Ενδεικτικά θέματα και απαντήσεις για δύο γραπτούς διαγωνισμούς

Για τους εκπαιδευτικούς
Με στόχο να εισαγάγουν ακόμη περισσότερο στο κλίμα των εξετάσεων τους υποψηφίους που θα
συμμετάσχουν στο διαγωνισμό των εκπαιδευτικών (4Π και 5Π), που θα πραγματοποιηθεί στις 13-14
Ιουνίου οι «Προσλήψεις στο Δημόσιο» δημοσιεύουν ανά τακτά διαστήματα αντιπροσωπευτικά θέματα
με τις απαντήσεις τους. Τα θέματα και τις απαντήσεις επιμελείται το ΚΕΣ Ηράκλειτος.
Διδακτική Μεθοδολογία – Παιδαγωγικά Θέματα
1. Οι προσδοκίες του δασκάλου για τον κάθε μαθητή πηγάζουν κατά βάση από:

α)το κοινωνικο-οικονομικό Status του μαθητή.

β)το φύλο του παιδιού.

γ)τις επιδόσεις του μαθητή.

δ)τη στάση του δασκάλου στον μαθητή.

2. Ο μαθητής χαρακτηρίζεται ως άτομο με κοινωνική απόκλιση εξαιτίας:

α)της ανεπάρκειάς του στη μάθηση.

β)της αυτο-απομόνωσής του σ΄ ένα θρανίο. γ)της λησμονιάς κυρίως των τετραδίων-εργασιών του στο σπίτι.

δ)της απασχόλησής του με ζωγραφιά αντί με ανάγνωση.

3. Η αποδοχή του δασκάλου από τους μαθητές και τους γονείς τους οφείλεται κυρίως:

α)στη νομιμότητά του.

β)στη δύναμη της εξουσίας του.

γ)στην αίγλη της προσωπικότητάς του.

δ)στις ειδικές ικανότητες και γνώσεις.

4. Όταν ένας μαθητής, με τις αταξίες του, παρεμποδίζει τη διεξαγωγή της διδακτικής πράξης, ο δάσκαλος:

α)τον επιπλήττει.

β)τον αποβάλλει από την τάξη.

γ)του αλλάζει θέση μέσα στην τάξη.

δ)αναζητά τα αίτια.

5. Στον μαθητή που διστάζει να αναλάβει μαθησιακές δραστηριότητες λόγω έλλειψης αυτοπεποίθησης, ο εκπαιδευτικός θα ήταν προτιμότερο να έλεγε:

α)«Προσπάθησε, νομίζω ότι έχεις κάποιες δυνατότητες».

β)«Δοκίμασε κάτι πολύ απλό για να έχεις σίγουρη την επιτυχία».

γ)«Είμαι βέβαιος ότι μπορείς να τα καταφέρεις».

δ)«Προχώρα, οι συγκυρίες αυξάνουν τις πιθανότητες επιτυχίας σου».

6. Ο έπαινος προς τους μαθητές γίνεται πιο αξιόπιστος και παιδαγωγικά ορθός, όταν ο εκπαιδευτικός:

α)μεγιστοποιεί τις πράξεις των μαθητών.

β)εκφράζει τα συναισθήματά του.

γ)παρακινεί τους μαθητές για περαιτέρω προσπάθεια.

δ)αναγνωρίζει την καταβολή μόχθου και προσπάθειας των μαθητών.

7. Οι μαθητές προσαρμόζονται καλύτερα στο σχολικό περιβάλλον,όταν:

α)οι εκπαιδευτικοί είναι πιο αυστηροί.

β)τα σχολεία διαθέτουν πλούσιο εξοπλισμό. γ)η διεύθυνση του σχολείου τούς ενημερώνει συχνά για τις υποχρεώσεις τους.

δ)οι γονείς τους και οι εκπαιδευτικοί επικοινωνούν τακτικά και συνεργάζονται.

8. Στις φθορές της περιουσίας του σχολείου από μαθητές ο εκπαιδευτικός πρέπει να απαντήσει με:

α)επιπλήξεις για τη συμπεριφορά τους.

β)κηρύγματα και νουθεσίες προς αυτούς.

γ)πληρωμή των ζημιών από τους ίδιους.

δ)χαρακτηρισμούς και απειλές για μείωση της βαθμολογίας τους.

9. Ίσες ευκαιρίες μάθησης σημαίνει ότι πρέπει να προσφέρονται στους μαθητές:

α)οι ίδιες γνώσεις και με τον ίδιο τρόπο.

