Γιουροβιζιονική αποχαύνωση
Η Καλομοίρα, παιδί της ομογένειας αλλά και παιδί της τηλεόρασης, στο κέντρο της ανακουφιστικής γιουροβιζιονικής ελαφρότητας
Κορυφαία στιγμή του τηλεοπτικού πολιτισμού, η ετήσια συμμετοχή στη Γιουροβίζιον. Είναι αλήθεια πως ανακαλύψαμε την ανακουφιστική γιουροβιζιονική ελαφρότητα, με την εθνοεκτονωτική της δράση, εδώ και μερικά χρόνια, αλλά ήταν η πρώτη φορά που το «πακέτο» το οποίο επιλέχτηκε για την εθνική εκπροσώπηση περιείχε την ιδανική «μυστική συνταγή» για να προκαλέσει ανέλπιστους συνειρμούς στο φιλοθέαμον έθνος. Η Καλομοίρα, παιδί της ομογένειας, αλλά και παιδί της τηλεόρασης, του νεοελληνικού Ελντοράντο δηλαδή, με ροζφούξια της παντοτινής αθωότητας του ελληνικού έθνους, τραγουδά και χορεύει με πάθος δίνοντας ελπίδες νίκης. Ως εκ τούτου, η γιουροβιζιονική συμμετοχή μας ξεπερνά τα όρια του πανηγυριού, της λαϊκής, μαζικής διασκέδασης για να μετατραπεί, ερήμην της Καλομοίρας φυσικά, σε ανακουφιστικό μηχανισμό μιας πολιτικής τής αμηχανίας και της αδυναμίας. Πάντως, καταλάβαμε την τρίτη θέση.
Το καλύτερο φινάλε για μια τέτοια χρονιά αποθέωσης της τηλεόρασης θεωρούμε το πανό που ξεδίπλωσε στο στούντιο του δελτίου ειδήσεων της ΝΕΤ ομάδα νεολαίων- η οποία έκανε ολιγόλεπτη κατάληψη- που έγραφε: «Σηκωθείτε από τον καναπέ και κατεβείτε όλοι στους δρόμους». Εκείνη τη στιγμή οι οθόνες έδειχναν τον Πρωθυπουργό να μιλά στη Βουλή.











