«ΕΙΜΑΙ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΜΥΘΩΝ»

Απόφοιτος το 1969 της δραματικής σχολής του Εθνικού Θεάτρου θα κάνει το ντεμπούτο του το καλοκαίρι του ίδιου χρόνου: Πάρις στην επανάληψη του «Ρήσου» του Ευριπίδη, στη Δωδώνη, σε σκηνοθεσία- αγαπημένος του μαθητής- του Τάκη Μουζενίδη. Αλλά η στιγμή που τον σημάδεψε είναι είναι η ίδρυση το 1970- ήταν στα ιδρυτικά μέλη- του «Ελεύθερου Θεάτρου» που θα γράψει ιστορία.

Σήμερα πώς την βλέπετε την έντονη πολιτικοποίηση εκείνης της εποχής;

«Είμαι κατά των μύθων και δεν μυθοποιώ τίποτα. Δεν έχω σταθερές στις οποίες να αναφέρομαι. Αυτό μπορεί να είναι και κακό, μπορεί και καλό- γιατί δεν κολλάω πουθενά. Εκείνο που ξέρω είναι πως όλο αυτό ήταν απόρροια της εποχής, αλλά εμένα με βοήθησε προσωπικά- ως άνθρωπο. Με καθόρισε. Πήρα μια πορεία ώστε να εξακολουθήσω να αποζητώ καταστάσεις οι οποίες δεν είναι το “εύκολο” θέατρο- χωρίς να έχω τίποτα εναντίον οποιασδήποτε μορφής θεάτρου».