β)Διαφορετικές γνώσεις ανάλογα με το νοητικό τους επίπεδο.

γ)οι ίδιες ευκαιρίες μάθησης, αλλά η διδασκαλία να ανταποκρίνεται στον ρυθμό και στο επίπεδο μάθησης του κάθε μαθητή.

δ)οι ίδιες ευκαιρίες μάθησης και ο κάθε μαθητής να ανταποκρίνεται σε αυτές ανάλογα με τις ικανότητές του.

10. Για τις γνωστικές επιδόσεις και γενικότερα τη διαμόρφωση της προσωπικότητας και της συμπεριφοράς του μαθητή καθοριστικό ρόλο:

α)παίζει μόνον η κληρονομικότητα, οπότε οποιαδήποτε ερεθίσματα από το περιβάλλον είναι αναποτελεσματικά.

β)παίζει μόνον το περιβάλλον (αγωγή και εκπαίδευση), οπότε οποιεσδήποτε κληρονομικές προδιαθέσεις δεν έχουν καμιά επίδραση.

γ)δεν παίζουν ούτε η κληρονομικότητα ούτε το περιβάλλον, αφού δεν έχουν ακόμα εντοπισθεί οι σχετικές αιτίες.

δ)παίζουν τόσο η κληρονομικότητα όσο και το περιβάλλον και μάλιστα τα ερεθίσματα του περιβάλλοντος μπορούν να αξιοποιήσουν τα περιθώρια που προσφέρουν οι κληρονομικές προδιαθέσεις.

11.Η νοημοσύνη και η δημιουργικότητα:

α)Ταυτίζονται απόλυτα, πράγμα που σημαίνει ότι μόνον οι μαθητές με υψηλό δείκτη νοημοσύνης μπορούν να είναι δημιουργικοί.

β)Δεν ταυτίζονται, πράγμα που σημαίνει ότι, όταν ένας μαθητής έχει υψηλό δείκτη νοημοσύνης, αυτό είναι σημάδι έλλειψης δημιουργικότητας.

γ)Είναι εντελώς άσχετες μεταξύ τους, γιατί ένας μαθητής με χαμηλό δείκτη νοημοσύνης είναι οπωσδήποτε δημιουργικό άτομο.

δ)Συνάπτονται θετικά, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν μαθητές με χαμηλό δείκτη νοημοσύνης και υψηλό δείκτη δημιουργικότητας.

12. Σύμφωνα με τα πορίσματα ερευνών σχετικά με την αυταρχική και την αντιαυταρχική συμπεριφορά του εκπαιδευτικού:

α)οι μαθητές του αυταρχικού εκπαιδευτικού σημειώνουν διαρκώς υψηλές επιδόσεις και είναι περισσότερο δημιουργικοί.

β)οι μαθητές του αντιαυταρχικού εκπαιδευτικού μαθαίνουν αυτόνομα και είναι πιο δημιουργικοί.

γ)δεν παίζει ιδιαίτερο ρόλο η συμπεριφορά του εκπαιδευτικού, αφού η αποτελεσματικότητα των μαθητών εξαρτάται αποκλειστικά από τις γνώσεις που θα τους προσφέρει εκπαιδευτικός.

δ)οι μαθητές του αυταρχικού εκπαιδευτικού δεν δημιουργούν προβλήματα πειθαρχίας, με αποτέλεσμα να κυριαρχεί ένα ήρεμο και συνεργατικό κλίμα στην τάξη.

13. Για την προσαρμογή του μαθητή στο σχολικό κλίμα κατά κύριο λόγο απαιτείται:

α)Η λήψη μιας σειράς μέτρων από τον εκπαιδευτικό.

β)Η κινητοποίηση της οικογένειας.

γ)Η εμπλοκή ενός ψυχολόγου.

δ)Είναι θέμα χρόνου, θα έρθει μόνη της η προσαρμογή.

14. Οι μαθητές του Λυκείου κατά τη μετάβασή τους από το Λύκειο στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευσηέχουν να αντιμετωπίσουν το βασικό πρόβλημα της ζήτησης των θέσεων στην Ανώτατη, την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, οι οποίες όμως υπερβαίνουν τις δυνατότητες της προσφοράς. Για τη λύση του προβλήματος αυτού προτείνεται:

α)Να θεσπιστεί κλειστός αριθμός εισακτέων στα Πανεπιστήμια.

