Το τέταρτο κουδούνι

Τώρα, αυτά τα δεκαεφτάχρονα, οι υποψήφιες για «Μiss Υoung» των καλλιστείων, που ξεκωλώθηκαν- κυριολεκτικά…- για κάνα μήνα- Μάιο με Ιούνιοστις πρόβες, εξετάσεις στο λύκειο δεν είχαν σαν όλα τ΄ άλλα τα παιδιά; Ή μπας και τους δίνουν άδεια εκπαιδευτική;

Αφήστε το Πάντειο που άδειασε. Οι μισές απ΄ τις μεγαλύτερες επίδοξες «Μiss» και «Stars», στο Πάντειο, λέει, φοιτούν, κύριε Βέλτσο μου. Όσες δεν έβαλαν πλώρη για κατάληψη, τα ΄βγαλαν όλα όξω- ή, μάλλον, τα στρίμωξαν στα μπικίνι- και πάνω-κάτω, πάνω-κάτω στην πασαρέλα, και να τα στησίματα (πάνω, κάτω και πλαγίως), και να οι πόζες. Αυτό θα πει Επικοινωνία και Μαζική Ενημέρωση.

Αμ η άλλη; Που τ΄ όνειρό της είναι, λέει, να γίνει εγκληματολόγος; Σαν τον Ευγένιο Τριβιζά; (Έως και η παρουσιάστρια Βίκυ Καγιά εξεπλάγη). Αλλά που, έως ότου γίνει εγκληματολόγος- σαν τον Ευγένιο Τριβιζά-, τα πέταξε και να τα σούρτα- φέρτα με το μπικίνι; Ελάτε τώρα στη θέση μου. Πώς να κρατηθώ εγώ και να μην πω «με τέτοια μυαλά κορίτσι μου, του κώλου εγκληματολόγο σε βλέπω»;

Όλος ο κόσμος, μια σκηνή… Η Άντα Λιβιτσάνου (στη φωτογραφία), ξύπνια φάτσα, ικανή στην υποκριτική- δεν έχει κάνει πολύ θέατρο αλλά το καλοκαίρι του 2005 και το χειμώνα 2005-2006, στο θερινό και στο χειμερινό «Λαμπέτη», αντίστοιχα, ξεχώρισε στο καινούργιο ανέβασμα του «Μόλις χώρισα» των Βασίλη Μυριανθόπουλου- Βαγγέλη Χατζηνικολάου, πιο πρόσφατα, το 2007-2008, έπαιξε Ντόροθι στον κατά Μάνο Βενιέρη «Μάγο του Οζ» με τη Σκηνή για παιδιά «Κύτταρο» στο «Γκλόρια» ενώ φέτος είναι η… διπλού φύλου Λόλα στο ομώνυμο καθημερινό του Αnt1 -, στο τραγούδι- τραγουδάει, μάλιστα, στην μπάντα «Volt» που έχει συνιδρύσεικαι στο χορό, θα συμπρωταγωνιστήσει με Αργύρη Αγγέλου Πάνο Μουζουράκη, Αντιγόνη Ψυχράμη και Βασίλη Αξιώτη στο βασισμένο στην «Μποέμ» του Πουτσίνι μιούζικαλ «Rent» του Αμερικανού Τζόναθαν Λάρσον. Που θα παρουσιάσει, όπως σας έγραφα στο «Τέταρτο Κουδούνι» της 21 Μαΐου, ο Γιώργος Λυκιαρδόπουλος στη Σκηνή «Νέα Χώρα» του «Χώρα».

Η Θέμις Μαρσέλλου έχει επωμιστεί τη σκηνοθεσία και τους στίχους, την απόδοση του κειμένου ο Γιώργος Καπουτζίδης, τις ενορχηστρώσεις και τη μουσική διδασκαλία, τελικά, ο Γιώργος Ζαχαρίου, τα σκηνικά ο Γιάννης Σκουρλέτης, τις χορογραφίες ο Αλέξανδρος Γιαννής, τους φωτισμούς, ο Τάσος Ζαφειρόπουλος.

Στη διανομή, επίσης, Αλίνα Κωτσοβούλου, Μίνως Θεοχάρης, Στέργιος Νταουσανάκης, Χρήστος Γεωργαλής, Μαριάννα Γερασιμίδου, Νατάσσα Καρακατσάνη, Τάσος Φωτιάδης και η σκηνοθέτρια Θέμις Μαρσέλλου. Ο Πάνος Μουζουράκης στο ρόλο του Ρότζερ, λόγω ανειλημμένων τραγουδιστικών υποχρεώσεων, θα μοιράζεται τις παραστάσεις με τον Ησαΐα Ματιάμπα.

Το «Rent» θα ανεβεί γύρω στα μέσα Νοεμβρίου, μετά το έργο του Μπέκετ «Ευτυχισμένες μέρες» που θα κάνει πρεμιέρα την 1η Οκτωβρίου με τη Μίνα Αδαμάκη σε σκηνοθεσία Έκτορα Λυγίζου.

