Φαινόμενα

Με στυλ δημοκρατικό

Δύο νοοτροπίες της μιντιακής μας δημοκρατίας αναμετρήθηκαν απρόσμενα το βράδυ της 24ης Ιουλίου στους κήπους του Προεδρικού. Τα συμπεράσματα του φιλοθεάμονος πολίτη
Η κυρίαρχη νοοτροπία της βραδιάς της 24ης Ιουλίου εκδηλωνόταν από την καθιερωμένη μάχη της τουαλέτας και του κοστουμιού, από το dress code της βλαχομπαρόκ εγχώριας αντιγραφής χολιγουντιανής φιέστας για απονομή βραβείων, που τροφοδοτεί ώρες τηλεοπτικού χρόνου- μήπως και αυτός κατάκτηση της δημοκρατίας δεν είναι;- με κουτσομπολίστικες οπερέτες από τηλεστάρ της ραπτομηχανής. Για τη διασκέδαση, ή μήπως να πούμε την αφασία, του λαού.

Η άλλη, που επιμένει στον πολιτικό συμβολισμό της στιγμής, είχε εξίσου εντυπωσιακή έκφραση, πρώτον από τον ίδιο τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας που με λόγο καθαρό και χωρίς υπονοούμενα μίλησε για το επικίνδυνο, πολτώδες ίζημα της διαφθοράς που έχει επικαλύψει με παχύ και δύσοσμο στρώμα την κυρίαρχη αξία του κοινοβουλευτισμού και δεν δίστασε να αναφερθεί στις ευθύνες όλων, προκειμένου να έχουμε μια δημοκρατία που θα μας κάνει περήφανους και κυρίως, μια δημοκρατία που δεν θα έχει επιλεγμένα αθέατες πλευρές. Συμπληρωματική του τρόπου που αξιοποίησε τη στιγμή ο Κάρολος Παπούλιας, ήταν η απρόσμενη επιλογή του προέδρου του ΣΥΝ Αλέξη Τσίπρα να συνοδευτεί από εκπρόσωπο των μεταναστών που ζουν στη χώρα μας χρόνια, χωρίς να αναγνωρίζονται από τους θεσμούς. Η Καντίτσα από τη Σιέρα Λεόνε, που ήρθε 12 χρόνων στην Ελλάδα και είναι κομμώτρια, έγινε το βράδυ της 24ης Ιουλίου η εικόνα- σύμβολο για χιλιάδες μετανάστες σαν την ίδια και την οικογένειά της, που παραμένουν ένα αθέατο πλήθος και που αν στραφεί η τηλεοπτική κάμερα σε αυτούς, είναι για να εκμεταλλευτεί τον μικροαστικό τρόμο και να τους αναδείξει σαν την απειλή της κλειστοφοβικής ζωής τους. Ήταν και μια ευκαιρία να δοκιμαστεί η ειλικρίνεια του δημοκρατικού μας βλέμματος. Και δοκιμάστηκε. Ορισμένοι δεν είδαν την Καντίτσα, είδαν μόνο τον Αλέξη Τσίπρα, αποδεικνύοντας την κατίσχυση της πολιτικής των τηλεπαραθύρων, όπου ο ορίζοντας του κάθε τηλεβουλευτή αρχίζει από την εικόνα του στο μόνιτορ και τελειώνει στο διπλανό τηλεπαράθυρο. Πρώτος στις δηλώσεις του είδους ο Βελόπουλος του ΛΑΟΣ, που ερμήνευσε ως εκμετάλλευση την παρουσία της Καντίτσας στο πλευρό του προέδρου του ΣΥΝ.

Μα προφανώς εκμετάλλευση ήταν. Αυτό ακριβώς επιδιώκει αυτού του είδους το πολιτικό μάρκετινγκ, καθώς επιχειρεί να συνοψίσει σε μια συμβολική εικόνα πλήθος ισχυρών πολιτικών μηνυμάτων. Η μιντιακή επιτυχία τους κρίνεται από το άμεσο αποτέλεσμα και η πολιτική ουσία τους από τη δράση του πολιτικού χώρου στον τομέα τον οποίο αναδεικνύουν.

