Παράδεισος στην άκρη της Ελλάδας

Με έκταση μόλις 9 τετρ. χλμ. το Καστελόριζο μπορεί να ονομάζεται Μεγίστη, αλλά το πολύ σε δύο ημέρες θα το έχετε γνωρίσει όλο. Κι ύστερα θα μπορέσετε να απολαύσετε διακοπές απόλυτης χαλάρωσης, παρέα με ανθρώπους οι οποίοι περιμένουν πώς και πώς να φιλοξενήσουν
τους ταξιδιώτες που θα έρθουν ώς εδώ, στο σταυροδρόμι της Ευρώπης με την Ασία, αναζητώντας τη γαλήνη του.
Πολλοί είναι εκείνοι που θέλουν να το επισκεφθούν. Λίγοι όμως το τολμούν. Εκείνοι χάνουν, γιατί τούτο το νησί έχει πολλά να προσφέρει στις καλοκαιρινές διακοπές. Η επίσημη ονομασία του είναι Μεγίστη, όνομα μάλλον σουρεαλιστικό για έναν οικισμό με λιγότερους από 300 κατοίκους. Δεν ήταν πάντα έτσι. Στις αρχές του 20ού αιώνα είχε σχεδόν 13.000 κατοίκους, αριθμός που μειώθηκε δραματικά κατά τη διάρκεια της ιταλικής κατοχής και του γερμανικού βομβαρδισμού. Το περπάτημα στο λιμάνι θα αποτελέσει την κύρια δραστηριότητά σας στο νησί. Ιδανική αφετηρία η περιοχή Κάβος, στον φάρο του λιμανιού. Εδώ βρίσκεται το τζαμί. Κτισμένο πάνω στα ερείπια της Αγίας Παρασκευής, φιλοξενεί σήμερα το Μουσείο Σύγχρονης Ιστορίας. Η πλατεία έχει το όνομα του Σάββα Νικολάου, Καστελλοριζιού που εκτελέστηκε από τους Γερμανούς με την κατηγορία πως ανατίναξε το αεροδρόμιο στην Κάλαθο της Ρόδου. Συνεχίζοντας περνάτε το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη και φτάνετε στην παλαιά δημοτική αγορά. Περπατώντας στην παραλία δεν θα αργήσετε να φτάσετε στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου του Πηγαδιού με το παλιό ρολόι, με έτος κατασκευής το 1903. Πίσω από την εκκλησία είναι η σχολή που ανήγειρε την ίδια χρονιά ο Ν. Σταματίου. Συνεχίστε μέχρι το ξενοδοχείο «Μεγίστη», απολαμβάνοντας πάντα τη θέα σε όλο το λιμάνι.

Ανάμεσα στο Μανδράκι και στο λιμάνι βρίσκεται η συνοικία Χωράφια. Η καρδιά της χτυπά στην Πλατεία του Λουκά Σαντραπέ, μοναδικού ευεργέτη του νησιού. Ανάμεσα στους ευκαλύπτους, τα βλέμματα μαγνητίζει η Σαντράπεια Αστική Σχολή, ένα κτίριο ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής με δύο αγάλματα στην είσοδό του, το οποίο κατασκευάστηκε το 1903 και σήμερα φιλοξενεί το Γυμνάσιο και Λύκειο του νησιού. Η κεντημένη με μαύρο και άσπρο βότσαλο αυλή συνδέει τη σχολή με τον ναό των αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, πολιούχων του νησιού. Λαμπρό θρησκευτικό και αρχιτεκτονικό στολίδι, σε ρυθμό τρίκλιτης θολωτής βασιλικής με πλούσια εικονογράφηση και μαρμάρινα τέμπλα. Τα εγκαίνιά του έγιναν το 1835 όπως μαρτυρεί επιγραφή σε μία είσοδό του- η ακριβής ημερομηνία, ωστόσο, είναι άγνωστη. Στηρίζεται σε 10 μονολιθικούς γρανιτένιους κίονες που μεταφέρθηκαν από τον ναό του Απόλλωνα στα Πάταρα της Λυκίας. Στο προαύλιο, το μαρμάρινο καμπαναριό κοσμεί μία από τις πρώτες καμπάνες που έχουν κατασκευαστεί στη Ρωσία. Δίπλα στο μνημείο του Σαντραπέ βρίσκεται οατέλειωτος ναός του Αγίου Γεωργίου (19ου αιώνα) με τους τεράστιους ευκαλύπτους να χαϊδεύουν τα ταλαιπωρημένα τοιχώματά του. Είχε κτιστεί με πανέμορφη πέτρα αλλά με την πάροδο των ετών σοβατίστηκε. Στις μέρες μας κινδυνεύει με κατάρρευση αφού όσες εργασίες άρχισαν κατά καιρούς σταμάτησαν λόγω έλλειψης οικονομικών πόρων.