Γοητεία σε 12 χορδές

«Το ρεπερτόριο με έργα για δύο κιθάρες και ορχήστρα υπήρξε ιδιαίτερα φτωχό αν αναλογισθεί κανείς πως το πρώτο κονσέρτο γράφτηκε μόλις το 1962» παρατηρεί ο διάσημος κιθαρίστας και μουσικοπαιδαγωγός Ευάγγελος Ασημακόπουλος, που μαζί με τη συμβία του και παρτνέρ του στην κιθάρα και την παιδαγωγική Λίζα Ζώη, μαθητές του μεγάλου Αντρές Σεγκόβια, είναι ό,τι πιο διάσημο διεθνώς έχει να επιδείξει η ελληνική κιθάρα. Αυτό το κενό έρχονται κατά κάποιον τρόπο να καλύψουν με ζωντανούς μάρτυρες συναυλιών τους (με την Καμεράτα και τη Φιλαρμονική του Ντούισμποργκ) στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και το Ηρώδειο καθώς και έργα γραμμένα για κείνους (στη δεύτερη ενότητα υπό τον τίτλο «Dedications» – αφιερώσεις) στο δίγλωσσο CD διεθνούς κυκλοφορίας «50 χρόνια κιθαριστικής δεξιοτεχνίας» (Legend Classics). Πέρα από τη μεταγραφή τους για δύο κιθάρες του τρίτου κοντσέρτου του Γιόζεφ Χάιντν, ακούγονται «το έργο Greek Suite που γράφτηκε από τον διεθνούς φήμης Άγγλο συνθέτη και κιθαριστή Τζον Ντουάρτε λίγο μετά το πρώτο μας ρεσιτάλ στη Βρετανία το 1969», τη Σουίτα του Κυριάκου Τζωρτζινάκη «Ελληνικές Αναμνήσεις» που «την είχαμε ηχογραφήσει για το ΒΒC και το ραδιόφωνο του Βερολίνου», τη «Ρεμπέτικη Σουίτα» του Βασίλη Τενίδη, «με ηχητικά εφέ που άλλοτε θυμίζουν μπαγλαμά και άλλοτε μπουζούκι», το «Scherzando» και τη «Fantasia Latina» του Αργεντινού συνθέτη και κιθαριστή Χόρχε Μορέλ και «Τα τέσσερα στάσιμα» του Περικλή Κούκου, εμπνευσμένα από τον «Οιδίποδα επί Κολωνώ» του Σοφοκλή.

Link

http://www.evangelosliza.com.