«ΔΕΝ ΗΜΟΥΝ ΑΜΕΡΟΛΗΠΤΟΣ», ΕΞΗΓΕΙ

Στο 40ό και τελευταίο κεφάλαιο, με τίτλο «Το κομματάκι της Ιστορίας του κόσμου που έζησα ο ίδιος- μια αναδρομή», το οποίο προστέθηκε το 1950, ο Γκόμπριχ γράφει για τον κόσμο όπως τον έζησε και ταυτόχρονα κάνει την αυτοκριτική του σε σχέση με το πώς παρουσίασε τα γεγονότα που έζησε ο ίδιος.

Εξηγεί με ταπεινότητα ότι δεν ήταν «αμερόληπτος» γιατί πίστευε ό,τι διάβαζε στις εφημερίδες και θεωρούσε ότι αυτά που θυμόταν ζώντας τα, ήταν τα σωστά. Έγραψε λοιπόν χωρίς να τα διασταυρώσει και οδηγήθηκε σε εσφαλμένες κρίσεις παρακάμπτοντας τη θεμελιώδη μεθοδολογία της ιστορικής έρευνας. Να λοιπόν ακόμα ένα σημαντικό θέμα για να συζητήσουμε με νεαρούς αναγνώστες: τον τρόπο με τον οποίο γράφεται η Ιστορία.

Φυσικά η παρουσίαση της Ιστορίας του κόσμου που κάνει ο συγγραφέας δεν είναι εξαντλητική, ούτε θα περιμέναμε κάτι τέτοιο. Άλλωστε ο κάθε αναγνώστης μπορεί να ψάξει περισσότερο και να εμβαθύνει. Δεν είναι επίσης ούτε και απολύτως ισορροπημένη, καθώς αλλού, όπως στα κεφάλαια των πολεμικών συγκρούσεων στην Ευρώπη από την Αναγέννηση και έπειτα, αναφέρει πάρα πολλές λεπτομέρειες που κουράζουν ενώ σε άλλα η διήγηση είναι πιο λιτή.

Η Ιστορία του Γκόμπριχ δικαίως εμφανίζεται στους καταλόγους των ευπώλητων βιβλίων. Πιστεύουμε όμως ότι διαβάζεται από ενηλίκους. Ας την προτείνουμε και σε εφήβους, εφόσον ο συγγραφέας γι΄ αυτή την ηλικία την έγραψε!