Οι αλυσίδες του εθνικισμού

Ο Πήτερ Χο Ντέιβις (φωτό αριστερά) δεν κάνει φολκλόρ με φόντο την ιστορία (βλ. ελληνικά «ιστορικά» μυθιστορήματα), ίσως υπερτονίζει τις προθέσεις του, κάποτε διαλαλεί το μήνυμα, όμως αφήνει τους ήρωές του να κάνουν του κεφαλιού τους. Να ερωτευτούν, να μείνουν έγκυοι, να προδώσουν, να ενδώσουν, να διαπραγματευτούν την ενοχή με τα δικά τους κριτήρια, παρακάμπτοντας κοινωνικές επιταγές ή παραδοσιακές αξίες. Ο Ρόδεραμ καταλαβαίνει πως ο εθνικισμός είναι ένας τρόπος για να τοποθετούνται οι άνθρωποι στο κέντρο, να νιώθουν πως ό, τι υπάρχει γύρω τους είναι σημαντικό. Εκείνος όμως, όταν αντιλαμβάνεται τις πονηριές και τις ατασθαλίες της Έστερ με τον Εγγλέζο και τον Γερμανό, την προσπερνά. Δεν τον νοιάζει πια. Απελευθερώνεται από τις αλυσίδες του εθνικισμού ενώ του φαίνεται «γνήσια ελευθερία το να μην ανήκει πουθενά».