«Ο Χριστός δε θα ΄μπλεκε με ράντσο»

ΖΕΙ Η ΑΓΡΙΑ ΔΥΣΗ; ΖΕΙ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΕΥΕΙ.
ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΙΑ ΗΡΩΙΚΗ.
Η ΑΝΝΥ ΠΡΟΥ ΓΡΑΦΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΤΗΜΕΝΗ
ΑΜΕΡΙΚΗ. ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
ΤΩΝ ΦΤΩΧΩΝ ΡΑΝΤΣΕΡΗΔΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΠΟΥ ΖΟΥΝ ΣΕ ΤΡΟΧΟΣΠΙΤΑ. ΕΔΩ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΣΤΡΑΠΤΟΥΣΑ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ. ΕΙΝΑΙ ΓΟΥΑΪΟΜΙΝΓΚ
Το Γουαϊόμινγκ είναι η ένατη σε μέγεθος- και η πιο αραιοκατοικημένη- πολιτεία των ΗΠΑ. Παλιότερα ονομαζόταν «Πολιτεία της Ισότητας» (Εquality State): οι γυναίκες είχαν δικαίωμα ψήφου από το 1869. Σήμερα πληρώνονται λιγότερο από τους άντρες συναδέλφους τους και δεν μπορούν να κληρονομήσουν ράντσο, αν ζει αδελφός ή ο γιος τους.

Τα τελευταία χρόνια, η Άννυ Πρου επέλεξε να ζει στο Γουαϊόμινγκ. Στο ελληνικό κοινό, η βρα βευμένη συγγραφέας έγινε γνωστή με τη συλλογή διηγημάτων Το μυστικό του Βrokeback Μountain (2006). Το συγκεκριμένο διήγημα μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο από τον Αγκ Λι και συζητήθηκε, κυρίως για το προκλητικό ομοφυλόφιλο θέμα του.

Τα διηγήματα της Άννυ Πρου εντάσσονται στη μεγάλη λογοτεχνική παράδοση των (σύγχρονων) γουέστερν. Η λογοτεχνία της Σύγχρονης Δύσης (Νew West) δεν είναι ηρωική. Τα κείμενα της Πρου συνδυάζουν τη ρεαλιστική γραφή, την ακριβή πραγματολογική απόδοση τόπων, αντικειμένων, συμβάντων με τη μυθοπλασία. Ιχνογραφούν την πικρή καθημερινότητα των ανθρώπων της αμερικανικής υπαίθρου, με μια ελαφρώς ειρωνική μετακίνηση της οπτικής γωνίας ή μια ανεπαίσθητη και υπονομευτική μετατόπιση του τόνου.

Η συλλογή διηγημάτων Χαμένα Κορμιά δημοσιεύτηκε το 2004. Περιέχει έντεκα διηγήματα, τα οποία απλώνονται στον χρόνο, από τον 19ο αιώνα ώς σήμερα, και εντοπίζονται στην πολιτεία του Γουαϊόμινγκ. Πρόσωπα και τόποι κυκλοφορούν από διήγημα σε διήγημα και συνθέτουν έναν συνεκτικό μυθοπλαστικό ιστό: ο επόπτης θήρας και αλιείας Κριλ Ζμουντζίνσκι δεν μπορεί να επιβάλει μεγάλα πρόστιμα και επιλέγει να κάνει ρεζίλι τους αστούς καταπατητές και τους ξαναμμένους κτηνοβάτες της περιοχής («Η Πύλη της Κόλασης»). Η ανακάλυψη της πρώτης ταινίας – ντοκιμαντέρ, που αποτυπώνει το ξεκλήρισμα των Ινδιάνων, αφυπνίζει τη φυλετική συνείδηση μιας νεαρής και μοντέρνας Ινδιάνας («Ο πόλεμος εναντίον των Ινδιάνων ξαναζεί»). Η ασήκωτη ζωή στο ράντσο παρουσιάζεται με ανελέητο ρεαλισμό («Τι είδους έπιπλα θα διάλεγε ο Χριστός;»). Η οπτική γωνία αίφνης μετακινείται κι έχουμε την αποτύπωση της υπαίθρου με το βλέμμα των ασβών («Αυτά έχει η ασβοζωή»). Στο «Άνθρωπος στα βάτα» περιγράφεται η οικειοθελής μετακόμιση ενός νεοϋρκέζικου ζεύγους στο Γουαϊόμινγκ. Ο άντρας έλκεται από το άγριο βραχώδες τοπίο. Κατανοεί, σχεδόν ενστερνίζεται, τους σκληροτράχηλους τρόπους των ντόπιων και τον αυστηρό κώδικα συμπεριφοράς τους. Η γυναίκα του πέφτει από τη μια κοινωνική γκάφα στην άλλη. Ο τόπος την ξερνάει και αυτή τον εγκαταλείπει. Ο σύζυγος επιλέγει να μείνει στο αγορασμένο ράντσο. Στο διήγημα «Ο λύκος του Γουαμσάτερ», αποκαλύπτεται η φονική όψη της καθημερινότητας στην παρατημένη επαρχία. Οικογένειες που ζουν σε τροχόσπιτα, βρωμιά και βία, βροντώδης αμορφωσιά, επιδεικτική απαξίωση του πολιτισμού. Οι παλιοί λογαριασμοί λύνονται με φόνο. Μια οικογένεια αλλάζει πατέρα κι αφέντη σε μια νύχτα. Η ασάλευτη ζωή της επαρχίας ζωντανεύει με παράξενους διαγωνισμούς («Ο διαγωνισμός»). Το μπάνιο αποτελεί περιπέτεια με αυτόπτες μάρτυρες («Το καλοκαίρι με τις μπανιέρες»). Στο «Ξεσκαρτάρισμα» μια τσαγιέρα πραγματοποιεί επιθυμίες που ξεστομίζουν αστόχαστα κάποιοι κληρονόμοι.

Στο τελευταίο διήγημα με τίτλο «Ενοικιάσεις “η Φλόριντα”», η Αμάντα Γκριμπ αποφασίζει να ξεφορτωθεί τις αγελάδες που καταστρέφουν τον χώρο γύρω από το τροχόσπιτό της. Η φτηνή λύση που βρίσκει είναι να δανειστεί, για λίγους μήνες, πεινασμένους αλιγάτορες.

Αnnie Ρroulx

ΧΑΜΕΝΑ ΚΟΡΜΙΑ

ΜΤΦ. ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ ΚΟΡΤΩ, ΕΚΔ. ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ 2008, ΣΕΛ. 275