Επικίνδυνα παιχνίδια

Το θεατρικό γεγονός του φετινού Φεστιβάλ Επιδαύρου, ανεξαρτήτως αποτελέσματος: ο Ανατόλι Αλεξάντροβιτς Βασίλιεφ, από τους κορυφαίους σήμερα του διεθνούς θεάτρου- σκηνοθέτης, Δάσκαλος και ερευνητής- καταπιάνεται για πρώτη φορά με το αρχαίο δράμα και σκηνοθετεί για πρώτη φορά στην Ελλάδα- τη «Μήδεια» του Ευριπίδη. Και μάλιστα για ένα περιφερειακό Θέατρο – το ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας-, το δεύτερο, μετά το ΔΗΠΕΘΕ Λάρισας/ «Θεσσαλικό Θέατρο», Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο που εμφανίζεται στην Επίδαυρο, με τη Λυδία Κονιόρδου, την κορυφαία, ενεργή ηθοποιό μας στον χώρο του αρχαίου δράματος, στον επώνυμο ρόλο, επικεφαλής ενός 41μελούς θιάσου- μεγάλη παραγωγή- και με σκηνικά που υπογράφει ο πρώτος τη τάξει σκηνογράφος μας Διονύσης Φωτόπουλος.

Γνώριμός μας από το 1994, μέσω του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου Δελφών- στις καλοκαιρινές εκδηλώσεις του στους Δελφούς παρουσίασε εργαστήρια πάνω στον Πλάτωνα και στον Όμηρο, το 2006, υπό βροχήν, μία συγκλονιστική «Ιλιάδα/ Ραψωδία Ψ» και πέρσι το «Υλικό Μήδειας» του Χάινερ Μίλερ με τη Βαλερί Ντρεβίλ, παράσταση που είχε δείξει και στη Θεσσαλονίκη το 2002- ο 66χρονος σήμερα, εγκατεστημένος στη Γαλλία Ρώσος Βασίλιεφ που έκανε πάταγο με την πρώτη του παράσταση, το «Σόλο για ένα ρολόι με καμπανίσματα», την οποία σκηνοθέτησε το 1973, στα 31 του χρόνια, επέστρεψε στην Ελλάδα φέτος για τη «Μήδεια».

«Το βασικό στοιχείο της σκηνοθεσίας του που χαρακτηρίζει και γενικότερα την προσέγγισή του στο θέατρο είναι το στοιχείο του παιχνιδιού», λέει η Λυδία Κονιόρδου. «Ότι τα πράγματα εξωτερικεύονται μέσα από μία ανταλλαγή, έναν διάλογο, όπως στο παιχνίδι. Μόνο που στην περίπτωση της “Μήδειας” το παιχνίδι είναι, πλέον, επικίνδυνο. Το τίμημα είναι πάρα πολύ υψηλό».

ΙΝFΟ

Στην Επίδαυρο (τηλ. 210-
3272.000) την Παρασκευή και το Σάββατο, στις 21.00. Εισιτήρια:
50, 40, 30, 20, (μειωμένο) 10 ευρώ.

Και για τον ρόλο της; Τη δικαιώνει, η ίδια, τη Μήδεια;

«Νομίζω πως δεν είναι θέμα “δικαίωσης”. Η Μήδεια είναι μία δύναμη της φύσης. Έχει την ευνοϊκή και την καταστροφική της πλευρά. Είναι ένας πολυπρισματικός χαρακτήρας – ίσως το πιο σύνθετο γυναικείο πρόσωπο στο αρχαίο δράμα. Που δεν αφορά όμως μόνο τις γυναίκες, αλλά την ανθρώπινη ύπαρξη. Είναι η κόρη, η ερωμένη, η μητέρα, η προφήτισσα, η μάγισσα, ο ξένος, ο μετανάστης, ο διαφορετικός…».

Η «Μήδεια» ανεβαίνει σε μετάφραση Έφης Φερεντίνου- Μπαστιά, με σκηνικά Διονύση Φωτόπουλου, κοστούμια Αντάλ Τσάμπα, μουσική και μουσική επιμέλεια Τάκη Φαραζή, χορογραφίες Τσάμπα Χόρβατ, συνεργάτη σκηνοθεσίας τον Βασίλη Λάγγου (και διδασκαλία), μακιγιάζ Άγγελου Μέντη, φιλολογική σύμβουλο τη Γιεβγκένια Σμάγκινα.

Ο Νίκος Ψαρράς ερμηνεύει τον Ιάσονα, Τροφός και Άγγελος είναι η Αγλαΐα Παππά, Αιγεύς ο Νίκος Καραθάνος, Παιδαγωγός ο Δημήτρης Κανέλλος, Κρέων ο Γιώργος Γάλλος, Άγγελοι η Αλεξία Καλτσίκη και ο Βασίλης Κουκαλάνι, Κορυφαίοι Μουσικών ο Παντελής Παπαδόπουλος και Χορού ο Λεονάρδος Μπατής.
«Διαχωρίζω τη θέση μου»

Ο Ανατόλι Βασίλιεφ εμφανίστηκε σε συνεντεύξεις του να βάλει κατά των ελληνικών θεατρικών δομών και όχι μόνο. Η γνώμη της Λυδίας Κονιόρδου- και καλλιτεχνικής διευθύντριας του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας- επί του θέματος: «Με όλη την εκτίμηση και τον σεβασμό μου στο πρόσωπό του θα ήθελα να διαχωρίσω τη θέση μου όχι μόνο σχετικά με την προσφορά όλων των συντελεστών και των ηθοποιών της παράστασης αλλά και των δύο οργανισμών που τη στηρίζουν. Τόσο το Ελληνικό Φεστιβάλ και οι άνθρωποί του- τεχνικοί κ.λπ. – όσο και ο Δήμος και το ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας ήταν σε διαρκή εγρήγορση. Του δόθηκε ό,τι ζήτησε και ήταν διαρκώς στο πλευρό του. Η παράσταση ήταν διαρκώς υπό διαμόρφωση όπως συμβαίνει με κάθε σκηνοθέτη γνήσιο καλλιτέχνη και είναι φυσικό κάποια πράγματα να μην ήταν πάντα όπως τα ήθελε. Ίσως έφταιξε η ένταση των δοκιμών, ίσως η διαφορετική νοοτροπία και γλώσσα».