Ομαδοσυνεργατική διδασκαλία

Ο κ. Ανδρέας Βέργος, υποδιευθυντής του 9ου Δημοτικού Σχολείου Πατρών, γράφει για το ομαδοσυνεργατικό σχολικό πνεύμα:

«Ο Δάσκαλος- εκπαιδευτικός πρέπει να αφουγκραστεί τις ανάγκες των μαθητών για σχηματισμό οργανωμένων ομάδων, προκειμένου να ικανοποιήσουν την ανάγκη τους για επικοινωνία, για αποδοχή, για δράση και εξερεύνηση του φυσικού και κοινωνικού περιβάλλοντος και για ανάληψη ευθύνης. (Δερβίσης 1998, 20).

Την άποψη, λοιπόν, που αναγνωρίζει στον άνθρωπο τη φυσική κλίση προς τη συλλογική δράση, ασπάζεται το κίνημα της ομαδοσυνεργατικής διδασκαλίας και επιχειρεί να αξιοποιήσει τη φυσική αυτή κλίση για την προώθηση της σχολικής μάθησης και την προσωπική ανάπτυξη των μαθητών και για την υπηρεσία των αναγκών της κοινωνίας, που εξαρτώνται απ΄ την ικανότητα των ατόμων να συνεργασθούν με αυθεντικό τρόπο. (Ματσαγγούρας, 1999).

Ο εκπαιδευτικός στη σχολική αίθουσα έχει να διαχειριστεί μαθητές-τριες που κουβαλούν διαφορετικά οικογενειακά βιώματα, που διαμορφώνουν χαρακτήρα, που συμπεριφέρονται εγωιστικά ή είναι χαμηλών τόνων, που προέρχονται από εύπορα κοινωνικά στρώματα ή το αντίθετο και πρέπει κρατώντας λεπτές ισορροπίες να παραμετροποιήσει τα δεδομένα του μαθητικού του δυναμικού και να τα ομαδοποιήσει. Ομάδες των τεσσάρων ατόμων είναι ιδανικός αριθμός. Κάθε ομάδα, όμως, πρέπει να είναι ανομοιογενής. Δηλαδή, σε μια ομάδα θα υπάρχουν “καλοί” και “χαμηλότερης σχολικής επίδοσης” μαθητές, εύποροι αλλά και μικρότερης οικονομικής δυναμικής. Ο χωρισμός των ομάδων είναι για τον εκπαιδευτικό επίπονη και πολύ προσεκτική διαδικασία. Εννοείται, ότι πρώτα θα ακούσουμε τις προτιμήσεις των παιδιών ως προς τη διαμόρφωση των ομάδων, η στελέχωση των οποίων κατά καιρούς μπορεί ν΄ αλλάζει και μετά θα παρέμβουμε διακριτικά στη διαμόρφωσή τους. Οι ρόλοι των μαθητών στην ομάδα (γραμματέας, υποβολέας, εμψυχωτής) κατά καιρούς αλλάζουν, ώστε όλοι να νιώθουν τη χαρά του περάσματος από διαφορετικούς, ως προς την προσφορά, ρόλους. Εξάλλου εξοικειώνονται με τους ποικίλους ρόλους που θα αναλάβουν μελλοντικά όταν θα ενταχθούν στην κοινωνία».