ΑΙΧΜΕΣ Στα τυφλά

Τον τελευταίο καιρό, η ορατότητα του πολιτικού πεδίου έχει περιορισθεί επικίνδυνα. Η υπόθεση της Ζίμενς έχει σκοτεινιάσει το τοπίο. Η ορατότητα χάνεται την ώρα του κατακλυσμού. Όμως, εν αναμονή κατακλυσμιαίων εξελίξεων, εξακολουθούμε να υφιστάμεθα το μαρτύριο της σταγόνας.

Η υπόθεση αναδεικνύει ορισμένες από τις θεσμικές μας παθογένειες. Η Δικαιοσύνη χωλαίνει. Η δικαστική διερεύνηση σέρνεται πίσω από τη δημοσιογραφική έρευνα. Δεν έχει περάσει βδομάδα από τότε που ο υπουργός Δικαιοσύνης προεξοφλούσε τη μη εμπλοκή πολιτικών προσώπων και έχουμε την πρώτη παραδοχή εμπλοκής.

Ωστόσο, η έκταση της δομικής διαφθοράς δεν μπορεί να αποτιμηθεί. Η έλλειψη ανεξαρτησίας και η ανεπάρκεια της Ελληνικής Δικαιοσύνης τροφοδοτούν την τερατολογία και τη γενικευμένη απαξίωση της δημόσιας σφαίρας. Οι θεσμικές και οι άτυπες δικλίδες με τις οποίες έχει εφοδιασθεί το πολιτικό μας σύστημα αποβαίνουν εις βάρος του.

Βρισκόμαστε, άραγε, στα πρόθυρα μιας κατάρρευσης; Η κυβέρνηση προσποιείται ότι εμπιστεύεται τη Δικαιοσύνη, για την οποία γνωρίζει περισσότερα από τον οποιονδήποτε. Επί του παρόντος, το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται στη γωνία.

Αλλά το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης έχει χάσει την ενιαία υπόστασή του. Και μάλλον δεν θα έχει δυσκολία να στραφεί ξανά ενάντια στον εαυτό του. Το προχθεσινό διάγγελμα του προέδρου του γεννά προβληματισμό. Ο Γιώργος Παπανδρέου εμφανίζεται να θεωρεί ότι το πολιτικό σύστημα βρίσκεται σε διαρκή «κηδεμονία και ομηρεία από αδιαφανή οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα». Τίθεται το ερώτημα σε ποιο βάθος χρόνου τοποθετεί αυτή τη γενική «κηδεμονία και ομηρεία». Αφορά και τις κυβερνήσεις των οποίων διετέλεσε υπουργός;

Ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ φαίνεται να επιστρέφει στη ρητορική της περιόδου μεταξύ της εκλογικής του ήττας και της επανεκλογής του στην ηγεσία του κόμματος.

Δεν είναι βέβαιο ότι το στρατήγημα θα αποδώσει τώρα όπως και τότε. Κυρίως, είναι αμφίβολο αν υπηρετεί το γενικότερο συμφέρον του τόπου. Άλλωστε, η πρόσφατη εμπειρία μάς έχει δείξει ότι, ανεξαρτήτως προθέσεων, η «μηδενική ανοχή στη διαφθορά» είναι λόγος κενός αν δεν συνδυάζεται με ικανότητα διακυβέρνησης.