«Είμαι μαύρη Ελληνίδα. Έχεις πρόβλημα;»

«Ναι. Είμαι Ελληνίδα. Ε, και που είμαι μαύρη; Στην Αθήνα γεννήθηκα και έχω ελληνική ταυτότητα. Πειράζει;», αναρωτιέται η 14χρονη Μέντεβι-Αντωνία Κοϊλοροπούλου και σε ενθουσιάζει με τον δυναμισμό της.

Κι όταν λέει «στο σχολείο, αν με πουν “μαύρη” σαν βρισιά, δεν υπάρχει περίπτωση να… ζήσουν, τους χάλασα. Αλλά αν με πουν “μαυρούκα” δεν έχω πρόβλημα, είναι φιλική έκφραση. Έτσι με έχει περασμένη στο κινητό της και η καλύτερη φίλη μου», θέλει να υπερασπιστεί τα δικαιώματά της. Ποια; Είναι γέννημα-θρέμμα της Αθήνας. Ο πατέρας της είναι από τη Λιβερία, αλλά έχει υπηρετήσει στον ελληνικό στρατό και είναι Έλληνας υπήκοος και η μάνα της είναι από τη Σιέρα Λεόνε… Και το δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ «Ηome- η δική μου Σιέρα Λεόνε» της Πανδώρας Μουρίκη καταγράφει την ιστορία της. Κι όχι μόνο αυτό, αφού η έφηβη κοπέλα, οι γονείς της, η σκηνοθέτις και το κινηματογραφικό συνεργείο ταξίδεψαν μέχρι τη Σιέρα Λεόνε, όπου η Μέντεβι ή Αντωνία – «και τα δύο ονόματα είναι δικά μου, αλλά το Αντωνία μου αρέσει πιο πολύ», τονίζει η ίδια- πήγαινε για πρώτη φορά, για να γνωρίσει τη γιαγιά της και τις ρίζες της μητέρας της, τις δικές της. Ένα φιλμ που εκφράζει 100% τη σημερινή παγκόσμια κατάσταση, με τα εκατομμύρια μεταναστών και την παγκοσμιοποίηση των φυλών…

Η ταινία ξεκινάει με τα λόγια του τραγουδιού των Γκόινγκ Θρου «Καλημέρα Ελλάδα/ σου μιλάει η Γη/ πολύ με υποτίμησες/ και λίγο σκέφτηκα Ελλάδα να σε αφήσω και να φύγω/ αλλά δεν το έβαλα κάτω και προσπάθησα κι άλλο»… Δικαιωματικά η ταινία- και, κυρίως, ο λόγος…- ανήκει στην έφηβη Ελληνίδα μαυρούλα Μέντεβι-Αντωνία: «Δεν νιώθω να με δένει τίποτα με τη Σιέρα Λεόνε. Ούτε σαν τουρίστρια θα ήθελα να μείνω. Δεν με εμπνέει. Με κοιτούσαν περίεργα, αλλά και στην Αθήνα μου συμβαίνει κάτι ανάλογο πολλές φορές. Αν αναγκαζόμουν να μείνω εκεί, θα φοβόμουν να κυκλοφορήσω και την ημέρα- τουλάχιστον στην Αθήνα

ΙΝFΟ

Το δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ «Ηomeη δική μου Σιέρα Λεόνε» της Πανδώρας Μουρίκη θα προβληθεί στο Πρώτο Φεστιβάλ Αφρικανικών Ταινιών στην Αθήνα, στον κινηματογράφο «Τριανόν» (11-17/9).

φοβάμαι μόνο το βράδυ!».

«Τα περισσότερα παιδιά στη Σιέρα Λεόνε είναι ορφανά, ύστερα από 10 χρόνια εμφύλιου πολέμου. Αν αναγκαζόμουν να μείνω, ίσως να συνήθιζα κι εγώ τη βρωμιά και την ανέχεια. Είμαι τυχερή που δεν γεννήθηκα εκεί».

Ποιο από τα δύο ονόματα νιώθεις περισσότερο δικό σου: το Μέντεβι ή το Αντωνία;
«Και τα δύο. Πατρίδα μου είναι η Ελλάδα, μα κι εδώ πολλές φορές νιώθω ξένη λόγω χρώματος. Τουλάχιστον, έχω ελληνική ταυτότητα. Ξένη νιώθω στη Σιέρα Λεόνε, ξένη και στην Ελλάδα. Αλλά η Ελλάδα είναι η πατρίδα μου. Εδώ έχω γεννηθεί!».


«Είμαστε ακόμα πολύ σνομπ»

«Πριν από την ταινία δεν είχα έρθει σε επαφή με Αφρικανούς της Αθήνας. Και στα Κάτω Πατήσια βλέπεις δυστυχία γύρω σου. Αλλά όταν φτάσαμε σε αυτή την αφρικανική χώρα νόμιζα ότι ζούσα εκτός πραγματικότητας, σε ταινία, και δεν κρύβω ότι ευχαρίστησα τον Θεό που έχω γεννηθεί στην Ελλάδα», μας λέει η σκηνοθέτις- με πολλά χρόνια θητείας στο ντοκιμαντέρ- Πανδώρα Μουρίκη.

Και οι Έλληνες, πώς συμπεριφέρονται στους ξένους;
«Δεν τους καταλαβαίνουμε καθόλου, είμαστε πολύ σνομπ απέναντί τους, τους περιφρονούμε. Μόνο τα νεαρά παιδιά είναι πιο “λυμένα” και συμπεριφέρονται πιο ισότιμα απέναντί τους».