«Ο στίχος είναι η ουσία»

«Τα λόγια περικλείουν τη μουσική. Κι αν είναι σπουδαίος ένας συνθέτης, σπάει το τσόφλι των στίχων και βγάζει τη μουσική». Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Λευτέρης Παπαδόπουλος υπερασπίζεται τον στίχο και τον ρόλο που παίζει στο ελληνικό τραγούδι. Το λέει και το ξαναλέει όποτε του δοθεί η ευκαιρία, όπως και το πόσο περιφρονημένος ήταν ο στιχουργός στην ιστορία του ελληνικού τραγουδιού.

Στη χθεσινή παρουσίαση της κασετίνας που εγκαινιάζει τη σειρά της εφημερίδας «ΤΑ ΝΕΑ» με CD με μεγάλους δημιουργούς των τελευταίων 50 χρόνων, ο Λευτέρης Παπαδόπουλος και ο Μίμης Πλέσσας μάς θύμισαν (για μία ακόμη φορά) πόσο ευτύχησε το ελληνικό τραγούδι όταν ο στίχος του ενός συνάντησε τη μουσική του άλλου.

Τριάντα έξι αθάνατα τραγούδια από τις δεκαετίες του ΄60, του ΄70 και του ΄80- όλα σε στίχους του κορυφαίου Έλληνα στιχουργού και ποιητή και σε μουσικές των Πλέσσα, Μούτση, Σπανού, Λοΐζου, Νικολόπουλου κ.ά.- θα περιέχει η καλαίσθητη κασετίνα όταν ολοκληρωθεί η σειρά (αυτό το Σάββατο περιέχει το πρώτο CD με 12 τραγούδια από τη δεκαετία ΄60). Στο 16σέλιδο ένθετο που συνοδεύει τα CD, o Λευτέρης Παπαδόπουλος, συνεργάτης στα «ΝΕΑ» επί μισόν αιώνα, γράφει λεπτομερή στοιχεία σε κάθε τραγούδι (πώς γράφτηκε, πότε, γιατί, τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες που το γέννησαν).

«Είναι διπλή η χαρά μας», έλεγε χθες ο εκδότης- διευθυντής των «ΝΕΩΝ» κ. Παντελής Καψής. «Πρώτον, γιατί ξεκινάμε με τον Λευτέρη Παπαδόπουλο, τον κορυφαίο ποιητή του ελληνικού τραγουδιού που είναι και δικός μας άνθρωπος και δεύτερον, γιατί είναι εξαιρετική η ποιότητα της κασετίνας».

«Είναι σημαντικό και πρωτοποριακό που η σειρά αυτή εγκαινιάζεται με ανθρώπους που γράφουν λόγια», έλεγε ο Λευτέρης Παπαδόπουλος. «Κατά παράδοση στην Ελλάδα, ακούγονται

ΙΝFΟ

Η πολυτελής κασετίνα «30 Χρόνια Χελιδόνια (1960-1990)», με το πρώτο CD (Δεκαετία ΄60) θα κυκλοφορήσει μαζί με «ΤΑ ΝΕΑ – Σαββατοκύριακο». Τα επόμενα δύο CD (Δεκαετία ΄70-΄80) το Σάββατο 7/2.

μόνον εκείνοι που γράφουν τη μουσική. Αυτό είναι λάθος. Σκεφτείτε, η μεγάλη Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου δεν έβλεπε καν το όνομά της στους δίσκους».

Η ιστορία της συνεργασίας Πλέσσα- Παπαδόπουλου αρχίζει από ένα τυχαίο γεγονός. «Ένα βράδυ που ήμασταν σπίτι μου ανακάλυψε μέσα στο συρτάρι μου ένα πάκο με τραγούδια. Διάλεξε δώδεκα απ΄ αυτά κι έφτιαξε έναν δίσκο, τον “Δρόμο”, που σάρωσε την Ελλάδα, έναν δίσκο που έκανε ρεκόρ πωλήσεων (που δεν ξεπεράστηκαν ποτέ).

Κατάφερε και ξεκλείδωσε τους στίχους, αυτό που πρέπει να κάνει ένας συνθέτης- να μπορεί να ξεκλειδώνει τις λέξεις, να ξεκλειδώνει την ψυχή εκείνου που τις έγραψε». Μαζί έγραψαν πολλά τραγούδια, τραγούδια που ύμνησαν τη γυναίκα, που έδωσαν σώμα και λαλιά στο αίσθημα της εποχής, που μίλησαν με μοναδική ευαισθησία για τον έρωτα.

«Το “Άγαλμα” του Λευτέρη», είπε ο Μίμης Πλέσσας «μου θύμισε τους Γάλλους σουρεαλιστές. Στη σελίδα 72 ενός βιβλίου μου, υπήρχε ένα ποίημα που είχε μια περιγραφή του χρόνου, την ποιητική του χρόνου στην πιο ουσιαστική της μορφή. Όταν βρέθηκα μπροστά στο “Άγαλμα” του Λευτέρη, κατάλαβα ότι είναι ένα τραγούδι που θα μπορέσει να επιζήσει – είχε στοιχεία που ο χρόνος θα τα συγχωρού- σε».

«Ο μπαγλαμάς», το «Δελφινάκι» και ο «Μετανάστης»

Ο χρόνος είναι η δικαίωση του δημιουργού. Και τα τραγούδια του Λευτέρη Παπαδόπουλου έχουν καταργήσει εδώ και πολύ καιρό τις διαχωριστικές γραμμές μεταξύ των γενεών. Τα τραγούδια «Άπονη Ζωή» (σε μουσική Ξαρχάκου), «Σαββατόβραδο στην Καισαριανή» (Στ. Ξαρχάκος), «Βάλε κι άλλο πιάτο στο τραπέζι», «Ο μπαγλαμάς» (Γ. Σπανός) «Μια Κυριακή» (Γ. Σπανός), «Δεν θα ξαναγαπήσω» (Μ.

Λοΐζος), «Μια βραδιά Μαγιού» (Γ. Σπανός), «Σαν τον μετανάστη» (Ζ. Λιβανελί), «Επειδή σ΄ αγαπώ» (Γ. Σπανός), «Το άγαλμα» (Μ. Πλέσσας), «Βρέχει φωτιά στη στράτα μου» (Μ. Πλέσσας), «Δελφίνι Δελφινάκι» (Μ. Λοΐζος), συνολικά 36 περιλαμβάνονται στην κασετίνα «30 Χρόνια Χελιδόνια (1960-1990)».