Η απίστευτη περιπέτεια 55.000 βιντεοταινιών

Ως άλλος Φιλίπ Νουαρέ στο «Σινεμά ο Παράδεισος», ο Κορεάτης Γιόνγκμαν Κιμ, οικονομικός μετανάστης στη Νέα Υόρκη που διατηρούσε από το 1987 καθαριστήριο ρούχων στο Ίστ Βίλατζ, πλάι στα πλυντήρια και τα σιδερωτήρια έστησε μερικές προθήκες με βιντεοταινίες.

Με την πάροδο του χρόνου κατάφερε να συγκεντρώσει 55.000 βιντεοταινίες χωρισμένες ανά είδος, αλλά με την εμφάνιση του DVD η άτυπη σινεφίλ επιχείρηση που έστησε ο κ. Κιμ περιήλθε σε μαρασμό. Από την άλλη, δεν του πήγαινε η καρδιά να καταστραφεί αυτός ο οπτικοακουστικός θησαυρός γι΄ αυτό προσέφερε την πλούσια βιντεοθήκη δωρεάν σε όποιον ενδιαφερόταν, υπό την προϋπόθεση να τηρήσει τρεις κανόνες: να φροντίζει τις βιντεοκασέτες, να ενημερώνει τη βιντεοθήκη και να είναι προσβάσιμη στους σινεφίλ και τους πελάτες του.

Οι προσφορές έπεφταν βροχή, ουδείς όμως από όσους εκδήλωσαν ενδιαφέρον εμφανίστηκε αποφασισμένος να ικανοποιήσει τα τρία αιτήματα του Κορεάτη.

Κάπως έτσι η ιστορία για τις 55.000 βιντεοταινίες, τον κ. Κιμ και την επιθυμία του άρχισε να συζητιέται και να ξεφεύγει από τα όρια της αμερικανικής μεγαλούπολης, ακόμη και των ΗΠΑ.

Το νέο ταξίδεψε στην άλλη όχθη του Ατλαντικού και έφθασε μέχρι την ιταλική πόλη Τρεβίζο, στα αυτιά της Φράνκας Πάουλι, γραφίστριας και συνεργάτριας του διάσημου φωτογράφου- από τις καμπάνιες της Βenetton- Ολιβέρο Τοσκάνι, ιδρύτριας του καλλιτεχνικού Fondazione Clio με πολυποίκιλες δραστηριότητες, μεταξύ των οποίων και το «Νeverending» Φεστιβάλ Προβολών, ένα σχέδιο του Τοσκάνι.

Η Πάουλι σκέφθηκε πως δεν υπάρχει πιο κατάλληλο μέρος για να διασωθεί, παραμένοντας προσβάσιμη και αξιοποιήσιμη, η βιντεοθήκη του κ. Κιμ, από τη μικρή πόλη Σαλέμι της Σικελίας, δήμαρχος της οποίας είναι ο Βιτόριο Σγκάρμπι, πρώην τηλεπαρουσιαστής.

Η συμφωνία κλείστηκε και τον Μάρτιο μια νταλίκα αναμένεται να καταφθάσει στην κεντρική πλατεία της σικελικής πόλης. Από εκεί, επειδή αρχίζει ένα δίκτυο από δαιδαλώδη και στενά σοκάκια, η Πάουλι και ο Τοσκάνι με τους φίλους και τα μέλη των φορέων που έχουν συστήσει θα σχηματίσουν μια ανθρώπινη αλυσίδα μέχρι το κτίριο του 17ου αιώνα, το οποίο θα γίνει η νέα «κατοικία» των 55.000 βιντεοταινιών του Κορεάτη.

Επόμενο βήμα είναι ο υποτιτλισμός και η ψηφιοποίηση, δηλαδή η αντιγραφή των βιντεοταινιών σε DVD, αλλά και το «ανέβασμα» του οπτικοακουστικού υλικού στο Ίντερνετ.