Η φόνισσα δεν ήταν ρομαντική

ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ ΑΓΡΙΩΣ ΤΟΝ ΑΝΤΡΑ
ΤΗΣ. Ο ΘΑΚΕΡΙ ΠΑΙΡΝΕΙ ΜΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΦΤΙΑΧΝΕΙ ΜΙΑ ΑΝΕΛΕΗΤΗ ΣΑΤΙΡΑ ΕΝΟΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΥ ΕΙΔΟΥΣ. Η ΔΗΛΗΤΗΡΙΩΔΗΣ ΠΕΝΑ ΤΟΥ ΔΕΝ ΑΦΗΝΕΙ ΑΠΕΙΡΑΧΤΟ ΤΙΠΟΤΑ. ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ ΟΙ ΠΑΛΙΑΝΘΡΩΠΟΙ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ Ο ΝΤΙΚΕΝΣ
Ηλογοτεχνία τρέφεται από το κακό. Σε αντίθετη περίπτωση, προκαλεί αναγνωστική πλήξη. Το μυθιστόρημα «τύπου Νιουγκέιτ» (Νewgate novel) άκμασε στις δεκαετίες του 1830 και του 1840 στη Βρετανία. Τα βιβλία αυτής της κατηγορίας αντλούσαν τα θέματά τους από τις ομώνυμες βιογραφίες (Νewgate Calendar), οι οποίες τυπώνονταν σωρηδόν κατά τον ύστερο 18ο αλλά και τον 19ο αιώνα. Αφηγούνταν στυγερά εγκλήματα, με μελοδραματικές κορόνες. Οι δολοφόνοι παρουσιάζονταν με αφηγηματική συμπάθεια. Δεν ήταν απεχθείς, αλλά γοητευτικοί.

Ακόμα και ο πολύς Ντίκενς συγκαταλέχθηκε στους συγγραφείς του είδους, με τον διάσημο Όλιβερ Τουίστ. Ο Θάκερι σατίρισε ανελέητα την αιματολάγνα μόδα. Εκτόξευσε δηλητήριο στους συγγραφείς που έγραψαν σύμφωνα με τις επιταγές της.

Ο Θάκερι άφησε έκτυπο το συγγραφικό ίχνος του στη βρετανική λογοτεχνία του 19ου αιώνα. Γιος ανώτατων υπαλλήλων της Βρετανικής Εταιρείας Ανατολικών Ινδιών, έλαβε άριστη μόρφωση στο άντρο της διανοητικής ελίτ, το Κέμπριτζ αλλά έπαιξε στα χαρτιά 20.000 κληρονομημένες λίρες και τις έχασε. Οι σπουδές του διακόπηκαν. Αναγκάστηκε να βιοποριστεί.

Ο ταραχώδης βίος του συγγραφέα περιλαμβάνει γνωριμία με τον Γκαίτε στη Γερμανία, γάμο με μια φτωχή Ιρλανδή που γρήγορα εκδήλωσε νευρική κρίση και εγκατέλειψε τη φροντίδα των τριών παιδιών τους, βασανιστικό βιοπορισμό στη δημοσιογραφία. Το πρώτο μυθιστόρημα του Θάκερι, με τον τίτλο Κάθρην, δημοσιεύτηκε σε συνέχειες στο περιοδικό «Frazer΄s Μagazine». Το μυθιστόρημα έπαιζε με τις ειδολογικές συμβάσεις του μυθιστορήματος τύπου Νιουγκέιτ και, την ίδια στιγμή, τις υπονόμευε. Ο Θάκερι δημοσίευσε το μυθιστόρημά του με το ψευδώνυμο Άικυ Σόλωμονς. Ο φανταστικός συγγραφέας υπήρξε ιστορικό πρόσωπο: ήταν ένας από τους διασημότερους απατεώνες του Λονδίνου. Στον Σόλωμονς βάσισε ο Ντίκενς τον απατεώνα Φάγκιν στον Όλιβερ Τουίστ. Το δίχτυ των διακειμενικών αναφορών και των πραγματολογικών υπαινιγμών του βιβλίου είναι πυκνό.

Ο Θάκερι στήριξε την αφήγησή του στην ιστορία μιας αδίσταχτης δολοφόνου, της Κάθρην Χέιζ, η οποία κάηκε ζωντανή το 1726 για τη φρικτή δολοφονία του συζύγου της. Ο συγγραφέας δήλωσε τον ξάστερο αφηγηματικό του στόχο: «να καταδείξει τον κίνδυνο και την ανοησία που εγκυμονεί η απόδοση ηρωικών και ρομαντικών χαρακτηριστικών σε τέτοια άτομα».

