«Το ανεξάρτητο σινεμά είναι εμμονή»

Και η συζήτηση έρχεται στην «ανεξάρτητη» κινηματογραφική παραγωγή στην Αμερική, της οποίας ο Άλεξ Χόλντριτζ- με την τρίτη του ταινίαεξακολουθεί να δηλώνει «παιδί»: «Ανεξάρτητη ταινία σημαίνει να τη γυρίζεις τσίμα τσίμα με ό,τι έχει μείνει στην ξετιναγμένη VΙSΑ και να παρακαλείς ένα σωρό κόσμο να σου κάνει το ένα και τ΄ άλλο χατίρι προκειμένου να την τελειώσεις. Κι αφού βάλεις μέσα ό,τι έχεις και δεν έχεις διανοητικά, δημιουργικά, οικονομικά, την πηγαίνεις από φεστιβάλ σε φεστιβάλ εκλιπαρώντας τον Θεό να βγήκε της προκοπής και να τη δει κανένας άνθρωπος. Η ανεξάρτητη ταινία είναι σχεδόν πάντοτε προσωπικό πάθος, εμμονή».

Ποιες οι διαφορές μιας ανεξάρτητης ταινίας από μία των χολιγουντιανών στούντιο;

Στις μεγάλες παραγωγές απαιτούνται πολύ συχνά επεμβάσεις και αλλαγές στο σενάριο απ΄ την αρχή ώς το τέλος, όπου εμπλέκονται διάφοροι. Καθώς έχει περάσει από τόσα χέρια μέχρι να πάρει το τελικό ΟΚ των παραγωγών, πολλές φορές το σενάριο καταλήγει χωρίς «νεύρο» απ΄ την υπερανάλυση και την πληθώρα απόψεων. Στην ανεξάρτητη παραγωγή υπάρχει αμοιβαία εμπιστοσύνη. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι δεν γυρίζονται καλές ταινίες και στο Χόλιγουντ. Απ΄ την άλλη, μια ανεξάρτητη ταινία μπορεί να… «εκτροχιαστεί» εντελώς από έναν μεγαλομανή σκηνοθέτη που θεωρεί ότι είναι μεγαλοφυΐα. Για ποιον λόγο πιστεύετε ότι το ευρωπαϊκό σινεμά είναι σχεδόν ανύπαρκτο στο Χόλιγουντ;

Έχει πλάκα όλο αυτό, γιατί τα περισσότερα μεγαλοστελέχη του Χόλιγουντ στα γραφεία τους έχουν αφίσες ευρωπαϊκών φιλμ. Νομίζω ότι τους κάνει να αισθάνονται πιο ευφυείς. Έχω δει τόσους « Κλέφτες Ποδηλάτων» σε τοίχους στούντιο, που καταντά κωμικό. Θεωρώ ότι το ευρωπαϊκό σινεμά ασκεί επιρροή στο Χόλιγουντ, αλλά συνολικά ως σύστημα η κινηματογραφική μας βιομηχανία αποφεύγει το ρίσκο. Είναι τόσα τα λεφτά, που οι παραγωγοί θέλουν να μείνουν όσο το δυνατόν πιο κοντά στις συμβατικές φόρμες για να μη βγουν χαμένοι.