σωτήριας μεθόδου.

Στο πρωτότυπο εκείνο ρεπορτάζ του, φωτογραφίζεται στον Σταθμό Πρώτων Βοηθειών, ξαπλωμένος, να μεταγγίζει αίμα σε ασθενή. Το σύνολο των δημοσιευμάτων του, σε δέκα διαφορετικές εφημερίδες, ξεπερνάει τα 1.500!

Συνεπαρμένος από «την ορμή του σοσιαλιστικού οράματος», ενταγμένος στο ΚΚΕ- αρχισυντάκτης του «Ριζοσπάστη» και υποψήφιος βουλευτής- εκδίδει την πενταετία 1922-27 την τριλογία του που θα αιφνιδιάσει κριτικούς και κοινό. Τα δύο («Χαμένα κορμιά» και «Σα θα γίνουμε άνθρωποι») από τα τρία βιβλία επανακυκλοφόρησαν από τις Εκδόσεις Άγρα με επιμέλεια Χριστίνας Ντουνιά και αναμένεται το τρίτο. Η επιμελήτρια αναφέρεται στους προδρόμους του Πικρού (Χρηστομάνος, Βουτυράς κ.ά.), στα διαβάσματά του (Γκόρκι, Αντρέγεφ, Μπαρμπίς κ.ά.) και στους ήρωές του βγαλμένους από τους απόκληρους της ζωής και τους ψυχικά διαταραγμένους. Οι κομματικές του περιπέτειες συνδέονται κυρίως με τα δύο αξιόλογα λογοτεχνικά περιοδικά που διηύθυνε. «Πρωτοπόροι» (1930-32), «Νέα Ζωή» (1945). Για τους «Πρωτοπόρους» μάλιστα αναγκάστηκε να συντάξει ταπεινωτική δημόσια δήλωση αποκήρυξης της στάσης του «ως εγκληματικής και αντεπαναστατικής» (1933).

Βασική Πηγή:Γιάννης Μπάρτζης, Πέτρος Πικρός (Α. Σταμούλης, 2006)