Η ΑΝΑΓΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ

Ήμουν καπνιστής, αναγκάστηκα να κόψω το τσιγάρο τρομαγμένος από τις απειλές που εκτόξευε εναντίον μου η επιστήμη ώσπου ήρθε η οικονομική κρίση, φοβήθηκα ότι θα μου κοπούν τα χρήματά μου και ξανάρχισα το τσιγάρο. Σκέφτηκα πως οι άνθρωποι που τίναξαν στον αέρα την παγκόσμια οικονομία το έχουν κόψει το τσιγάρο, ως πολιτισμένοι, και πως αν απολάμβαναν και λίγη νικοτίνη πού και πού μπορεί να μην ήσαν τόσο άπληστοι. Απ΄ τους πορτοφολάδες, τους διαρρήκτες, τους αγανακτισμένους κουκουλοφόρους ώς την Εφορία, τον ανίκανο αστυνομικό και το τρελό μηχανάκι που καβαλάει το πεζοδρόμιο, την καθημερινότητά μας τη γεμίζουν οι υπερβολικές δόσεις τρόμου που μας έρχονται από παντού.

Μας περίσσεψαν τα γουρούνια, θα μου πείτε.

Μήπως έχουμε ανάγκη από τον τρόμο για να τα βγάλουμε πέρα με την πλήξη μας; Ή μήπως πρέπει να σκεφτούμε πώς θα δημιουργήσουμε τα δικά μας αντισώματα;