ΔΡΑΣΗ ΓΙΑ ΠΕΝΤΕ ΖΩΕΣ

Η εξομολόγηση της Τζέιν Φόντα είναι λεπτομερής, ειλικρινής και… βαριά. Οι 907 σελίδες τού Η Ζωή Μου θα έκαναν τον Ίρβιν Γιάλομ να ξεσκονίσει εκ νέου τα διπλώματά του. Όχι τα συγγραφικά. Το βιβλίο είναι γραμμένο απλά, σε πρώτο πρόσωπο, σαν ημερολόγιο. Ως προς την ενδοσκοπική της ικανότητα όμως, το πνεύμα της, την τόλμη της να μιλήσει για δύσκολα πράγματα, τις αντιφάσεις της και την πολυπλοκότητά της σαν άνθρωπος, εκεί μπορεί και να τον άφηνε πίσω τον διάσημο ψυχολόγο- με διαφορά στήθους. Ακριβώς γιατί το «αντικείμενο της εξέτασής της» είναι ο ίδιος της ο εαυτός. Και ο εαυτός της πάσχει, παιδιόθεν. Σίγουρα πιο ενδιαφέρον το…

ντιβάνι της Φόντα (απ΄ αυτό του Γιάλομ) γιατί εκτός από την πλούσια εσωτερική δράση, έχουμε και δράση πραγματική.

Όχι για μία, αλλά για πέντε ζωές: γάμους και διαζύγια, «πιπεράτες» ερωτικές περιγραφές, χολιγουντιανό γκλάμορ, πάρτι διασήμων, κλίμα «αριστερής» Αμερικής του ΄70, αντιπολεμικά συλλαλητήρια (Βιετνάμ), επιστολές FΒΙ, γυρίσματα ταινιών που αγαπήσαμε (όπως η «Επιστροφή»), κλίμα δεκαετίας ΄80- χοροπηδηχτό και αθλούμενο, με μουσική ντίσκο και αερόμπικ.