Η κρίση και η πολιτική

Ο κ. Χαρίτων Χιντήρογλου, καθηγητής στο Τμήμα Βιολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, γράφει για τις σύγχρονες εξελίξεις (γεγονότα και κρίσεις):

«Οι περισσότεροι πολίτες αντιλαμβάνονται πως τα πρόσφατα γεγονότα (Βατοπέδι, Γρηγορόπουλος Α., κ.ά.), σηματοδοτούν αλλαγές του εγχώριου πολιτικού σκηνικού. Οι αλλαγές αποτυπώνονται σε όλες σχεδόν τις δημοσκοπήσεις. Η αλήθεια είναι πως οι καταστάσεις αυτές τάραξαν τα λιμνάζοντα ύδατα του όλου συστήματος προκαλώντας, δικαίως θα έλεγα, ανασφάλεια σε όλους εκείνους που χρόνια τώρα βρίσκονταν σε νιρβάνα.

Στα προηγούμενα κατέφθασαν και τα αναμενόμενα αποτελέσματα της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης, η οποία προφανώς προκαλεί με τη σειρά της αλυσιδωτές αντιδράσεις σε όλο το φάσμα των κοινωνικών δομών. Ο επηρεασμός όμως των δομών προκαλεί σημαντικούς τριγμούς και στις λειτουργίες του όλου συστήματος. Όλοι διαισθάνονται πως μια νέα τάξη πραγμάτων μας περιμένει, αλλά σχεδόν κανείς δεν μπορεί να την προδιαγράψει. Οι προγενέστερες πολιτικές αντιλήψεις ολοκλήρωσαν τον κύκλο τους. Δεν πρόκειται να επιβιώσουν οι πολιτικές τοπικιστικού και εθνικοσυντηρητικού χαρακτήρα. Οι καιροί ζητούν πολιτικούς που θα αναλάβουν σοβαρές ευθύνες και πρωτοβουλίες για το μέλλον όλων μας και όχι μόνο εκείνων που βρίσκονταν στα λιμνάζοντα ύδατα. Σίγουρα το εγχείρημα είναι εξαιρετικά δύσκολο, καθώς δεν είχαμε την ικανότητα πρόβλεψης των όσων μας περίμεναν. Απαιτούνται, λοιπόν, γνώσεις και δεξιότητες που υπερβαίνουν τις συνήθεις, όπως η γνωστή δημαγωγική ρητορική. Απαιτούνται συνεργασίες και συμμαχίες, που a priori θα μοιράσουν την πίτα σε περισσότερα μέρη. Πολιτικοί, τεχνοκράτες, επιστήμονες, διανοούμενοι και τα ΜΜΕ, θα πρέπει να βρεθούν στο ίδιο τραπέζι της διαπραγμάτευσης και της διαβούλευσης.

Αυτό εξάλλου νοηματοδοτεί και η ισόρροπη κατανομή των πόρων (φυσικών ή τεχνητών). Αρκεί να το κατανοήσουμε. Και όσο πιο γρήγορα το κατανοήσουμε τόσο περισσότερες θα είναι οι ελπίδες αυτοοργάνωσης των κοινωνιών μας που αυτές συντηρούν το όλο σύστημα. Χωρίς αυτές δεν υπάρχει τίποτε. Το μόνο που θα υπερέχει είναι ένα παρακράτος, δηλαδή ένας παρασιτικός alien που αιώνες τώρα συντηρείται εις βάρος της ανθρωπότητας. Μόνο που τα τελευταία χρόνια η κρίσιμη μάζα του έχει πολλαπλασιαστεί επικίνδυνα».