Δουλεύοντας με μια μαύρη τρύπα

Αντιμετωπίσε προβλήματα σκηνοθετώντας σε μια γλώσσα την οποία δεν γνωρίζει;

«Δουλεύουμε, συγκεκριμένα, το ύφος και τη μουσικότητα της γλώσσας που έχει συνθέσει με τέτοιο τρόπο ο Αισχύλος, ώστε δεν παίζει μόνο με τη λέξη, αλλά και με τη φράση, αλλά και με τη μελωδία του λόγου», λέει ο Ντίμιτερ Γκότσεφ. «Δουλεύω με τη γλώσσα, το κείμενο, τον ηθοποιό, τον ρυθμό και αυτά ήδη μου φτάνουν. Δεν χρειάζομαι ντεκόρ. Η παράσταση δεν είναι στατική, παρ΄ ότι υπάρχουν στιγμές μιας πολύ δυναμικής στατικότητας, αναγκαίας, προκειμένου ο λόγος και οι εικόνες να πάρουν μορφή. Δεν θέλουμε να εικονογραφήσουμε, αλλά να “ζωντανέψουμε”».

Είναι αναγκαία η σύγχρονη όψη;

Ήδη η Επίδαυρος έχει μια σκηνική ένταση. Ωστόσο υπάρχει ένα σημαντικό αντικείμενο, ένας τοίχος, περιστρεφόμενος, τον οποίον χρησιμοποιούμε με φειδώ.

Είναι σαν να διαβάζεις ένα βιβλίο και γυρίζεις τις σελίδες. Μπορεί να είναι μια μαύρη τρύπα. Δουλεύουμε, πετάμε σ΄ αυτήν τη μαύρη τρύπα και πάντα υπάρχει το ρίσκο πού θα προσγειωθούμε. Αλλά αυτήν τη στιγμή πετάμε ευτυχισμένοι.

Είναι μια μοντέρνα, εγκεφαλική παράσταση;
Το θέατρο δεν έχει να κάνει με το κεφάλι. Έχει να κάνει με τις φτέρνες. Η κίνηση είναι το βασικό στοιχείο. Το σώμα, τη σωματικότητα. Μ΄ αυτόν τον τρόπο επιστρέφουμε στον Αισχύλο, στην ένταση της γλώσσας του. Ο ελεύθερος χώρος του κειμένου δίνει ελεύθερο χώρο και στους ηθοποιούς, αρκεί να δουλέψουν συγκεντρωμένα, χωρίς φλύαρα και περιττά στοιχεία. Αυτοί οι συγγραφείς αυτό απαιτούν.