Η Χαλιμά κάνει… κλάμπινγκ
«Μου αρέσει η Ελλάδα. Μου αρέσει που οι άνθρωποι βγαίνουν το βράδυ έξω, που τρώνε, διασκεδάζουν», λέει η Νατάσα Άτλας, την οποία θα δούμε στο «Fuzz» μαζί με τους Ρalyrria
Ηλεκτρο-ποπ αέρας και αραβικός αισθησιασμός από την τραγουδίστρια που ενώνει με τη φωνή της Δύση και Ανατολή. Η Νατάσα Άτλας και πάλι στην Ελλάδα…
Για Αραβοευρωπαία σταρ τού world music βασιλείου, ακούγεται πολύ βρετανικό το ύφος της στο τηλέφωνο. «Είμαι σε περιοδεία τον τελευταίο καιρό», λέει με μια υποψία αμηχανίας στη φωνή- και ξέρω ότι η κούραση και το άγχος μπορούν καμιά φορά να περάσουν και μέσα από τις τηλεφωνικές γραμμές. Πάντως, αυτό που φτάνει σ΄ εμένα έρχεται σε τέλεια αντίθεση με τη… βασίλισσα της Ανατολής (ή μήπως το κεντρικό πρόσωπο από τις «Χίλιες και Μία Νύχτες»;) στις φωτογραφίες που έχω μπροστά μου. Αυτές μάλιστα. Σε τέλεια αρμονία με τη «δαντελωτή» αραβική γλύκα και τον αισθησιασμό μιας φωνής που κέρδισε το στοίχημα από τα μέσα του ΄90 κι έπειτα, όταν κατάφερε να σμίξει αρμονικά τις ανατολίτικες καταβολές της με το δυτικό χορευτικό μπιτ των κλαμπ.
Όλη η ζωή της Νατάσας Άτλαςάλλοτε βασικό μέλος και τραγουδίστρια των Transglobal Underground- είναι αυτό το παιχνίδι των αντιθέσεων.
Γεννημένη στο Βέλγιο από σεφαραδίτικης- δηλαδή εβραϊκής- καταγωγής Μαροκινοαιγύπτιο πατέρα, πέρασε τα παιδικά της χρόνια σε μια γειτονιά Μαροκινών μεταναστών στις Βρυξέλλες και στην εφηβεία της μετακόμισε στην Αγγλία μαζί με τη μητέρα της.
«Όταν ήμουν μικρή προσπαθούσα να αγνοήσω την αραβική μου πλευρά. Όταν όμως άκουσα αραβική μουσική σε ένα νάιτ κλαμπ στις Βρυξέλλες κατάλαβα ότι υπήρχε κάτι μέσα μου στο οποίο έπρεπε να επιστρέψω», έλεγε σε παλαιότερη συνέντευξή της.
Εμείς την πετύχαμε στο μέσον της περιοδείας της, στο Λονδίνο, λίγες ημέρες πριν από την άφιξή της στα μέρη μας. Πρέσβειρα Καλής Θελήσεως των Ηνωμένων Εθνών σή
ΙΝFΟ
Θεσσαλονίκη: Τετάρτη 29 Οκτωβρίου, στο «Αριστοτέλειον».
Αθήνα: Πέμπτη 30 Οκτωβρίου, στο «Fuzz Club». Προπώληση: τηλ. 210-
8011.160000
μερα και πάντα ενεργή μουσικά (ο τελευταίος της δίσκος, «Αnna Ηina», κυκλοφόρησε φέτος την άνοιξη) θα συνυπάρξει σκηνικά με το ελληνικό γκρουπ Palyrria (κράμα ηλεκτρονικού ήχου, τζαζ και έθνικ) σε μια (ακόμη) εμφάνισή της στην Ελλάδα. Με την οποία έχει ιδιαίτερους δεσμούς. «Εκτός από τους Άβατον», θυμάται «είχα συνεργαστεί και με τη Γλυκερία στο “Χάραμα”- πρέπει να ήταν το 2001 ή το 2002». Στο Ίντερνετ πάντως πέφτεις πάνω σε ένα εξαιρετικό ντουέτο- «Αgapi hioni»- που έχει κάνει με τη Γλυκερία.
Αισθάνεστε ότι αυτή η εμπειρία σας στο «Χάραμα», σας επηρέασε και μουσικά; Πήρατε κάτι από το ελληνικό τραγούδι;
Από το σύγχρονο ελληνικό τραγούδι όχι πολλά. Μου αρέσουν περισσότερο τα παλιά τραγούδια, αυτά που έχουν σχέση με το ρεμπέτικο, που προέρχονται από τη Σμύρνη. Η μουσική της Μέσης Ανατολής και της Τουρκίας ήταν πάντα μέσα στις μουσικές που έψαχνα, γιατί όπως καταλαβαίνετε υπάρχει ένας κρίκος μεταξύ τους… Ελλάδα- Μέση Ανατολή- Τουρκία- Βόρεια Αφρική- Μεσόγειος… Πολλά κοινά στις μουσικές και στην κουλτούρα.
Πριν από μερικά χρόνια ήταν μεγάλη καινοτομία να συνδέσει κανείς τη χορευτική ελεκτρόνικα με αραβικά στοιχεία. Σήμερα είναι; Αισθάνεστε ότι θα θέλατε να βρείτε καινούργιους ήχους;
Η αλήθεια είναι ότι αυτό το πράγμα- και εννοώ γενικότερα τη σκηνή της world music- είναι αρκετά χρόνια στο επίκεντρο. Αλλά εγώ, που ζω στο Λονδίνο, βλέπω τον κόσμο να ενδιαφέρεται ενεργά, να παρακολουθεί συναυλίες, να ξέρει τα τραγούδια. Προσωπικά μου αρέσει να πειραματίζομαι με νέους ήχους και τους νέους ήχους τους ανακαλύπτει κανείς μέσα από τις συνεργασίες που κάνει με νέους μουσικούς. Τώρα έχω μαζί μου έναν εξαιρετικό βιολιστή, μισό Αιγύπτιο- μισό Εγγλέζο. Έχει πολύ ωραίες απόψεις για τη μουσική. Πολύ μοντέρνες.
Στιγμές της πορείας της
1991: Ηχογράφηση του «Τimbal», που έγινε χιτ στα κλαμπ Λίγο αργότερα γίνεται η τραγουδίστρια (συνθέτρια και χορεύτρια) των Τransglobal Underground, με τους οποίους κάνουν περιοδείες σε όλο τον κόσμο Μαζί τους ηχογράφησε δύο δίσκους. Ο κόσμος εξοικειώνεται με το ανακάτεμα ρυθμών τριπ χοπ με αραβικούς ήχους 1994: Συναντιέται ξανά με τον Jah Wobble και ερμηνεύει μαζί του τρία κομμάτια από το «Τake me to God» 1995: «Diaspora»: το πρώτο ολοκληρωμένο της άλμπουμ. Τραγουδάει γαλλικά, αραβικά και ισπανικά 1997: «Ηalim»: Οι αραβικές επιρροές είναι ακόμα πιο εμφανείς. Ακολουθούν τα «Gedida» (1999), «Αestheteni» (2001), «Something Dangerous» (2003), «Μish Μoul» (2006) και «Αnna Ηina» (2008)
Διασκευές (που την καθιέρωσαν): «Μon amie La Rose», «Ι Ρut a Spell in Υou», «Νe me quitte pas», «Ιts a Μan΄s World»














