ΑΙΡΕΤΙΚΑ ΣΧΟΛΙΑ ΓΙΑ ΕΠΩΝΥΜΟΥΣ
Όπως σημειώνει ο Βρετανός Μπριούερ για τους Έλληνες μαχητές: «Η μόνιμη τακτική είναι να κρύβουν το σώμα τους πίσω από ένα τείχος ή βράχο και να πυροβολούν καλυμμένοι. Έχουν πιστόλια, αλλά ποτέ δεν πλησιάζουν σε λογική απόσταση ώστε να τα χρησιμοποιήσουν». Εδώ η μάχη στα Δερβενάκια όπως την «είδε» ο Θεόδωρος Βρυζάκης
Στη Φλόγα της Ελευθερίας θα διαβάσετε ότι οι απλοί Έλληνες μαχητές ήταν δυσδιάκριτα πιο σπλαγχνικοί από τους αντίστοιχους Τούρκουςτο απέδειξε περίτρανα η σφαγή χιλιάδων αθώων αμάχων και το πλιάτσικο στην Τριπολιτσά- και εξέχοντες φιλέλληνες που στάθηκαν στο πλευρό τους, σαν τον Αμερικανό γιατρό Σάμιουελ Γκρίντλι Χάου, δεν μασάνε τα λόγια τους όταν περιγράφουν το πώς πολεμούσαν: «Έχουν γιαταγάνια, αλλά η μόνη τους χρήση είναι να κόβουν το κεφάλι ενός νεκρού εχθρού».
Εξίσου αιρετικά κι ενοχλητικά σχόλια θα βρείτε και για τους επώνυμους μαχητές- τον Κολοκοτρώνη, τον Παπαφλέσσα, τον Καραϊσκάκη-, τεκμηριωμένα από τις πράξεις τους και τις μαρτυρίες των ίδιων των συμπολεμιστών τους. Κόντρα στην κριτική του ματιά, ωστόσο, και το διαρκές ειρωνικό του μειδίαμα, ο Ντέιβιντ Μπριούερ φυλάει τα τελευταία εύσημα για τους επαναστάτες:
«Την ημέρα της άφιξης του Όθωνα οι Έλληνες μπορούσαν να χαίρονται δικαίως γι΄ αυτά που είχαν επιτύχει. Είχαν ανοίξει τις πρώτες ρωγμές στη δομή της πανίσχυρης Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και, παρά τις αντιξοότητες, είχαν γίνει το πρώτο κομμάτι της επικράτειάς της που κέρδιζε πλήρη ανεξαρτησία ως εθνικό κράτος».











