«Ζην επικινδύνως… παντού»

«Υπάρχει άνθηση- ποσοτική- στις ελληνικές ταινίες» λέει η Δήμητρα Στογιάννη για το ελληνικό σινεμά. «Και υπάρχουν πολλοί ταλαντούχοι καλλιτέχνες, τόσο σκηνοθέτες όσο και ηθοποιοί, στους οποίους θα έπρεπε να δοθεί η ευκαιρία να δημιουργήσουν χωρίς το άγχος της χρηματοδότησης». «Ο ελληνικός κινηματογράφος κάνει σημαντικά βήματα για να βελτιωθεί» αντιτείνει η Αλεξία Καλτσίκη. «Είναι ελπιδοφόρο ότι οι μικρομηκάδες της προηγούμενης δεκαετίας προχωρούν σε ταινίες μεγάλου μήκους. Από εκεί και πέρα, υπάρχουν μεγάλα κενά που χρειάζεται να καλυφθούν. Παράδειγμα, η έλλειψη κριτηρίου για τα σενάρια και συχνά η αδυναμία επικοινωνίας μεταξύ σκηνοθετών και ηθοποιών».

Λένε ότι οι ηθοποιοί είναι οι πιο ανασφαλείς απ΄ όλα τα επαγγέλματα, επειδή εκτίθενται…

Δήμητρα Στογιάννη: Σε όλα τα επαγγέλματα υπάρχουν ανασφάλειες. Απλώς οι ηθοποιοί φαίνονται περισσότερο από τους άλλους. Εξάλλου στον χώρο μας είναι τόσο υποκειμενική η κριτική, κατάσταση που από μόνη της προκαλεί όντως αβεβαιότητα.

Αλεξία Καλτσίκη: Δεν συμφωνώ με την ανασφάλεια του ηθοποιού ή γενικώς του καλλιτέχνη. Για ρωτήστε έναν χρηματιστή πόσο εκτεθειμένος αισθάνεται αυτό τον καιρό. Το ζην επικινδύνως υπάρχει και στα πιο στέρεα επαγγέλματα.