ΘΕΑΤΡΟ

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, ΕΠΙΔΑΥΡΟΣ
Άννα Μάσχα, ηθοποιός: Θα είναι η Άλκηστη στην ομώνυμη τραγωδία (;) του Ευριπίδη που θα ανεβάσει ο Θωμάς Μοσχόπουλος με το Εθνικό Θέατρο στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Επιδαύρου 2009. Το 1996, στα πρώτα της βήματα ακόμα, ήταν στον Χορό της «Ελένης» που έκανε ο Γιάννης Χουβαρδάς με το «Θέατρο του Νότου» στο Φεστιβάλ, αλλά τώρα ουσιαστικά- με ρόλο και μάλιστα επώνυμο- είναι που κάνει το ντεμπούτο της στην Επίδαυρο.

Καιρός ήταν. Στα τριάντα εννιά της, νεανικότατη, ψηλή, πολύ λεπτή, με φιγούρα αγορίστικη αλλά με μια θηλυκή γλυκύτητα, με καταγάλανο βλέμμα, πλάσμα γοητευτικό στη ζωή και στη σκηνή, ανήκει στα μεγάλα τάλαντα της νεώτερης γενιάς της ελληνικής σκηνής.

Απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου (1991), στο σανίδι από το ΄92, ταυτίστηκε με το «Θέατρο του Νότου» του Γιάννη Χουβαρδά και με τον Θωμά Μοσχόπουλο, του οποίου έγινε η αγαπημένη πρωταγωνίστρια.

Έπαιξε ρεπερτόριο, έκανε ερμηνείες συγκλονιστικές- από Σαίξπηρ και Μαριβό έως Ρέιβενχιλ και Μάρμπερ- αποδεικνύοντας παράλληλα πως διαθέτει ήθος.

ΔΥΝΑΜΗ ΧΑΜΗΛΩΝ ΤΟΝΩΝ
Γιώργος Παλούμπης, σκηνοθέτης: Στα τριάντα πέντε του, χαμηλών τόνων, με χιούμορ αλλά και σοβαρότητα, ετοιμάζεται στις αρχές του 2009 να ανεβάσει δύο παραστάσεις: «Νο 44»- ένα κείμενο που συνθέτει μαζί με τους ηθοποιούς του πάνω στην αληθινή ιστορία ενός φυλακισμένου για υπόθεση ναρκωτικών- στη σειρά «Προσωπογραφίες» της Β΄ Σκηνής του θεάτρου «Μεταξουργείου» που διευθύνει καλλιτεχνικά ο Στάθης Λιβαθινός, και «Δανειστές» του Στρίντμπεργκ στο θέατρο «Επί Κολωνώ», με το οποίο είναι στενότατα δεμένος. Με σπουδές ψυχολογίας, ξεκίνησε ως βοηθός της Ελένης Σκότη – ψυχής τού «Επί Κολωνώ». Μαζί συνυπέγραψαν την πρώτη του σκηνοθεσία, εκεί έκανε και τις άλλες παραστάσεις του, οι οποίες έδωσαν το στίγμα ενός ιδιαίτερα ικανού νέου σκηνοθέτη. Πέρσι, υπογράφοντας το «Ρenetrator» του Άντονι Νέλσον στο «Επί Κολωνώ», τη «Διονυσιακή νύχτα» του Στέφανου Κακαβούλη στη Β΄ Σκηνή του θεάτρου «Αθηνών» και τη «Λάσπη» του Βαγγέλη Χατζηγιαννίδη στις «Αναγνώσεις 2008» του Εθνικού, επιβεβαίωσε τις ελπίδες.

«ΖΟΥΜΕΡΟΙ» ΜΟΝΟΛΟΓΟΙ
Βαγγέλης Χατζηγιαννίδης, συγγραφέας: Ξεκίνησε ως ηθοποιός. Το 2001, με το πρώτο του μυθιστόρημα, όχι μόνο συζητήθηκε αλλά και βραβεύθηκε. Συνέχισε ως πεζογράφος την εξαιρετική του πορεία, αλλά το 2003 έδωσε με ανάλογη επιτυχία και τον πρώτο του μονόλογο για το θέατρο:

«Μεταμφίεση». Στα σαράντα ένα του σήμερα, βλέπεικαι θα βλέπει και το 2009 στη σκηνή του «Σφενδόνη», ερμηνευμένο από την Άννα Κοκκίνου, αυτοσκηνοθετημένηάλλον έναν ενδιαφέροντα μονόλογό του, το «Λα Πουπέ», ενώ μόλις ανέβηκε στη Β΄ Σκηνή του θεάτρου «Οδού Κεφαλληνίας» σε σκηνοθεσία Λίλης Μελεμέ το έργο του «Λάσπη», που πρωτοπαρουσιάστηκε πέρσι στις «Αναγνώσεις 2008»: ένα κείμενο εξαιρετικό, που σίγουρα πολύ θα συζητηθεί το 2009.