Στο τέλος της ηχειμωνιάτικη/ ανοιξιάτικη θεατρική σεζόν κι απ΄ τους σύγχρονους Έλληνες συγγραφείς το ρεκόρ το ΄κανε φέτος ο Γιώργος Ηλιόπουλος (φωτογραφία). Στην Αθήνα ανέβηκαν το ενδιαφέρον καινούργιο του «Το μαύρο κουτί» απ΄ το θίασο του Κώστα Καζάκου στο «Καρέζη» και το παλαιότερό του «Βedtime Stories» στο «Παραμυθίας». Και στη Θεσσαλονίκη, στο ΚΘΒΕ, το επίσης καινούργιο του «2η ευκαιρία» ενώ παίχτηκε για τέταρτη σεζόν, μετά τις τρεις αθηναϊκές του- δυο χειμερινές και μια καλοκαιρινή-, και το «Τα μυστικά της αποτυχίας μου».

Για κοίτα, ρε, εκπτώσεις! Κάτω του κόστους! Πού καταντήσαμε… Να ΄χουν γίνει «ρυθμιστές» ο Καρατζαφέρης, κι ο Άδωνις της κλασικής μαέστρου στο πόντιουμ του Ξεπουρλέματος, κι ο Κυριάκος Βελόπουλος, κι ο Βαΐτσης ο Αποστολάτος… Και τι ύφος! Τι έπαρση! Τι θράσος- «τίνος είναι η πολυκατοικία»!

Κι όλα αυτά τα ιδεολογικά ανερμάτιστα, τα ξεφτιλισμένα ρετάλια των πρωινομεσημεριανοαπογευματινάδικων αλλά και σοβαρές, υποτίθεται, πολιτικές εκπομπές, να τους θεωρούν εκ των ων ουκ άνευ στα «πάνελ» τους.

Όλος ο κόσμος, μια σκηνή… Σε κάτι τέτοιου επιπέδου «πάνελ» άκουσα και τον- προς το παρόν…- Νεοδημοκράτη βουλευτή- και πρώην υπουργό παρακαλώ- κ. Γιακουμάτο, πάνω στην εθνικοπατριωτική κορύφωσή του, λαχανιασμένο να κραυγάζει: «Εγώ δεν είμαι ο γιος του Τάδε ή του Δείνα, εγώ είμαι ο γιος της κυραΒαγγελιώς».

Ένα νερό, κυρα-Βαγγελιώ, ένα νερό, κρύο νερό… Να το ρίξουμε σε κάνα κεφάλι μπας και κάπως συνέλθουμε.

Είπαμε: Όλος ο κόσμος, μια σκηνή… Πρωταγωνιστής του θεάτρου μας- ο οποίος, στη μικρή μας πόλη, φέρεται και ως εξαιρετικά καλλιεργημένος κρινόμενος βάσει της ύλης που συλλέγει στα προγράμματα των παραστάσεών του και των εκεί εμβριθών σημειωμάτων του τα οποία, συνήθως, ουδεμία σχέση με το παραστασιακό αποτέλεσμα…-, με επιδόσεις στο κλασικό είδος «συκοφαντείτε, συκοφαντείτε, κάτι θα μείνει», επανέρχεται για πολλοστή φορά- όπως καθ΄ έξιν πράττει όταν αρχίζει τις συνεντεύξεις για την «προμόσιον» κάθε καινούργιας του παράστασης-, σε έντυπο σοβαρό μεν αλλά που την έχει και μια αδυναμία στην κιτρινίλα, στον προσφιλή του στόχο: τρεις συγκεκριμένους δημοσιογράφους του πολιτιστικού. Και συγκεκριμένα αυτούς που δεν φοβούνται τις διαπλοκές του, δεν τον γλείφουν και κρίνουν, όπως έχουν κάθε δικαίωμα, τις επιλογές του- κάνουν δηλαδή τη δουλειά τους. Η μέθοδός του, αμιγώς γκεμπελική: «μετατοπίζω» λίγο τα πράγματα, χρησιμοποιώ τη λέξη «κριτική» όπως με συμφέρει, ρίχνω έντεχνα ψεματάκια και, παράλληλα, πετάω παρασκηνιακά και διαδόσειςπως οι συγκεκριμένοι δημοσιογράφοι, ας πούμε, διατηρούν γραφείο δημοσίων σχέσεων.

Πολύ, μα πολύ παλιό θέατρο όζουν αυτά. Τι να πω; Απλώς θα καταφύγω στο επίσης κλασικό- αλλά και πιο στέρεο λόγω των λαϊκών του ριζών- «της κοντής ψ…ής, οι τρίχες τής φταίνε».

Δυο… «τέως Τρέπλιεφ» θα συναντηθούν στον χειμωνιάτικο «Βυσσινόκηπο» του Τσέχωφ που θα κάνει για την «Πράξη» της Μπέττυς Αρβανίτη στο θέατρο «Οδού Κεφαλληνίας» ο Στάθης Λιβαθινός. Γκάγιεφ θα ερμηνεύσει ο Γιάννης Φέρτης (φωτογραφία), Τρέπλιεφ στον τσεχωφικό «Γλάρο» το 1966-67, στην παράσταση του Τίτου Φαρμάκη για το θίασο Φέρτη- Καλογεροπούλου στο «Ακάδημος». Και Λοπάχιν ο Τρέπλιεφ του 2002-03 στον «Γλάρο» του Νίκου Μαστοράκη που ανέβηκε επίσης στο «Κεφαλληνίας» Δημοσθένης Παπαδόπουλος.

Η ζωή – και το θέατρο- κύκλους κάνει…