Τα ειδικά σχολεία

Η κ. Βάσω Δεμέναγα γράφει για τα παιδιά με ειδικές ανάγκες και τα ειδικά σχολεία:

«Την ώρα που το υπουργείο Παιδείας και ο Πρωθυπουργός προβάλλουν τηλεοπτικά ένα τέτοιο πρόγραμμα για τα σχολεία του μέλλοντος εγώ ως μητέρα ενός κοριτσιού με ειδικές ανάγκες, διεκδικώ με όλες μου τις ψυχικές δυνάμεις το αυτονόητο, δηλαδή το δικαίωμα του παιδιού μου στη δημόσια εκπαίδευση!

Έχοντας ακολουθήσει κατά γράμμα τη διαδικασία που υπαγορεύει το υπουργείο Παιδείας, φρόντισα ώστε το παιδί μου να εξεταστεί και να αξιολογηθεί από την αρμόδια επιστημονική επιτροπή των ΚΕΔΔΥ, ως προς τις ανάγκες που προκύπτουν από τις κινητικές και νοητικές της δυσκολίες. Η γνωμάτευσή τους δηλώνει καθαρά ότι το κοριτσάκι μου πρέπει να ενταχθεί σε ειδικό θεραπευτικό και εκπαιδευτικό πλαίσιο… κι εδώ αρχίζουν τα δύσκολα!

Κανένα από τα δύο ειδικά θεραπευτικά σχολικά πλαίσια όπου μας έχουν παραπέμψει από το ΚΕΔΔΥ δεν δέχεται να εγγράψει την κόρη μου για τη νέα σχολική χρονιά, γιατί απλά είναι υπεράριθμα!

Τους τελευταίους μήνες έχουν “λειώσει τα παπούτσια μου” και έχουν “ανάψει τα τηλεφωνικά σύρματα” στην προσπάθειά μου να βρω μια άκρη και μια λύση στο πρόβλημά μου ή μάλλον… στο δικαίωμα του παιδιού μου. Έχω γίνει “μπαλάκι του τένις” από το ΚΕΔΔΥ στα σχολικά πλαίσια και από τα σχολικά πλαίσια στο υπουργείο Παιδείας. Έχω μιλήσει με άπειρους κοινωνικούς λειτουργούς, διευθυντές σχολείων, συμβούλους ειδικής αγωγής κ.ο.κ., όμως αποτέλεσμα μηδέν!

Καταλαβαίνετε τώρα την οργή μου και την αγανάκτησή μου, όταν στην Ελλάδα του 21ου αιώνα το θεμελιώδες δικαίωμα του ανθρώπου για δωρεάν παιδεία είναι ακόμη υπό αμφισβήτηση! Γιατί να πρέπει να τρέξω, να παρακαλέσω για κάτι τόσο δίκαιο, όσο η εκπαίδευση του παιδιού μου; Αυτό δεν θα έπρεπε να είναι καν θέμα συζήτησης!».