Στην Απείρανθο της Νάξου

Σύμφωνα με μια εκδοχή, γενέτειρα του θεού Διόνυσου ήταν η Νάξος, και ίσως λόγω ιστορικής συνέχειας της λατρείας τα έντονα διονυσιακά στοιχεία είναι σύμφυτα του ναξιώτικου καρναβαλιού. Επίκεντρο των εκδηλώσεων είναι το χωριό της Απειράνθου. Η γιορτή κορυφώνεται την Κυριακή της Τυρινής με τους Κουδουνάτους, μεταμφιεσμένους με κάπες και κουκούλες που τριγυρνούν προκαλώντας με άσεμνες χειρονομίες τους περαστικούς. Κρατούν μεγάλα ξύλα τα επονομαζόμενα σόμπες, τα οποία θεωρούν ότι είναι προεκτάσεις του διονυσιακού φαλλού. Ανάμεσά τους υπάρχουν και άλλες μεταμφιέσεις όπως ο Γέρος με τη Γριά και η Αρκούδα. Ορισμένα από τα δρώμενα είναι το όργωμα, ο γάμος, ο θάνατος και η ανάσταση, με τα οποία συμβολίζεται η γονιμότητα και ο αέναος κύκλος της ανθρώπινης ζωής. Την Καθαρά Δευτέρα η γιορτή μεταφέρεται στα χωριά Λειβάδια, Ποταμιά και Καλόξιδο, όπου εμφανίζονται οι Κορδελάτοι. Αποκαλούνται έτσι λόγω της αμφίεσής τους. Κρεμούν κορδέλες στους ώμους και στα φέσια τους, φορούν φουστανέλες και είναι οι λεβέντες της παρέας που ακολουθούνται από τους Σπαρατατόρους, τους ληστές που αρπάζουν τα κορίτσια και τα ρίχνουν με το ζόρι στο χορό. Στο κάστρο της Χώρας γίνεται λαμπαδηδρομία όπου οι μασκαρεμένοι καλύπτονται με άσπρα σεντόνια ή δέρματα ζώων, χτυπούν ταμπούρλα, παίζουν τσαμπούνες και στο τέλος του παραλιακού δρόμου ανάβουν μεγάλη φωτιά για να φύγουν τα κακά πνεύματα.