«Είμαστε η γενιά της σιωπής»

«Τους καλούς χώρους τους έχουμε στην Ελλάδα για τους ξένους καλλιτέχνες. Εμείς δεν μπορούμε να παίξουμε σ΄ αυτούς», λέει ο νέος τραγουδοποιός Στάθης Δρογώσης
Χαρακτηρίζει τη γενιά του, «γενιά της σιωπής» και το εξηγεί πάραυτα: «Οι περισσότεροι δεν έχουμε καταφέρει να συντονιστούμε με το συλλογικό ασυνείδητο, ο καθένας μιλάει απολύτως προσωπικά, έχει το δικό του σύμπαν, κάτι σαν καλλιτεχνικό… αυτισμό». Λίγο πριν από τα 30 ο Στάθης Δρογώσης, με δύο προσωπικούς δίσκους στο ενεργητικό του (συν δύο ως αρχηγός του γκρουπ «Τα Φώτα Που Σβήνουν») δικαιολογημένα βλέπει τον εαυτό του και τους συνομηλίκους του ως «αντιφατικούς και μυστήριους». Όπως βλέπει και ουρές σε κάθε του λάιβ εμφάνιση.

Γεννημένος στην Κυψέλη, τακτικό μέλος της παρέας των ανήσυχων παιδιών των Εξαρχείων, λάτρεψε απο τη μία τους Βeatles και τη σύγχρονη βρετανική σκηνή και από την άλλη τον Αττίκ και τον Σουγιούλ.

Γένοβα, Πράγα και πορείες για την ειρήνη απ΄ την μια- «πάντα ήμουν πολιτικοποιημένος, αντιεξουσιαστής και παρών στις κινητοποιήσεις», διευκρινίζει- και από την άλλη, «ήρθες αργά στον δρόμο της ζωής μου» (το ρετρό τραγούδι των Γιάννη Βέλλα και Κώστα Κοφινιώτη, που διασκεύασε και συμπεριέλαβε στον πρώτο προσωπικό του δίσκο «Ο χειμώνας δεν θα ΄ρθει».)

Και όντως η φωνή του που είναι εξαιρετική, οι στίχοι του, το άρωμα των τραγουδιών του φέρουν μέσα τους κάτι από τη νοσταλγία παλιάς φωτογραφίας που μεταφέρει μνήμες.

Και επειδή ο ρομαντισμός είναι δικός του, αυθεντικά δικός του βρίσκει κατευθείαν τον στόχο του. Τα τραγούδια του που αγαπήθηκαν απο ένα ευρύτερο κοινό- και που του έχουν δώσει και τον χαρακτηρισμό του ερωτικού τραγουδοποιού- «Θα περάσουν οι μέρες», «Βιαστικό Πουλί του Νότου» (οι στίχοι είναι γραμμένοι μαζί με τον Φάμελλο και το τραγουδάει ο Γιάννης Κότσιρας), «Ήρθες Αργά», ακόμη και το «Φεύγει η Ζωή» (που γέρνει προς ένα πιο ροκ ήχο)- έχουν μέσα τους τη βελούδινη υφή ενός παλιωμένου, κλασσικού, καλοραμμένου ρούχου, φτιαγμένου απο έναν μάστορα του είδους, που- υποπτεύεσαι- είναι άνω των 40. «Εδώ στην Ελλάδα, το κριτήριο είναι η φωνή», λέει. «Εγώ τραγουδάω γιατί γράφω ο ίδιος τα τραγούδια μου και νομίζω ότι μπορώ να τα πω καλύτερα απ΄ όλους». Έχει περισσότερο τη λογική του μουσικού που τον ενδιαφέρει το τραγούδι συνολικά- ο ήχος του, η παραγωγή του, οι λεπτομέρειες του περιτυλίγματος του. Και στα λάιβ επίσης. «Ο τραγουδιστής ήταν πάντα μπροστά», λέει. «Δεν υπάρχει η λογική της συναυλιακής ακρόασης, όπως στο εξωτερικό. Έρχεται όμως το τέλος σ΄ όλα αυτά, εν όψει απαγόρευσης του καπνίσματος. Σιγά μην κάτσει ο άλλος να καταναλώσει μπουκάλια ουίσκι, αν δεν μπορεί να καπνίσει…».

Για πρώτη φορά φέτος, με αυτοδύναμο πρόγραμμα και το δικό του γκρουπ στο club του Σταυρού του Νότου («Δραμαμίνη»), έκανε ένα πρώτο… κρας τεστ στο πόσο αντέχουν οι δυνάμεις του. «Περνάμε πολύ ωραία… Χορεύουμε…».

«Πρέπει να είναι πιο ανοιχτόμυα- λο και το κοινό και οι άνθρωποι του χώρου μας», κατα-

ΙΝFΟ

Ο Στάθης Δρογώσης και το συγκρότημα του «Δραμαμίνη» κάθε Κυριακή στο club του Σταυρού του Νότου. (Θαρύππου και Φραντζή τηλ. 210-

9226.975).

λήγει. «Να μην σνομπάρουν τους Έλληνες δημιουργούς. Γιατί να γίνεται αυτός ο χαμός σε κάτι ημιάγνωστους ξένους καλλιτέχνες, που τους φέρνουν στο Gagarin η στο Βios και εμείς να μην μπορούμε να παίξουμε σε τέτοια μέρη. Αυτά τα αισθητικά γκέτο δεν ωφελούν κανέναν».

Με μια ματιά

● Το 1997 συναντάει στη Φολέγανδρο τον Μανώλη Φάμελλο, που ακούει το γκρουπ του να παίζει λάιβ και τους προτείνει να κάνει την παραγωγή του πρώτου τους δίσκου, που τελικά βγαίνει το 1999 με το όνομα Τα Φώτα Που Σβήνουν.

● Το 2001 κυκλοφορεί ο δεύτερος και… τελευταίος δίσκος τους με τίτλο «Η γη απ΄ τα αστέρια» σε παραγωγή πάλι του Μανώλη Φάμελλου και το γκρουπ διαλύεται.

● Το καλοκαίρι του 2002 μελοποιεί στίχους του Μίκη Θεοδωράκη από το έργο του «Ο ήλιος και ο χρόνος», στο τραγούδι «Πυροβολήστε τον χρόνο».

● Τον Δεκέμβριο του 2003 κυκλοφορεί ο πρώτος προσωπικός του δίσκος «Ο χειμώνας δε θα ΄ρθει» (σε παραγωγή Φάμελλου) και το 2006 το «Άλλη Γη», όπου συμπεριλαμβάνεται το «Πυροβολήστε τον χρόνο». ● Στη σκηνή και ως ενορχηστρωτής έχει συνεργαστεί με τους Μανώλη Φάμελλο, Νίκο Ζιώγαλα, Νίκο Πορτοκάλογλου, Γιώργο Δημητριάδη, Κώστα Λειβαδά, Μάνο Πυροβολάκη, Ευσταθία, Αντριάννα Μπάμπαλη, Χάρη Αλεξίου, Βασίλη Καζούλη, Πέτρο Γαϊτάνο.

● Το 2005 υπογράφει την παραγωγή- ενορχήστρωση στον πρώτο δίσκο του τραγουδοποιού Γιώργου Μυλωνά, «Καλοκαίρια που γελούν».