Το αίμα και το δέρμα δεν σκέφτονται

ΗΠΑ, ΠΡΟΣΕΧΕΣ ΜΕΛΛΟΝ. ΑΝΑΒΙΩΣΗ ΔΗΜΟΣΙΩΝ
ΕΚΤΕΛΕΣΕΩΝ. ΦΥΛΕΤΙΚΗ ΟΡΓΗ, ΦΥΛΕΤΙΚΟ ΜΙΣΟΣ,
ΦΥΛΕΤΙΚΗ ΠΕΡΗΦΑΝΙΑ. ΛΕΥΚΟΙ ΚΑΙ ΜΑΥΡΟΙ, ΓΕΜΑΤΟΙ
ΑΝΤΙΦΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ,
ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΖΗΣΟΥΝ ΜΑΖΙ- Ή ΕΠΙΜΕΝΟΥΝ
ΝΑ ΖΟΥΝ ΧΩΡΙΣΤΑ. ΕΝΑ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΓΡΑΜΜΕΝΟ
ΜΕ ΑΙΧΜΗΡΗ ΔΙΕΙΣΔΥΤΙΚΟΤΗΤΑ. ΘΕΜΑ: ΤΟ
ΑΙΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΔΕΡΜΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ
«Oι μαύροι δεν αυτοκτονούν. Οι μαύροι πεθαίνουν από υπερβολική δόση ναρκωτικών, αλληλοσκοτώνονται σε κρίσεις βίας, αυτοκαταστρέφονται σταδιακά με το ποτό και την πρέζα. Τα περιστατικά αυτοχειρίας, οι προμελετημένες, δραματικές πράξεις αυτοεξόντωσης που στηρίζονταν στη μία και μοναδική απόπειρα ήταν σπάνιες στη ράτσα του. Αυτά τα κάνουν οι λευκοί. Το επιβεβαίωναν και οι στατιστικές. Οι μαύροι είχαν πολλές σκοτούρες, ήταν συνηθισμένοι, μαθημένοι, προγραμματισμένοι να αντέχουν». Αυτή η σκέψη σταματά τον βασικό ήρωα του μυθιστορήματος Είχαμε ένα όνειρο απ΄ το να τινάξει τα μυαλά του στον αέρα.

Το αίμα και το δέρμα δεν σκέφτονται.

Συνδέονται απευθείας με το ένστικτο, δεν ζυγίζουν τα υπέρ και τα κατά των αποφάσεων, δεν υποκλίνονται στη λογική. Κληροδοτούνται. Φωνασκούν. Ζητούν και παίρνουν.

Ο σαρανταοχτάχρονος Τζέικ Λαμάρ είναι μαύρος. Νέγρος. Αράπης. Αφροαμερικανός. Γεννήθηκε στο Μπρονξ της Νέας Υόρκης, σπούδασε Ιστορία και Φιλολογία στο Χάρβαρντ, εργάστηκε ως δημοσιογράφος στο περιοδικό «Τime». Από το 1993 ζει στο Παρίσι. Αποφάσισε ναμετοικήσει εκεί, όταν έμαθε από έναν δάσκαλό του πως ο Βaldwin, ο περίφημος Αφροαμερικανός συγγραφέας του βιβλίου Τell Ιt Οn Τhe Μountain (στα ελληνικά από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο, με τίτλο Φώναξέ το στα βουνά) ζούσε στο Παρίσι.

Ο Λαμάρ γράφει ένα μυθιστόρημα με θέμα το αίμα και το δέρμα. Το πώς το χρώμα του δέρματος καθορίζει την όραση του κόσμου, τις κρίσιμες επιλογές ζωής, τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας και τους άλλους. Όσο ανοιχτόμυαλοι και να θέλουμε να είμαστε, όσο ανεκτικοί κι αν το παίζουμε, η παγίδα του δέρματος ενεδρεύει. Αποφασίζει πριν από μας για μας. Περιορίζει τον ορίζοντα, στήνει προκαταλήψεις εκατέρωθεν και τις αναπαράγει με ζήλο, επιμένει στις διακρίσεις. Κι αυτό δεν αφορά μόνο τους λευκούς, που θεωρούν ότι κληροδότησαν πολλά αυτονόητα προνόμια, μαζί με το δέρμα τους.

Αφορά και τους μαύρους, που συντηρούν τον φαύλο κύκλο και τον γκρεμό των διακρίσεων.

Η ιστορία έχει ως εξής: ο Μέλβιν Χάντσινσον, ευφυής και διακεκριμένος μαύρος με ιδιοσυγκρασία εισαγγελέα, υπουργός Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, έχει κηρύξει πόλεμο κατά των ναρκωτικών και του εγκλήματος.

Επιμένει στην αναβίωση και τον πολλαπλασιασμό των εκτελέσεων με αγχόνη. Ο Μέλβιν έχει την περηφάνια της φυλής του και θέτει προσεκτικά τα όρια με τους λευκούς. Άλλωστε, περιστοιχίζεται από δαύτους: ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Τρόι Μακ Κράκεν, ο αντιπρόεδρος Βιν Γιούελ, ο μυστικοσύμβουλος του υπουργείου του, Χένρι Μπιντλ. Ο Χένρι είναι το μαύρο τρόπαιο και το άλλοθί τους. Όμως ο Χένρι κρατά καλά κρυμμένο ένα παλιό μυστικό, που απειλεί να τινάξει στον αέρα τη φαινομενικά ήρεμη και γυαλιστερή επιφάνεια του κυβερνητικού έργου.

Η ανιψιά του Χένρι, η Έμα, είναι μια νέα ταλαντούχα φωτογράφος. Ζευγαρώνει με έναν λευκό. Η λαμπερή Έμα, η ανοιχτόμυαλη Έμα με το καλλιτεχνικό τσαγανό και την ιδιαίτατη προσωπικότητα βρίσκεται στο μεταίχμιο. Οι λευκοί τη βλέπουν σαν εξωτικό πουλί- ή, χειρότερα, σαν μια παλιομαύρη που συζεί με ένα λευκό αγόρι. Οι μαύροι πάλι τη βλέπουν σαν προδότρα της ράτσας. Η Έμα δεν υποκύπτει στις εκατέρωθεν πιέσεις.

Jake Lamar

ΕΙΧΑΜΕ ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ

ΜΤΦ. ΜΑΡΙΑ ΣΚΑΜΑΓΚΑ, ΕΚΔ. ΠΟΛΙΣ, 2008 ΣΕΛ. 482,
ΤΙΜΗ: 22 ΕΥΡΩ