β)Να διαχωριστούν οι μαθητές σε διάφορους «κάθετους» τύπους σχολείων, τα οποία θα οδηγούν σε διάφορες σχολές των Πανεπιστημίων και των ΤΕΙ.

γ)Αντί των «κάθετων» αυτών τύπων σχολείων, να υπάρχουν «επάλληλοι» τύποι σχολείων και οι μαθητές να μεταβαίνουν από τη μία βαθμίδα στην άλλη με εισιτήριες εξετάσεις.

δ)Αντί των «κάθετων» αυτών τύπων σχολείων, να υπάρχουν «επάλληλοι» τύποι σχολείων και οι μαθητές να μεταβαίνουν από τη μία βαθμίδα στην άλλη ελεύθερα και ανεμπόδιστα, χωρίς καμιά εξεταστική διαδικασία.

15. Έχει παρωθητική αξία και επομένως αποτελεί κίνητρο μάθησης των μαθητών:

α)Η φανερή ανακοίνωση της βαθμολογίας όλων των μαθητών στην τάξη.

β)Η ανακοίνωση της βαθμολογίας στον κάθε μαθητή ατομικά και μυστικά.

γ)Το να μη γίνει ανακοίνωση της βαθμολογίας. δ)Τίποτε από τα παραπάνω.

16. Οι παράγοντες της μαθητικής παραβατικότητας είναι αποκλειστικά:

α)Ενδοατομικοί.

β)Κοινωνικοί.

γ)Σχολικοί.

δ)Όλοι οι προηγούμενοι.

17. Σχετικά με τους κανονισμούς συμπεριφοράς μέσα στην τάξη οι περισσότεροι παιδαγωγοί:

α)προτείνουν να τους συντάσσει ο σύλλογος των εκπαιδευτικών για να έχουν κύρος.

β)πιστεύουν ότι δεν είναι αναγκαίοι, διότι παραμένουν κενός λόγος.

γ)υποστηρίζουν την ανάγκη συμμετοχής των μαθητών στη σύνταξή τους.

δ)πιστεύουν ότι πρέπει να είναι αναλυτικοί, για να είναι λειτουργικοί.

18. Η πλειονότητα των σύγχρονων παιδαγωγών αντιμετωπίζουν με επιφύλαξη και προβληματισμό α)την επανάληψη της τάξης από τους αδύνατους μαθητές.

β)τη δημιουργία ανομοιογενών τάξεων.

γ)τη λειτουργία σχολικών μονάδων μεσαίου μεγέθους.

δ)τη συστέγαση «ειδικών τάξεων» στο κανονικό σχολείο.

19. Οι σχέσεις καθηγητών- μαθητών είναι σημαντικές, κυρίως διότι:

α)επηρεάζουν την αυτο-αντίληψη των μαθητών.

β)υπενθυμίζουν τους ρόλους εκπαιδευτικών και μαθητών.

γ)παρέχουν οδηγίες και πληροφορίες στους μαθητές.

δ)ενεργοποιούν, καθοδηγούν και ολοκληρώνουν τις διαδικασίες που αναπτύσσουν οι μαθητές για την οικοδόμηση της γνώσης.

20. Το ελευθεριάζον (laissez- faire) στυλ του εκπαιδευτικού:

α)συμβάλλει στην αυτόνομη κοινωνική ανάπτυξη των μαθητών.

β)εθίζει τους μαθητές στις δημοκρατικές διαδικασίες.

γ)δημιουργεί σύγχυση στους μαθητές και γι΄ αυτό τους επηρεάζει αρνητικά.

δ)δεν επηρεάζει ούτε την ανάπτυξη ούτε τη μάθηση.

Οι σωστές απαντήσεις
1.δ,2.β,3.γ,4.δ,5.γ,6.δ,7.δ,8.γ,9.γ, 10.δ,11.δ,12.β,13.α,14.γ,15.β,16.δ, 17.γ,18.α,19.α,20.γ.

Για τις Εθνικές Σχολές Δημόσιας Διοίκησης και Τοπικής Αυτοδιοίκησης
Οι “Προσλήψεις στο Δημόσιο”, σε συνεργασία με το ΙnterΤraining Studies (ΙΤS), θα προετοιμάζουν όσους ενδιαφέρονται για τον διαγωνισμό που θα διεξαχθεί στις 20 και στις 21 Ιουνίου για την εισαγωγή συνολικά 170 σπουδαστών στις Εθνικές Σχολές Δημόσιας Διοίκησης και Τοπικής Αυτοδιοίκησης, δημοσιεύοντας κάθε εβδομάδα- και μέχρι τη διεξαγωγή του- ενδεικτικά θέματα.
Οργάνωση και λειτουργία του Κράτους
Περιγράψτε με σαφήνεια το περιεχόμενο του τρίτου Πυλώνα της Ε.Ε. σήμερα. Σε ποιους τομείς έγκειται η συνεργασία των κρατών-μελών και με ποια μέσα επιτυγχάνεται αυτή η συνεργασία.

