Περιπέτεια στο Τζάνειο

Οι κ.κ. Κώστας και Γιάννης Κουρμουλάκης σε κοινή επιστολή τους γράφουν (στον υπουργό Υγείας) για την περιπέτεια του πατέρα τους (84 ετών) στο Τζάνειο Νοσοκομείο τη Δευτέρα 16.6.2008 (του Αγίου Πνεύματος): «Ο πατέρας μας μεταφέρθηκε στο Τζάνειο με ασθενοφόρο του ΕΣΥ περίπου στις 12.30 το μεσημέρι με εμφανές χτύπημα στο πίσω μέρος του κεφαλιού και σε κατάσταση σοκ. Ενώ διατηρούσε ακόμα τις αισθήσεις του υπεβλήθη σε εξετάσεις από παθολόγους, νευρολόγους κ.λπ. στα εξωτερικά ιατρεία, ενώ η ακτινολογική εξέταση θώρακος δεν ήταν καθαρή λόγω της υπερκινητικότητας του ασθενούς. Η επόμενη εξέταση θα ήταν η αξονική τομογραφία (απαραίτητη για την ακριβή διάγνωση και αντιμετώπιση), αφού οι γιατροί από την εξέλιξη της κατάστασής του και τα συμπτώματα (υπνηλία, σπασμωδικές κινήσεις, αδυναμία για ομιλία και εμετούς) υποψιάζονταν εγκεφαλική κάκωση, αιμάτωμα κ.λπ. Μόνο που ο αξονικός τομογράφος του Τζανείου δεν λειτουργούσε εδώ και μία εβδομάδα τουλάχιστον. (Απίστευτο;). Όπως μας ενημέρωσαν, οι ασθενείς του Τζανείου που χρειάζονται αξονική, μεταφέρονται σε ιδιωτική κλινική έπειτα από ειδική συμφωνία. Κι εδώ αρχίζουν τα ακόμα πιο απίστευτα: η μεταφορά γίνεται μόνο με ασθενοφόρο της κλινικής. Αρχίζει λοιπόν η αναμονή και οι διαβεβαιώσεις ότι είναι θέμα χρόνου να έρθει το ασθενοφόρο. Στις 5.30, αφού δεν μπορούμε να περιμένουμε άλλο, τηλεφωνούμε στην εν λόγω ιδιωτική κλινική και μας πληροφορούν ότι το ασθενοφόρο τους έχει μεταβεί στην επαρχία και ότι έχουν ήδη ενημερώσει το Τζάνειο. Ξανά από την αρχή αναζήτηση επείγουσας λύσης για την πραγματοποίηση της μεταφοράς. Άλλη μια ώρα χαμένη σε τηλέφωνα και αδιέξοδες συζητήσεις μεταξύ γιατρών ΕΚΑΒ και λοιπούς, με την αγανάκτηση να ξεχειλίζει. Στο μεταξύ η κατάσταση του πατέρα μου χειροτερεύει συνέχεια και οι γιατροί κρίνουν ότι πρέπει να χειρουργηθεί άμεσα αλλιώς θα πεθάνει. Δίνουμε τη συγκατάθεσή μας ενώ γνωρίζουμε ότι μια επέμβαση στον εγκέφαλο χωρίς να υπάρχει αξονική τομογραφία, είναι μια επέμβαση ύψιστης επικινδυνότητας. Μια επέμβαση στα τυφλά!!!

Η επέμβαση γίνεται και διαπιστώνονται δύο εκτεταμένα αιματώματα, ρήξη των οστών του κρανίου και άλλες μικροαιμορραγίες. Οι γιατροί κάνουν το ανθρωπίνως δυνατόν, υπό τις συνθήκες που περιγράφουμε και φέρουν εις πέρας την επέμβαση. Αμέσως μας ενημερώνουν ότι μετά το χειρουργείο είναι αναγκαίο να μπει στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. Και φυσικά, όπως ήδη θα έχετε μαντέψει, μας ενημέρωσαν ότι η ΜΕΘ του Τζανείου είναι πλήρης. Δεν υπάρχει δηλαδή ούτε ένα διαθέσιμο κρεβάτι. Αρχίζει ο Μαραθώνιος να βρεθεί κρεβάτι στην Εντατική οποιουδήποτε νοσοκομείου, αφού το ΕΚΑΒ (όπως μας ενημέρωσαν ανεπίσημα) που αποφασίζει για τις τοποθετήσεις των ασθενών, δίνει προτεραιότητα στους νεώτερους. Αλήθεια, από ποια ηλικία και πάνω έχει αποφασίσει το ΕΚΑΒ ότι οι ασθενείς δεν έχουν δικαίωμα να ζήσουν; Όπως αντιλαμβάνεστε όλες οι προσπάθειες για κρεβάτι σε ΜΕΘ δημοσίου νοσοκομείου αποβαίνουν άκαρπες και ταυτόχρονα κάνουμε την οδυνηρή διαπίστωση ότι στη ΜΕΘ του Τζανείου υπάρχουν τουλάχιστον δέκα άδεια κρεβάτια. Φυσικά οι προσπάθειές μας να “ανοίξουν” ένα ακόμα κρεβάτι για τον πατέρα μας απέβησαν άκαρπες.

Έχει φτάσει το μεσημέρι της επόμενης μέρας, με τον πατέρα μας να βρίσκεται μετά το χειρουργείο σε ένα κρεβάτι στην Οφθαλμολογική Κλινική του Τζανείου, που φυσικά είναι εντελώς ακατάλληλο και χωρίς την απαραίτητη υποδομή. Με την κατάσταση να χειροτερεύει και αφού δεν έχουμε άλλη λύση αποφασίζουμε να τον μεταφέρουμε σε ΜΕΘ ιδιωτικού νοσοκομείου, αφού αν έμενε στην Οφθαλμολογική Κλινική σίγουρα θα πέθαινε, όπως μας ενημέρωσαν οι γιατροί. Έτσι κι έγινε, αλλά ήταν μάλλον αργά. Είχε χαθεί πολύτιμος χρόνος. Τα παραπάνω οδήγησαν στην απώλεια κάθε ελπίδας για την ευτυχή έκβαση του αγώνα που ακόμα δίνει ο πατέρας μας για τη ζωή του».