Ημερολόγιο Συνόρων Μια νύχτα στο Δωμάτιο του Προφήτη
«Αtelier sul Μare», ένα από τα πιο ξεχωριστά ξενοδοχεία σε όλο τον κόσμο. Ξενοδοχείο και μουσείο σύγχρονης τέχνης ταυτόχρονα. Εδώ κοιμάσαι και ξυπνάς μέσα σε ένα έργο τέχνης. Η θέα από το Δωμάτιο του Προφήτη, αφιερωμένο στον Πιερ Πάολο Παζολίνι, εξαιρετική. Όταν ξυπνάς το πρωί θυμάσαι τους στίχους του Παζολίνι, γραμμένους στους τοίχους: «Βυθίσου σ΄ αυτήν την ωραία σου θάλασσα, ελευθέρωσε τον κόσμο»...
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
4 λεπτά LΙΝΚ:
Το «Αtelier sul Μare» βρίσκεται στο Καστέλ ντι Τούζα: ένα μικρό παραθαλάσσιο χωριό ψαράδων, ανάμεσα στο Παλέρμο και τη Μεσσήνη. Έφθασα με το τρένο της γραμμής από το Παλέρμο πολύ νωρίς το πρωί. Η εθνική οδός, που περνά πάνω από το χωριό, είναι εντελώς άδεια. Αριστερά μου, πάνω σε μια βρύση, παρατηρώ κάποιες νεκρολογίες, με ωραίες, θλιμμένες Παναγίες στη μέση, από αυτές που βλέπεις σχεδόν παντού στη Σικελία. Ρίχνω μια ματιά στο χωριό από πάνω. Παλαιά σπίτια που μοιάζουν σαν να καταρρέουν το ένα πάνω στο άλλο. Ένας φιδίσιος λιθόστρωτος δρόμος που κατεβαίνει μέχρι κάτω στην παραλία. Δεξιά, κοντά στην παραλία, καινούργια σπίτια που πρέπει να έχουν φτιαχτεί πολύ πρόσφατα και άλλα που χτίζονται ακόμα. Απέναντι, η Τυρρηνική Θάλασσα, με επιβλητικούς βράχους στην ακτή, γαλάζια και ήρεμη, σαν γυναίκα που έχει βυθιστεί σε περισυλλογή. Μερικά χιλιόμετρα από εδώ βρίσκεται ο πορθμός της Μεσσήνης όπου συναντιούνται η Καλαβρία και η Σικελία.
Είμαστε στην καρδιά της Μagna Grecia. Σου το θυμίζουν τα πολλά αρχαιοελληνικά μνημεία, τα οποία σε αυτά τα μέρη τα διατηρούν με ιδιαίτερο ζήλο και υπερηφάνεια. Ο τουριστικός οδηγός σε ενημερώνει ότι η Μεσσήνη ήταν αποικία των Χαλκιδαίων και το αρχαίο όνομά της ήταν Ζάγκλη.
Σκύλλα και Χάρυβδη.