Εισαγωγή Η έννοια των Πυλώνων χρησιμοποιείται γενικά για τη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Τρεις Πυλώνες συνθέτουν την αρχιτεκτονική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δηλαδή:

* Ο κοινοτικός Πυλώνας που αντιστοιχεί στις τρεις Κοινότητες: την Ευρωπαϊκή Κοινότητα, την Ευρωπαϊκή Κοινότητα Ατομικής Ενέργειας (ΕΥΡΑΤΟΜ) και την πρώην Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα (ΕΚΑΧ)- πρώτος Πυλώνας.

* Ο Πυλώνας που αφορά την Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας που εμπεριέχεται στον τίτλο V της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση- δεύτερος Πυλώνας.

* Ο Πυλώνας που αφορά την αστυνομική και δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις που καλύπτεται από τον τίτλο VΙ της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση- τρίτος Πυλώνας. Η Συνθήκη του Άμστερνταμ μετέφερε στον πρώτο Πυλώνα ορισμένους από τους τομείς που περιλαμβάνονται στον τρίτο Πυλώνα (ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων).

Οι τρεις αυτοί Πυλώνες λειτουργούν σύμφωνα με διαφορετικές διαδικασίες λήψης αποφάσεων: κοινοτική διαδικασία για τον πρώτο Πυλώνα και διακυβερνητική διαδικασία για τους άλλους δύο. Συνεπώς, στο πλαίσιο του πρώτου Πυλώνα μόνον η Επιτροπή μπορεί να υποβάλει προτάσεις στο Συμβούλιο και στο Κοινοβούλιο και η ειδική πλειοψηφία αρκεί για την έγκριση των πράξεων στο Συμβούλιο. Στο πλαίσιο του δεύτερου και του τρίτου Πυλώνα το εν λόγω δικαίωμα πρωτοβουλίας μοιράζεται μεταξύ της Επιτροπής και των κρατών-μελών και γενικά απαιτείται ομοφωνία στο Συμβούλιο.

Με τη Μεταρρυθμιστική Συνθήκη οι τρεις Πυλώνες συγχωνεύονται, διατηρώντας παράλληλα τις σχετικές διαδικασίες στον τομέα της Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας (ΚΕΠΠΑ), συμπεριλαμβανομένης της αμυντικής πολιτικής.

Αστυνομική και δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις Στο πλαίσιο του χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, η αστυνομική και δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις έχει ως στόχο να εξασφαλίσει ένα υψηλό επίπεδο προστασίας των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης διευκολύνοντας και ενισχύοντας την ταχεία και αποτελεσματική συνεργασία των αστυνομικών και δικαστικών αρχών (άρθρο 29 της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης). Στόχος του τίτλου VΙ της Συνθήκης Ε.Ε. (τρίτος Πυλώνας) είναι να προλάβει αλλά και να καταπολεμήσει αφενός τον ρατσισμό και την ξενοφοβία και αφετέρου το οργανωμένο έγκλημα, ιδίως την τρομοκρατία, την εμπορία ανθρώπων, τα εγκλήματα κατά των παιδιών, καθώς και το λαθρεμπόριο ναρκωτικών και όπλων, τη δωροδοκία και την απάτη.

Η αστυνομική και δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις αφορά ειδικότερα:

1. Τη συνεργασία μεταξύ των εθνικών αστυνομικών υπηρεσιών.

2. Τη συνεργασία μεταξύ των εθνικών τελωνειακών υπηρεσιών.

3. Τη συνεργασία μεταξύ των εθνικών δικαστικών αρχών.

Έχει ουσιαστικά τεθεί σε εφαρμογή μέσω των οργανισμών που έχουν συσταθεί στην Ένωση στο πλαίσιο του τρίτου Πυλώνα (Εurojust, Εuropol και Ευρωπαϊκό Δικαστικό Δίκτυο).

