Δίκτυο

10.000 για τη «Σκόνη»
Π.Θ.Κ.

Σταθερή επαφή με τους θεατές του κρατάει ο Θόδωρος Αγγελόπουλος και η 13η ταινία του, «Η σκόνη του χρόνου» ξεκίνησε ικανοποιητικά την προβολή της στις ελληνικές αίθουσες. Μέχρι χθες το βράδυ, το πρώτο τετραήμερο της προβολής της αναμενόταν να πιάσει 10.000 εισιτήρια στις οκτώ αίθουσες της Αθήνας και στις δύο της Θεσσαλονίκης. Την πρώτη ημέρα προβολής της «Η σκόνη του χρόνου» έκοψε 1.200 εισιτήρια. Εκατό θεατές ανά προβολή, προσέλευση την οποία Αudio Visual που έχει την εκμετάλλευσή της έκρινε ικανοποιητική, τηρουμένων των αναλογιών με τα εισιτήρια που κόβουν πολλές ξένες μπλοκμπάστερ ταινίες. Αν κατά την πρώτη εβδομάδα της προβολής της η «Σκόνης του χρόνου» πιάσει τις 20.000 εισιτήρια θα συνεχίσει για δεύτερη εβδομάδα σε όλες τις αίθουσες όπου παίζεται μέχρι τώρα. Να θυμίσουμε ότι η προηγούμενη ταινία του Θόδωρου Αγγελόπουλου «Το λιβάδι που δακρύζει» είχε κάνει περίπου τα ίδια εισιτήρια την πρώτη εβδομάδα προβολής της και συνολικά είχε κόψει γύρω στις 80.000.


Στα ύψη η «γυμνή» Μαντόνα

Μια φωτογραφία αξίζει όσο χίλιες λέξεις λένε οι Κινέζοι, όμως μια φωτογραφία της Μαντόνας γυμνής που τραβήχτηκε το 1979 αξίζει 37.500 δολάρια. Τόσο δηλαδή πουλήθηκε σε πλειστηριασμό που πραγματοποιήθηκε στη Νέα Υόρκη. Οι άνθρωποι του οίκου Κρίστι που οργάνωσε τη δημοπρασία εξεπλάγησαν με την τιμή που «έπιασε» η φωτογραφία, καθώς είχαν εκτιμήσει ότι δεν θα «χτυπούσε» πάνω από 15.000 δολάρια. Η φωτογραφία ήταν μία από τις 150 της συλλογής τών Λίον και Μικαέλα Κονσταντίνερ και περιελάμβανε, μεταξύ των άλλων, πορτρέτα της Λίντα Ευαντζελίστα, Τζόαν Κρόφορντ, Λάνα Τάρνερ. Τη Μαντόνα είχε απαθανατίσει γυμνή ο διακεκριμένος φωτογράφος Λι Φριλάντερ, σε αγγελία του οποίου είχε ανταποκριθεί τότε η ανερχόμενη τραγουδίστρια. Ο Φριλάντερ την είχε φωτογραφίσει σε μια σειρά από αποκαλυπτικές πόζες. Μάλιστα της είχε δώσει ως αμοιβή για την εργασία του μόλις 25 δολάρια. Μία άλλη φωτογραφία της Μαντόνας, διά χειρός Χέλμουτ Νιούτον, πουλήθηκε στην ίδια δημοπρασία προς 18.750 δολάρια.

Χ.

Δημοψήφισμα για τα Μάρμαρα
Π.Κ.

Μουσεία από τη Σουηδία, τη Γερμανία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Βατικανό αναγνώρισαν ήδη το γεγονός ότι οι πολιτιστικοί θησαυροί των αρχαίων πολιτισμών ανήκουν στον τόπο προέλευσής τους και επέστρεψαν κομμάτια που είχαν αφαιρεθεί από την Ακρόπολη. Το Βρετανικό Μουσείο θα πρέπει να ακολουθήσει αυτό το παράδειγμα και να δώσει τέλος σε μια διαμάχη που κρατά περισσότερο από δύο αιώνες. Με αυτό το σκεπτικό- και με αφορμή την ανακοίνωση της ημερομηνίας των εγκαινίων του Νέου Μουσείου Ακρόπολης στις 20 Ιουνίου, στην ιστοσελίδα «Τhe first Ρost» τίθεται το ερώτημα: Μήπως θα πρέπει η Βρετανία να επιστρέψει τα Μάρμαρα του Παρθενώνα στην Αθήνα; Το σκεπτικό υπέρ της επιστροφής στηρίζεται στο γεγονός ότι τώρα η Αθήνα έχει τον χώρο και τη δυνατότητα να φροντίσει τα γλυπτά και να τα εκθέσει ακριβώς όπως ήταν στον Παρθενώνα. Υπενθυμίζει τον βάναυσο καθαρισμό με συρμάτινες βούρτσες, οξέα και γυαλόχαρτο που υπέστησαν στη Βρετανία και επανέρχεται στο ατράνταχτο επιχείρημα του οποίου δεν γίνεται επίκληση τα τελευταία χρόνια: είναι αμφίβολο αν ο λόρδος Έλγιν είχε πράγματι τη νόμιμη άδεια να πάρει τα Μάρμαρα- το υφιστάμενο έγγραφο, η αγγλική μετάφραση του σουλτανικού φιρμανιού, έχει καταγγελθεί από ορισμένους ως πλαστό. Πραγματικά, έξω από πολιτικές σκοπιμότητες δεν υπάρχει «πολιτιστικός θησαυρός» στον κόσμο που να έχει προκαλέσει τόση συνεχή διεθνή αντιπαράθεση, πίεση και αυθόρμητη συμμετοχή όσο το θέμα της επιστροφής των Γλυπτών του Παρθενώνα που παραμένει στην επικαιρότητα επί δύο αιώνες. Η επανένωση των γλυπτών, η ακεραιότητα της μορφής είναι ανάγκη για τον άνθρωπο.