Κάποτε αυτά τα πανέμορφα μέρη της Σικελίας είχαν ερημώσει εντελώς λόγω της μαζικής μετανάστευσης. Θυμήθηκα το «Νuovomondo», την υπέροχη ταινία του Εμανουέλε Κριαλέζε. Οι ήρωες της ταινίας είναι Σικελοί. Προέρχονταν από αυτά τα χωριά, που είναι στριμωγμένα ανάμεσα στο βουνό και τη θάλασσα, και μετανάστευαν στις αρχές του 20ού αιώνα στην Αμερική. Όταν φθάνουν στο Έλις Άιλαντ, όπου πρέπει να περάσουν από εξέταση για να τους επιτραπεί η είσοδος στην Αμερική, κάποιος ρωτά: «Μα πού είναι αυτή η Αμερική;». Κάποιος άλλος απαντά: «Είναι εδώ, αδελφέ, αλλά δεν φαίνεται». Αν και η Σικελία έχει πολλά προβλήματα σήμερα, οι άνθρωποι δεν μεταναστεύουν πια όπως παλαιά. Σήμερα, άλλοι μετανάστες, από αλλού, προσπαθούν να φθάσουν σε αυτές τις ακτές. Μετανάστες χωρίς χαρτιά, από την Αφρική κυρίως, που μπαρκάρουν σε σαπιοκάραβα και παίζουν τη ζωή τους κορόνα γράμματα. Και καμιά φορά, η θάλασσα ξεβράζει τα πτώματά τους μέχρι τον πορθμό της Μεσσήνης, από όπου κάποτε, σύμφωνα με τον μύθο, πέρασε ο Οδυσσέας στο ταξίδι της επιστροφής του προς την Ιθάκη, αντιμετωπίζοντας τα φοβερά τέρατα, τη Σκύλλα και τη Χάρυβδη. Όποιος ψάχνει με επιμονή τη δική του Ιθάκη, κάποια στιγμή πρέπει να αντιμετωπίζει τέρατα- τη Σκύλλα, τη Χάρυβδη. Κάποιοι, όπως ο Οδυσσέας, τα καταφέρνουν. Κάποιους άλλους τους καταβροχθίζει η ανελέητη μοίρα…
Άγιοι, καφενεία, επαρχία. Καθώς κατεβαίνω τα αμέτρητα σκαλοπάτια- που μου φέρνουν στον νου εκείνα της Καλής Στράτας στη Σύμη- με κατεύθυνση προς την παραλία, κοντά στην οποία βρίσκεται το ξενοδοχείο,«πέφτω» πάνω σε ένα μικρό άγαλμα του Πάντρε Πίο. Ο γνωστός άγιος που κυκλοφορούσε με στίγματα στα χέρια, έχανε μισό κιλό αίμα την ημέρα και υπέφερε από τις επιθέσεις των δαιμόνων. Σε αυτά τα μέρη τον Πάντρε Πίο τον προσκυνούν περισσότερο από τον Πάπα. Ο τόπος είναι γεμάτος από εικόνες και αγαλματίδιά του. Πριν από λίγο καιρό, η Εκκλησία αποφάσισε να ξεθάψει και να εκθέσει το ιερό σκήνωμα του αγίου, το οποίο δεν λειώνει με τίποτα, σε λαϊκό προσκύνημα. Έγινε χαμός, πάνω από ένα εκατομμύριο κόσμος. Γέροι και νέοι συνέρευσαν να προσκυνήσουν το ιερό σκήνωμα, προσπαθώντας ταυτόχρονα να τραβήξουν φωτογραφίες με τα κινητά τους ώστε να απαθανατίσουν το θαύμα. Ακούστηκε ότι το πρόσωπο του Πάντρε Πίο ήταν μάσκα που έφθασε από τη Μadame Τussauds, αποκλειστικά για την περίσταση.
Κατεβαίνω τελικά στον λιθόστρωτο, φιδίσιο δρόμο και κατευθύνομαι προς το ξενοδοχείο. Κάποιοι κάτοικοι, οι πρώτοι που αντικρύζω, έχουν μαζευτεί σε μια καφετέρια. Με κοιτούν με ιδιαίτερη περιέργεια ενώ περνώ μπροστά τους. Τους χαιρετώ, κάποιοι μου επιστρέφουν τον χαιρετισμό. Ποιος ξέρει πόσες ώρες την ημέρα σκοτώνουν στο καφενείο, σκέφτομαι. Οι γνωστές, «οικουμενικές», συνήθειες της επαρχίας: βλέπεις με ιδιαίτερη περιέργεια τον κάθε ξένο- με ένα βλέμμα του τύπου «συ, ξένε, από πού φύτρωσες εδώ πέρα;»- και περνάς ατελείωτες ώρες στο καφενείο…
Ιnfo
Το «Ημερολόγιο Συνόρων» ταξιδεύει σήμερα στη Σικελία, τη Μagna Grecia, περνά δίπλα από τη Σκύλλα και τη Χάρυβδη, επισκέπτεται ένα από τα πιο «παράξενα» ξενοδοχεία στον κόσμο και διανυκτερεύει στο Δωμάτιο του Προφήτη
Google news