Η συνεργασία που διεξάγεται στο πλαίσιο του τίτλου VΙ συνεπάγεται επίσης την προσέγγιση των κανόνων Ποινικού Δικαίου των κρατών-μελών, καθώς και την εφαρμογή μηχανισμών αμοιβαίας αναγνώρισης των δικαστικών αποφάσεων σε ποινικές υποθέσεις.

Επιπλέον, η αστυνομική και δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις ανταποκρίνεται σε μια διακυβερνητική δομή στο πλαίσιο της οποίας οι αντίστοιχες αρμοδιότητες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων περιορίζονται έναντι του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών-μελών.

Αρχικά, ο τίτλος VΙ της Συνθήκης Ε.Ε. που εισήχθη με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ περιελάμβανε διατάξεις που θέσπιζαν συνεργασία στους τομείς της Δικαιοσύνης και των Εσωτερικών Υποθέσεων. Ωστόσο η Συνθήκη του Άμστερνταμ μείωσε τους τομείς που καλύπτονται από τον τίτλο VΙ μεταθέτοντας ορισμένο αριθμό από αυτούς στη Συνθήκη ίδρυσης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (πρώτο Πυλώνα), ήτοι τίτλο ΙV με τίτλο «άδειες εισόδου, άσυλο, μετανάστευση και άλλες πολιτικές που συνδέονται με την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων». Στον τίτλο VΙ της Συνθήκης Ε.Ε. εξακολουθούν να προβλέπονται διατάξεις σχετικά με την αστυνομική και δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις. Στο πλαίσιο αυτό, οι τίτλοι ΙV της Συνθήκης Ε.Κ. και VΙ της Συνθήκης Ε.Ε. αποτελούν ένα σύνολο νομικών βάσεων του χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης.

Η Μεταρρυθμιστική Συνθήκη καταργεί τον τρίτο Πυλώνα συγκεντρώνοντας τις ισχύουσες διατάξεις των Συνθηκών Ε.Κ. και Ε.Ε. σε ένα ενιαίο κεφάλαιο: Δικαιοσύνη και Εσωτερικές Υποθέσεις όπου θα εφαρμόζεται η κοινοτική μέθοδος.

Τα βασικά μέσα- υπηρεσίες για τη συνεργασία στον τρίτο Πυλώνα είναι τα εξής:

1. Εurojust Η Εurojust, που θεσπίστηκε με απόφαση του Συμβουλίου το 2002, αποτελεί το μέσο για την ενίσχυση της καταπολέμησης των σοβαρών μορφών εγκληματικότητας μέσω της στενότερης δικαστικής συνεργασίας στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο εν λόγω φορέας συνδιαλλαγής των εθνικών εισαγγελικών αρχών της Ένωσης αποτελείται από 27 εθνικούς εκπροσώπους: δικαστές, εισαγγελείς και αξιωματικούς της αστυνομίας με απόσπαση από κάθε κράτος-μέλος. Εκπληρώνει τα καθήκοντά της μέσω ενός ή πολλών εθνικών μελών ή ως Σώμα. Επιπλέον, κάθε κράτος-μέλος μπορεί να ορίσει έναν ή πολλούς εθνικούς ανταποκριτές, που μπορούν επίσης να λειτουργήσουν ως σημείο επαφής για το ευρωπαϊκό δικαστικό δίκτυο.

Η Εurojust είναι αρμόδια για τις έρευνες και τις διώξεις κατά της σοβαρής εγκληματικότητας, ιδίως της οργανωμένης ή της διασυνοριακής. Επιδιωκόμενοι στόχοι είναι η προώθηση του συντονισμού μεταξύ των αρμόδιων αρχών των διάφορων κρατών-μελών, καθώς και η υποστήριξη της εφαρμογής της διεθνούς δικαστικής συνδρομής και η εκτέλεση των αιτήσεων έκδοσης ή του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης.

Η Εurojust παρέχει επίσης τη συνδρομή της στις δικαστικές έρευνες των κρατών-μελών, βάσει των αναλύσεων της Εuropol. Οι αρμοδιότητες των δύο οργάνων επικαλύπτονται και αφορούν: την εγκληματικότητα στον τομέα της πληροφορικής, την απάτη και τη διαφθορά, τη νομιμοποίηση εσόδων από προϊόντα εγκλήματος, την περιβαλλοντική εγκληματικότητα, τη συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση.