Πονηρά ειδύλλια
Η υπόθεση έχει ως εξής: Το 1705 η δεκαεξάχρονη καλλονή Κάθρην Χωλ, μια ορφανή χωριατοπούλα που ζούσε με τη θεία της, ιδιοκτήτρια πανδοχείου, γνωρίζει τον λοχαγό Γουσταύο Αδόλφο Γκάλγκενσταϊν. Ο νεαρός στρατιωτικός είναι ένας ελαφρόμυαλος κόμης, με αδυναμία στις ωραίες γυναίκες. Η νεαρή τον ακολουθεί χωρίς δεύτερη σκέψη. Η συμβίωση του ανύπαντρου ζεύγους φέρνει βαρεμάρα στον κόμη, που γρήγορα επιστρέφει στις παλιές του συνήθειες.

Ο δεκανέας Μπροκ, πενηντάχρονο κάθαρμα, παρακολουθεί από την αρχή το ειδύλλιο. Η Κάθρην γεννά τον νόθο γιο του κόμη, δεν δέχεται όμως να παντρευτεί με κάποιον παρακατιανό για να νομιμοποιήσει το τέκνο της. Όταν ο Μπροκ της αποκαλύπτει τα κρυφά σχέδια του κόμη να παντρευτεί μια πλούσια κληρονόμο, η Κάθρην αποπειράται να δηλητηριάσει τον Γουσταύο. Η επεισοδιακή νύχτα τελειώνει με την Κάθρην να το σκάει χωρίς το φορτίο του βρέφους, που έχει παρατήσει σε μια τροφό έναντι αμοιβής.

Η κοπέλα επιστρέφει στη θεία της και παντρεύεται έναν μίζερο μαραγκό, τον νεαρό Χέιζ, τον οποίο περιφρονεί. Τα πολλαπλά γυρίσματα της τύχης οδηγούν σε μια αλλόκοτη συγκατοίκηση: στο σπίτι των Χέιζ ζουν μαζί με το ζεύγος ο φαύλος Μπροκ και ο νεαρός Τόμας Μπίλλινγκς, νόθος γιος της Κάθρην, που μισεί τον πατριό του.

Όταν ξαφνικά εμφανίζεται ο ώριμος πλέον κόμης, χαυνωμένος από την τρυφή, με νεκρωμένες αισθήσεις και αισθήματα, η καρδιά της Κάθρην πεταρίζει. Ο κόμης ερωτεύεται για δεύτερη φορά, την παντρεμένη πλέον Κάθρην. Η τσαπερδόνα ακολουθεί τις συμβουλές του Μπροκ και δεν παραδίνεται στον κόμη, με αποτέλεσμα να εντείνει στο έπακρο την ερωτική επιθυμία του. Ο τοκογλύφος σύζυγος, βλέποντας το νοσηρό κλίμα του σπιτιού, αποφασίζει να ρευστοποιήσει την περιουσία του και να εξαφανιστεί. Τον προλαβαίνει η εγκληματική τριάδα των Μπροκ, Μπίλλινγκς και Κάθρην. Τον δολοφονούν με τρόπο που θα ζήλευαν πολλές σπλάτερ ταινίες.

ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ

(Εδώ, όπως στο θέατρο, υποτίθεται πως η ορχήστρα παίζει κάτι μελωδικό. Οι θεατές σηκώνονται, ξεμουδιάζουν τα μέλη τους, χασμουριούνται και ξανακάθονται στις θέσεις τους. Η κραυγή «Μαύρη μπίρα, ξανθή μπίρα, μπίρα τζίντζερ, μηλίτης» οργώνει την πλατεία, στριμώχνοντας τα πόδια των κυρίων. Κανείς δεν παίρνει τίποτα, ως συνήθως, Και- ιδού!- η αυλαία σηκώνεται πάλι. «Σς, σςςς, σςςςςςςςς! Σουτ! Βγάλτε τα καπέλα!» λένε όλοι).

(απόσπασμα από τη σελ.151)

William Μakepeace Τhackeray

ΚΑΘΡΗΝ

ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ

ΜΤΦ.- ΣΗΜ.- ΕΠΙΛ.:
ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΛΑΝΑΣ, ΕΚΔ. ΝΕΦΕΛΗ, 2008, ΣΕΛ. 312, ΤΙΜΗ: 9 ΕΥΡΩ