Ευρωεκλογές στην Οxford Street
Λονδίνο: μόλις έφτασε η φουρνιά των βραδινών εφημερίδων. Τα σκάνδαλα των πολιτικών ανέβασαν θεαματικά την κυκλοφορία του Τύπου
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
3 λεπτά Η Οxford Street παραμένει πάντα ίδια. Γεμάτη μαγαζιά, καφετέριες, κτίρια πολυεθνικών, καταστήματα Πολωνών μεταναστών, τεράστια πολυκαταστήματα, μικρά μαγαζάκια, κόσμο που περπατάει, μιλάει σε δεκάδες γλώσσες, καπνίζει, τρέχει, σκοντάφτει, γελάει, ψωνίζει, χαζεύει τις βιτρίνες, μαύροι, ξανθοί, κίτρινοι, κόκκινοι: ένας δρόμος που νομίζεις ότι ενώνει τις πέντε ηπείρους. Το σύμβολο του χρήματος και της συγχώνευσης καταγωγών. Στην Οxford Street την οικονομική κρίση την βλέπεις στις βιτρίνες των μαγαζιών που κλείνουν. Πριν κατεβάσουν ρολά, συνήθως χαρίζουν την πραμάτειά τους στους περαστικούς, που συνωστίζονται μπροστά στην είσοδο. Το τσάμπα έχει πάντα πέραση. Σε ένα τέτοιο μαγαζί με καλλυντικά, ο νεαρός υπάλληλος δίνει πραγματικό σόου, χαρίζοντας κρέμες και αρώματα. Άνθρωποι όλων των ηλικιών, με θαυμαστή τάξη, τείνουν τα χέρια. Ο νεαρός ρωτά: «Από πού είστε μαντάμ;», «Βερολίνο». «Από πού είστε κύριε;», «Σουηδία». «Μα, υπάρχει κανείς από το Λονδίνο εδώ πέρα;» ρωτάει ο υπάλληλος. Δυνατά γέλια, και χέρια που ανεμίζουν στον αέρα: «Εμείς είμαστε από το Λονδίνο. Δώσε κάτι και σε μας»…
***
Στο Λονδίνο συζητούν ελάχιστα για τις ευρωεκλογές. Η βρετανική ταυτότητα, κατ΄ εξοχήν νησιωτική, έχει διαμορφωθεί άλλωστε διατηρώντας μιαν απόσταση ασφαλείας από την ηπειρωτική Ευρώπη. Εδώ συζητούν για την οικονομική κρίση. Συζητούν ακόμα πιο πολύ για τη διαφθορά των πολιτικών. Τους Βρετανούς βουλευτές που χρησιμοποίησαν λεφτά των φορολογουμένων για προσωπικές υποθέσεις: από μερεμέτια μέχρι αγορά πορνό ταινιών! Στους πάγκους με τις εφημερίδες οι πωλητές δυσκολεύονται να αντιμετωπίσουν τη συρροή του κόσμου. Τα πολιτικά σκάνδαλα κατέβασαν τα ποσοστά των Εργατικών και την τιμή της πολιτικής στο ναδίρ. Ανέβασαν την κυκλοφορία των εφημερίδων στον έβδομο ουρανό. Ο πρόεδρος της Βουλής των Κοινοτήτων παραιτήθηκε. Πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας. Οι μισοί βουλευτές της Βουλής, γράφουν οι εφημερίδες, ετοιμάζονται να παραιτηθούν. Εδώ, τουλάχιστον, παραιτούνται και 
***
Σε μια γωνιά βλέπω τη μοναδική αφίσα που κατάφερα να βρω για τις ευρωεκλογές: «Βρετανικές δουλειές για Βρετανούς εργάτες». Ανήκει στο Εθνικιστικό Βρετανικό Κόμμα. Η διαφήμιση δείχνει τρεις χαμογελαστούς εργάτες- άνδρες φυσικά- που φορούν κίτρινα κράνη. Οι Βρετανοί εθνικιστές δεν την χωνεύουν την Ευρωπαϊκή Ένωση. Θέλουν να πάνε όμως στο Ευρωκοινοβούλιο για να την διαλύσουν «από τα μέσα». (Σαν το ΚΚΕ δηλαδή)… Την άλλη μέρα, διαβάζω στις εφημερίδες ότι οι τρεις εργάτες που εμφανίζονται στη διαφήμιση των Βρετανών εθνικιστών είναι μετανάστες! Δεν υπάρχει καλύτερη ιστορία, νομίζω, για να περιγράψει κανείς τη στάση των μισαλλόδοξων και των εθνικιστών ανά την Ευρώπη προς τους μετανάστες.
***
Οικονομική κρίση, απαξίωση της πολιτικής, άνοδος της μισαλλοδοξίας. Αυτό είναι το τοπίο στη Βρετανία και σε σημαντικό μέρος της Ευρώπης. Μοιάζει κάπως με το τοπίο πριν από πολλά χρόνια- αν και τόσο πολλά δεν είναι- τότε, που η Ευρώπη έγινε Σκοτεινή Ήπειρος. Ήπειρος των λαϊκιστών, των εθνικισμών, του ολοκληρωτισμού. Ήπειρος που μετρούσε πτώματα και ερείπια. Πάνω σε αυτά τα ερείπια οικοδομήθηκε η Ενωμένη Ευρώπη ως ένα όραμα ειρήνης και συνεργασίας. Η Ενωμένη Ευρώπη μπορεί να είναι γραφειοκρατική αλλά κατάφερε να εξασφαλίσει ειρήνη και ευημερία. Τόσο που οι Ευρωπαίοι τα θεωρούν δεδομένα πλέον και προτιμούν να την αράξουν στην παραλία παρά να πάνε να ψηφίσουν. Φταίει η Ενωμένη Ευρώπη γι΄ αυτό; Ίσως. Η Ενωμένη Ευρώπη, άλλωστε, είναι μια διαδικασία σε εξέλιξη. Φταίει προπαντός αυτό που ο Ούρλιχ Μπεκ αποκαλεί «εθνικιστικό ψέμα». «Στις κοινωνίες που ετικετάρουμε ως εθνικές δεν υπάρχει πια ούτε χιλιοστό της ζωής μας που να μην καθορίζεται από την παρουσία της Ευρώπης» γράφει. Οι εθνικές πολιτικές τάξεις, όμως, συμπεριφέρονται λες και η Ενωμένη Ευρώπη είναι κάποιο πολυτελές ξενοδοχείο, όπου θα στείλουν εκπροσώπους τους για να συμμετάσχουν σε σεμινάρια δημιουργικής γραφής…
LΙΝΚ:
Google news
