Φαντάρος μιας ιδέας
Ο Γ.Κ. Κατσίμπαλης, ο «αρχηγός» της Γενιάς του ΄30, ο «Κολοσσός του Μαρουσιού» σύμφωνα με τον Χένρι Μίλερ (εδώ ως έφεδρος αξιωματικός στη δεκαετία του ΄40), εμφανίζεται στην αλληλογραφία αυτή ως αναγνώστης με μάλλον περιορισμένη κριτική οξύνοια, επιτήδειος και επιδέξιος, παθιασμένος έως παρορμητικός, και ασυγκράτητος βωμολόχος που σχολιάζει μεταξύ άλλων τους «κωλομαλακισμένους εγγλέζους δήθεν νεοελληνιστές»
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
1 λεπτό Στις 7 Νοεμβρίου 1931 (επ.21) ο Κατσίμπαλης σχολιάζει στον Σεφέρη τις οικονομικές του δυσκολίες εξαιτίας των εξόδων εκτύπωσης του βιβλίου του Καραντώνη:
«Η αφοσίωση σε μια ιδέα θέλει θυσίες λογήςιδίως στον τόπο μας- χωρίς καν την ελπίδα μιας ηθικής, έστω, ανταμοιβής. Προχτές ακόμα, ο Δημαράς αποκάλεσε τη δράση μου αυτή “μαλακία”, και τέτοια θα ΄ναι, δίχως άλλο, η γνώμη και των άλλων όλων φίλων μου. Αλλά εγώ στάθηκα πάντα μου “φαντάρος” μιας ιδέας, είτε στις πολεμικές είτε στις πνευματικές ανάγκες του τόπου μου, κι ούτε ζήτησα ποτέ μου άλλον τίτλο ή αξίωμα που δε θα μου έστεκε. Φαίνεται πως ο προορισμός μου ήταν αυτός και μόνο, και προσπάθησα και προσπαθώ να του ανταποκρίνομαι όσο μπορώ καλύτερα. Μαλακία, βέβαια, όταν αντικρίσεις το πράγμα από τα εγώπαθα ύψη ενός “έξυπνου” ρωμιού. Ας είναι!» Στις 25 Μαρτίου 1932 (επ.61) ο Σεφέρης στέλνει στον Κατσίμπαλη ένα εικονογραφημένο ταχυδρομικό δελτάριο με εικόνα πιθήκου και το εξής δικό του σχόλιο:
Ο κριτικός, σοβαρά: «Είμαι Έλλην, μάλιστα! Ό,τι δε μου μοιάζει δεν είναι ελληνικό!».
Google news
