«Δεν είμαι αρχαία Ελληνίδα»

Αυλαία στο φετινό- πολυτάραχο και πολυσυζητημένο…- 54ο Φεστιβάλ Επιδαύρου. Με ένα… «Θέατρο Δωματίου». Που προσαρμόζεται στις ανάγκες του μεγάλου ανοιχτού θεάτρου και παρουσιάζει έναν σύγχρονο «Αγαμέμνονα» σε σκηνοθεσία Άντζελας Μπρούσκου, η οποία κάνει το σκηνοθετικό της ντεμπούτο στην Επίδαυρο υπογράφοντας και τα κοστούμια της παράστασης. Την στηρίζουν- στον επώνυμο ρόλο και ως Κλυταιμνήστρα αντίστοιχα- ο Μηνάς Χατζησάββας και η Αμαλία Μουτούση, εξαίρετοι, έμπειροι ηθοποιοί και μάλιστα με πείρα από Επίδαυρο. Κασσάνδρα η Παρθενόπη Μπουζούρη, Κήρυκας ο Κωνσταντίνος Αβαρικιώτης, Αίγισθος ο Μάξιμος Μουμούρης.

«Είδα τον “Αγαμέμνονα” μέσα από το σήμερα- δεν είμαι αρχαία Ελληνίδα», λέει στα «ΝΕΑ» η προερχόμενη από τον χώρο της εναλλακτικής θεατρικής σκηνής σκηνοθέτρια που η αρχαία τραγωδία, σε διαλεκτική σχέση με το σήμερα, αποτελεί βασικό άξονα του ερευνητικού της πεδίου.

«Ο άξονας στον “Αγαμέμνονα” είναι το δίκαιο, η δικαιοσύνη, η ανταπόδοση, η σχέση του ανθρώπου με τον φόνο, πώς τον αντιμετωπίζει ένας πολιτισμός… Σαφώς και είμαι επηρεασμένη από τη σύγχρονη ελληνική και όχι μόνον την ελληνική πραγματικότητα. Η παράσταση έχει κομμάτια σαν μνήμες από τη σύγχρονη ελληνική ιστορία όπως έχουν διασωθεί από τον Όμηρο μέχρι το σήμερα. Για παράδειγμα, κι εμείς μέχρι πρόσφατα είχαμε βασιλιά… Σαφώς και δεν παίρνω θέση ούτε θέλω σώνει και καλά να μιλήσω για την ιστορία της Ελλάδας, απλώς είναι σαν να ανοίγουν κάποια κομμάτια της ιστορίας μας και να ξανακλείνουν. Η παράσταση χρησιμοποιεί στοιχεία από τον ψυχισμό των Ελλήνων και

ΙΝFΟ

Στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου σήμερα και αύριο στις 21.00. Εισιτήρια:
50, 40, 30, 20, (μειωμένο) 15, 10.

την ελληνική πραγματικότητα.

Δεν ξέρω πόσο καινούργια είναι η ματιά μου. Αλλά δουλεύουμε σε απόλυτη σχέση με τον χώρο της Επιδαύρου: πρόκειται για θέατρο εξωστρεφές, για τον πολύ κόσμο και όχι με στοιχεία “θεάτρου δωματίου”».

Ο «Αγαμέμνων» ανεβαίνει σε καινούργια μετάφραση Νικολέττας Φριντζήλα, μουσική Νίκου Βελιώτη, σκηνικά Γκάυ Στεφάνου, φωτισμούς Λευτέρη Παυλόπουλου, επιμέλεια κίνησης Μαρκέλλας Μανωλιάδη- Δημήτρη Καμινάρη, φωνητική αγωγή Ανρί Κεργκομάρ και βοηθούς σκηνοθέτη τη Γιώτα Αργυροπούλου και την Κωνσταντίνα Αγγελοπούλου.

Στον Χορό- «μία αυτοσχέδια ορχήστρα που περιμένει τον βασιλιά και θυμάται τραγούδια και εμβατήρια που λειτουργούν σαν συλλογική μνήμη»- συμμετέχουν οι: Κωνσταντίνος Αβαρικιώτης, Θανάσης Δόβρης, Δημήτρης Δρόσος, Δημήτρης Καρτόκης, Παναγιώτης Κλίνης, Μιχάλης Κοιλάκος, Στράτος Μενούτης, Μάξιμος Μουμούρης, Γιώργος Παπαγεωργίου, Λάμπρος Παπαγεωργίου, Γιάννης Παπαγιάννης, Σίμος Πατιερίδης, Ορέστης Τζιόβας, Χάρης Χαραλάμπους.


«Δημιουργήθηκε αρνητική ατμόσφαιρα»

Ο «Αγαμέμνων», που σίγουρα είναι μια δουλειά μοντέρνας έκφρασης, ανεβαίνει με τον απόηχο των αποδοκιμασιών που αμαύρωσαν τη «Μήδεια» του Ανατόλι Βασίλιεφ και του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας. Έχουν στον θίασο ανησυχία, φόβους; «Ναι, δεν είναι καλό αυτό. Βέβαια δεν κατάλαβα γιατί ακριβώς έγινε το γιουχάισμα. Δεν είδα την παράσταση και δεν την κρίνω, αλλά έχω δει παραστάσεις που δεν μου άρεσαν και δεν άρεσαν αλλά δεν άκουσα ποτέ τον κόσμο να γιουχάρει. Σίγουρα δημιουργήθηκε μια αρνητική ατμόσφαιρα. Αλλά εμείς θα κάνουμε τη δουλειά μας, δεν αλλάζει κάτι». Ο «Αγαμέμνων» είναι το πρώτο δράμα μιας τριλογίαςτης «Ορέστειας» (458 π.Χ.). Σκέφτηκε να ολοκληρώσει την τριλογία στο μέλλον ή βλέπει το έργο ως ανεξάρτητο; «Καθόλου. Γι΄ αυτό και η παράσταση έχει στοιχεία από τις δύο επόμενες τραγωδίες. Ναι, σαφώς και θα ήθελα να το κάνω, αλλά δεν εξαρτάται από μένα- είναι μια μεγάλη παραγωγή. Πρόκειται για ένα εγχείρημα που θα κριθεί και θα αξιολογηθεί κι αυτό θα παίξει ρόλο για τη συνέχισή του ή όχι».