Εύστοχος ο σχολιασμός των επιστολών
Ο εσωστρεφής και χαμηλότονος Γιώργος Σεφέρης εμφανίζεται σε τούτη την αλληλογραφία του ειλικρινέστερος σε σύγκριση με οποιαδήποτε άλλα ιδιωτικής υφής κείμενά του, καθώς δεν διστάζει πολλές φορές να εκδηλώσει σκαμπρόζικο χιούμορ και έντονη απαρέσκεια, με ενίοτε πιπεράτους χαρακτηρισμούς, για πολλά πρόσωπα και πράγματα
Η πολύ καλή φιλολογική επιμέλεια της αλληλογραφίας από τον Δημήτρη Δασκαλόπουλο επαληθεύει, για άλλη μια φορά, την αξία αυτού του συστηματικού «ερασιτέχνη» μελετητή της νεώτερης ελληνικής λογοτεχνίας, που, όμως, με την εργατικότητα και το μεράκι του βάζει τα γυαλιά σε κάποιους αργόμισθους της ακαδημαϊκής νεοελληνικής φιλολογίας (για να μιμηθώ ελαφρώς το ύφος του Κατσίμπαλη). Επισημαίνω, μεταξύ άλλων, τον συνοπτικό, διακριτικό και στοχαστικά εύστοχο σχολιασμό των επιστολών στην εισαγωγή, τα αναλυτικά και ακριβή πραγματολογικά σχόλια για τις επιστολές στις υποσημειώσεις, όπου οι διάφορες πληροφορίες και κρίσεις του ποιητή διασταυρώνονται με τα συναφή τους μέρη στο σεφερικό ημερολόγιο και τα δοκίμια, τα περιεκτικά βιογραφικά σημειώματα των 14 γνωστών μας αλληλογράφων του ποιητή («Οι αλληλογράφοι του Σεφέρη»), τα τρία χρήσιμα επίμετρα (με σημαντικότερο το τρίτο, όπου 8 ανέκδοτες επιστολές των Σεφέρη και Παπατσώνη, γραμμένες το 1948 με αφορμή το γνωστό μελέτημα του δεύτερου «Ο ένδοξός μας βυζαντινισμός», δείχνουν μια από τις πιο πολεμικές στιγμές της πολυκύμαντης φιλίας τους) και το χρηστικό «Ευρετήριο προσώπων, έργων και εντύπων».











