ΕΓΙΝΑΝ ΒΟΡΑ ΛΥΚΩΝ ΚΑΙ ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΩΝ ΣΚΥΛΙΩΝ

«Ήταν αξιολύπητοι», γράφει ένας Έλληνας, «ψειριασμένοι, ισχνοί και σκελετωμένοι». Στο βιβλίο παρατίθεται η γνώμη ενός Ιταλού που είχε περάσει στις γραμμές του ΕΛΑΣ και ο οποίος υποστηρίζει ότι στους 827 που πέθαναν στη Νεράιδα: «Θα πρέπει να προστεθούν τα ονόματα αυτών που πέθαναν εξαντλημένοι στους δρόμους, στα χιόνια και στα μονοπάτια των θεσσαλικών βουνών, άθαφτα πτώματα που έγιναν βορά λύκων και πεινασμένων σκυλιών». Ο ΕΛΑΣ θα προσπαθήσει να σώσει όσους μπορεί στέλνοντάς τους τον Μάρτιο του 1944 να ζήσουν με οικογένειες χωρικών, αλλά ήταν αργά πλέον. Πάνω από 1.500 Ιταλοί πέθαναν εκείνο τον χειμώνα από την πείνα και τις κακουχίες. Το βιβλίο του Αλεξάνδρου, που συνοδεύεται από αρκετές φωτογραφίες, στηρίζεται κυρίως σε γραπτές μαρτυρίες Ελλήνων και Ιταλών και δευτερευόντως σε αρχειακό υλικό. Είναι μια αξιόλογη δουλειά και συνάμα πρωτότυπη γιατί μεταφέρει το κέντρο βάρους από την ελληνική στην ιταλική πλευρά και αποκαλύπτει τη ρευστότητα, τις ανατροπές, την πυκνότητα των εξελίξεων που υπάρχουν πίσω από κάποιο γνωστό γεγονός της Κατοχής.