Η Μεταρρυθμιστική Συνθήκη διευρύνει και προσδιορίζει καλύτερα τις λειτουργικές αρμοδιότητες της Εurojust. Με τη Συνθήκη της Νίκαιας η Εurojust αποκτά τη δυνατότητα να καλέσει κράτος-μέλος να κινήσει έρευνα χωρίς να έχει το εν λόγω αίτημα περιοριστικό αποτέλεσμα. Η νέα Συνθήκη αντίθετα προβλέπει ότι η Εurojust μπορεί:

* Να κινήσει δικαστικές έρευνες λαμβάνοντας υπόψη τους εθνικούς κανόνες και τις πρακτικές.

* Να προτείνει στις εθνικές αρχές την κίνηση ποινικής δίωξης.

* Να συντονίζει έρευνες και διώξεις που διεξάγουν οι αρμόδιες αρχές.

2. Εuropol (Ευρωπαϊκή Αστυνομική Υπηρεσία) Η Εuropol είναι ένα όργανο συνεργασίας μεταξύ των αστυνομικών και τελωνειακών υπηρεσιών των κρατών-μελών.

Η ιδέα μιας Ευρωπαϊκής Αστυνομικής Υπηρεσίας είχε ήδη διατυπωθεί στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Λουξεμβούργου (Ιούνιος 1991). Η εν λόγω υπηρεσία, η οποία προβλέπεται στη Συνθήκη του Μάαστριχτ, ξεκίνησε τις δραστηριότητές της τον Ιανουάριο του 1994 με την ονομασία Μονάδα Ναρκωτικών της Εuropol (ΕDU).

Η σύμβαση για την ίδρυση της Εuropol υπεγράφη τον Ιούλιο του 1995 και άρχισε να ισχύει την 1η Οκτωβρίου 1998. Η Εuropol είναι αρμόδια για θέματα καταπολέμησης της εγκληματικότητας και τρομοκρατίας, αλλά δεν είναι μια καθαυτό ευρωπαϊκή αστυνομία. Είναι ένα όργανο στην υπηρεσία των κρατών-μελών που έχει ως στόχο να τους δώσει τη δυνατότητα να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικότερα τα εγκληματικά φαινόμενα.

Συγκεκριμένα, η δράση της Εuropol συνίσταται στο να διευκολύνει αφενός τη διαβίβαση πληροφοριών μεταξύ των εθνικών υπηρεσιών και αφετέρου στο να παρέχει στις υπηρεσίες αυτές αναλύσεις σχετικά με το έγκλημα. Η Εuropol συμμετέχει στις κοινές ομάδες έρευνας που συγκροτούνται από τις υπηρεσίες των διαφόρων κρατών-μελών, παρέχοντάς τους επιτόπου τις πληροφορίες που χρειάζονται.

Η Μεταρρυθμιστική Συνθήκη προβλέπει την ενίσχυση των αρμοδιοτήτων της Εuropol ώστε να της επιτρέψει να εξασφαλίζει τον συντονισμό, την οργάνωση και τη διεξαγωγή ερευνών από κοινού με τις εθνικές αρχές. Η Μεταρρυθμιστική Συνθήκη προβλέπει επίσης ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ασκεί έλεγχο επί της Εuropol, από κοινού με τα εθνικά κοινοβούλια.

3. Ευρωπαϊκή Αστυνομική Ακαδημία (CΕΡΟL) Η CΕΡΟL ιδρύθηκε από το Συμβούλιο Υπουργών (απόφαση της 22ας Δεκεμβρίου 2000). Σκοπός της είναι να συμβάλλει στην κατάρτιση ανωτέρων αξιωματούχων των αστυνομικών υπηρεσιών βελτιστοποιώντας και ενισχύοντας τη συνεργασία μεταξύ των αρμόδιων εθνικών ινστιτούτων και οργανισμών.

Η CΕΡΟL αποσκοπεί επίσης στη στήριξη και ανάπτυξη ολοκληρωμένης προσέγγισης της Ε.Ε. σχετικά με τα διασυνοριακά προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα κράτη-μέλη της για την καταστολή και την πρόληψη του εγκλήματος και την τήρηση της δημόσιας τάξης και ασφάλειας.

4. Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης Το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης είναι δικαστική απόφαση που εκδίδει ένα κράτος-μέλος και αφορά τη σύλληψη και παράδοση, εκ μέρους άλλου κράτους-μέλους, ενός προσώπου καταζητούμενου για ποινική δίωξη ή για έκτιση ποινής φυλάκισης. Με το ευρωπαϊκό ένταλμα προορίζεται να ενισχυθεί η συνεργασία μεταξύ των δικαστικών αρχών των κρατών-μελών και έτσι να καταργηθεί η απέλαση.