Αλλά αυτό το τελευταίο απαιτεί διάρκεια, πολίτες σε εγρήγορση και δημοκρατικό έλεγχο- όχι μιντιακό-, στοιχεία πολύ αντιτηλεοπτικά και προφανώς εκτός πεδίου των τηλεβουλευτών.

Πάντως αποτέλεσμα υπήρξε. Οι προβολείς της εορτάζουσας Δημοκρατίας

Ε, λοιπόν, για λίγο βρήκε χώρο η εικόνα της νεαρής γυναίκας από τη Σιέρα Λεόνε

έπεσαν πανηγυρικοί στο πρόσωπο της Καντίτσας και για όσους έχουν διατηρήσει την ικανότητα να βλέπουν το τοπίο πίσω από την τηλεοπτική εικόνα, η θέα άνοιξε προς τον κόσμο που εκπροσωπούσε. Για μια στιγμή, έστω.

Στο Αlter καλεσμένη στο τηλεπαράθυρο του Άκη Παυλόπουλου έδωσε δείγμα του λόγου μιας νέας γυναίκας που ζει το πρόβλημα της μετανάστευσης, χωρίς διόλου να ΄χει χάσει τη χαρά της ζωής. Άστραψε η οθόνη καθώς έλεγε με χαμόγελο: «Στην αρχή ήμουν λίγο φοβισμένη, μετά είπα να το διασκεδάσω αφού είχα την ευκαιρία να συναντήσω όλους αυτούς τους ανθρώπους. Ήταν τιμή για μένα». Και το ίδιο απλά έθεσε το μεγάλο πρόβλημα: «Όλοι εμείς δεν υπάρχουμε». Γιατί δεν υπάρχει σε αυτόν τον κόσμο όποιος δεν έχει εικόνα, όποιος δεν «χωράει» στις ίντσες της τηλεοπτικής οθόνης. Ε, λοιπόν, για λίγο βρήκε χώρο η εικόνα της νεαρής γυναίκας από τη Σιέρα Λεόνε. Χρειάζονται πολλές ακόμη παρόμοιες στιγμές μέχρι να διευρυνθεί το βλέμμα της τηλεοπτικής δημοκρατίας, πέρα από τις τουαλέτες των κυριών που βρίσκονται κάθε 24 Ιουλίου στο Προεδρικό.


«Άλλο το σακάκι, άλλο το παντελόνι…»

«Μαύρο, α, πα, πα, αυτό το μαύρο καλοκαιριάτικα» έκανε την κριτική του ο τηλεστυλίστας Μάρκελλος που κλήθηκε στο πρωινό «6 με 11» του Αntenna για να σχολιάσει τις εμφανίσεις των κυριών στο Προεδρικό, για τις οποίες ήταν φανερό ότι είχε καταναλωθεί υπέρ το δέον…

δημοκρατική σκέψη. Και «το τζιν του Αλέξη Τσίπρα απαράδεκτο για τέτοια περίσταση, άλλο το σακάκι, άλλο το παντελόνι, δεν επιτρέπεται». Ποιος δεν το επιτρέπει αλήθεια; Όσο για την εμφάνιση της Καντίτσας και εδώ η ρεπόρτερ του Αlter είχε έτοιμο το σχόλιο: «Έντονο το πορτοκαλί της σακάκι, δεν είδε την πρόσκληση που έγραφε ένδυμα βαθύχρωμο». Προφανώς δεν την είχαν δει πολλές κυρίες, όπως και η υπουργός με το σεβαστό εκτόπισμα, όλο τυλιγμένο σε φλογερό κόκκινο. Να υποθέσουμε ότι το επέλεξε για τον πολιτικό συμβολισμό του μια και διαχειρίζεται, ως αρμόδια για το Ασφαλιστικό, το μέλλον εκατομμυρίων εργαζομένων;