ΚΑΤΟΡΘΩΝΕΙ ΤΟ ΑΚΑΤΟΡΘΩΤΟ

Ο Ηλίας Μαγκλίνης κατορθώνει κάτι- εκ πρώτης όψεως και μέχρι στιγμήςακατόρθωτο. Να γεφυρώσει δύο γενιές (και δύο μυθολογίες) που δεν μοιάζουν να διαθέτουν κανένα σημείο επαφήςούτε καν διάθεση για επαφή. Έως σήμερα, βλέπαμε αυτές τις γενιές να φιλοξενούνται σε ξεχωριστά βιβλίακαι τους συγγραφείς των βιβλίων, ως εκ τούτου, να απευθύνονται σε ξεχωριστά ακροατήρια, εκ προοιμίου ασύμβατα ή ακόμη κι εχθρικά (πόσοι παλιοί Λαμπράκηδες δεν θα έφευγαν στη μέση μιας περφόρμανς της Αμπράμοβιτς;). Δεν συνιστώ σε όλους αδιακρίτως- και κυρίως αβασάνιστανα διαβάσουν αυτό το βιβλίο. Ας το αποφύγουν ιδίως εκείνοι που συνεχίζουν να ανανεώνουν το λαδάκι στα αγωνιστικά καντήλια και να μιζεριάζουν με τις αλλοτινές δάφνες στην «ταβέρνα με τη λαδόκολλα». Από την άλλη πάλι, ίσως αυτοί, περισσότερο από τους υπόλοιπους, θα έπρεπε να το διαβάσουν.