Ταρατατζούμ εθνικών θριάμβων

Το βέβαιον είναι πως η υπόθεση έχει κι αυτή την πλάκα της. Ξεκίνησε με ταρατατζούμ εθνικών θριάμβων, διότι υποτίθεται ότι θα ήταν έτοιμο να υποδεχθεί τα Μάρμαρα του Παρθενώνα για τους Ολυμπιακούς που, ακόμη και αν δεν μας τα έδιναν εντελώς, θα μας τα έδιναν περίπου οι Βρετανοί καταχραστές της Ιστορίας μας, ειδικά μετά τον πολιτιστικό θρίαμβο της Τελετής Έναρξης. Τίποτε τέτοιο δεν συνέβη, διότι οι Βρετανοί είναι ανάλγητοι και το Μουσείο δεν ήταν έτοιμο, και δεν είναι έτοιμο ούτε και σήμερα που τα κτίσματα των Ολυμπιακών έχουν γίνει πιο ερείπια κι από τον Παρθενώνα. Αυτό βέβαια οφείλει να μην αναστείλει ούτε λεπτό την αισιοδοξία μας και την αυταρέσκειά μας. Διαθέτουμε ένα πρότυπο κτίριο μουσείο, το οποίο διαθέτει χώρο ειδικό για να τα φιλοξενήσει, είναι ευάερο, ευήλιο και με εστιατόριο με θέα, η οποία, αν γκρεμιστούν όλα τα κτίρια της περιοχής, θα γίνει ακόμη καλύτερη. Εκτός αυτού, είμαστε ωραίοι και είμαστε και οι πρώτοι αφού μπορούμε να παρκάρουμε όπου μας καπνίσει, ως εκ τούτου, αν συνδυασθούν οι δύο αυτοί παράγοντες οι θλιβεροί Βρετανοί δεν θα έχουν πλέον κανένα επιχείρημα για να παρακρατούν τα Μάρμαρά μας. Στο κάτω κάτω, η Ελλάδα τι έχει; Τον πολιτισμό της έχει.

Όταν τους ακούς να το λένε, με το ίδιο βαρύγδουπο ύφος με το οποίο δηλώνουν ότι θα αποφανθεί η δικαιοσύνη για το νιοστό σκάνδαλο, ενώ δεν έχει αποφανθεί για όλα τα προηγούμενα, όταν τους ακούς να μιλάνε για «πολιτισμό» όλοι αυτοί, μη μου πεις ότι δεν βυθίζεσαι στην πιο βαθιά κατάθλιψη; Κι αν δεν βυθίζεσαι, σκέψου μόνον τι αντιδράσεις παράγει στα στιβαρά μυαλά τους η λέξη «πολιτισμός» και τότε θα δεις τι έχεις να πάθεις.