Μονοδιάστατη περιπέτεια με εφέ

Στην εικόνα, περισσότερο ως συστατικό της μαγικής φαντασίας και λιγότερο ως φορέα μηνυμάτων, επικεντρώθηκε και η κινηματογραφική μεταφορά του Πρίγκιπα Κασπιανού, του Άντριου Άνταμσον. Ο βραβευμένος με Όσκαρ, «μάγος» των εφέ, Ντιν Ράιτ, διασκεύασε την περιπέτεια σε έναν καταιγισμό εντυπωσιακών οπτικών ερεθισμάτων, αναζητώντας τα κινηματογραφικά ισόποσα της συγγραφικής φαντασίας. Η πλοκή υπέστη την αναμενόμενη απλοποίηση, ώστε τα νήματα τα ιστορίας να συγχρονιστούν και η εύληπτη ιστορία να παραδώσει το κέντρο βάρους της στα εντυπωσιακά πλάσματα του μακιγιάζ και της τεχνολογίας, στα μεγαλειώδη σκηνικά που περιβάλλουν σχεδόν αφανίζοντας τα πρόσωπα του δράματος και στην καταιγιστική μουσική που συνήθως υποκαθιστά την εξιστόρηση της περιπέτειας. Το εξωπραγματικό σύμπαν ξαφνιάζει, αλλά η ταινία στο τέλος κουράζει, με την ασύνταχτη διάρκεια της μονοδιάστατης, και με προσδοκώμενη εξέλιξη, περιπέτειας.











