Η ξηρασία και η διαχείριση νερού

Αναγνώστες μάς γράφουν για την ξηρασία και την έλλειψη νερού, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά της Ξηρασίας (17/6/2008).

Η κ. Δήμητρα Κρίσιλια επισημαίνει μεταξύ άλλων για την ξηρασία:

«Η μεγαλύτερη κλιματική καταστροφή που γνώρισε ποτέ η Αμερική δεν ήταν ούτε τυφώνας ούτε πλημμύρα. Το 1988 περισσότεροι από 50.000

άνθρωποι πέθαναν εξαιτίας μιας δριμύτατης ανομβρίας, η οποία στοίχισε 61 εκατ. δολάρια στην κυβέρνηση της χώρας. Και τα δύο προαναφερθέντα μεγέθη είναι ενδεικτικά της σοβαρότητας του φαινομένου.

Πιο συγκεκριμένα, τα πρώτα θύματα της ξηρασίας είναι πάντα τα ζώα. Ακολουθούν τα φυτά με δραματικές συνέπειες για την ανθρώπινη επιβίωση. Αναλυτικότερα, η ελάττωση της σοδειάς βασικών προϊόντων μπορεί να έχει τραγικές κοινωνικές συνέπειες. Στην αρχή τα τρόφιμα δεν θα επαρκούν για τη σίτιση των ανθρώπων. Αν η ξηρασία επιμείνει και το νερό στερέψει, θα μειωθεί η παραγωγή ηλεκτρισμού, ενώ ταυτόχρονα θα αρχίσουν να προκύπτουν αρρώστιες από την έλλειψη νερού και τροφής. Οι πρώτες κοινωνικές αναταραχές θα ξεσπάσουν και πληθυσμοί θα μάχονται για τον έλεγχο των πηγών νερού που θα απομένουν». Για το ίδιο θέμα ο κ. Νικόλαος Παπαδόπουλος, μηχανολόγος μηχανικός, υπογραμμίζει την ανάγκη για διαφορετική διαχείριση του νερού:

«Η άμεση ενεργοποίηση των διαδικασιών της σωστής διαχείρισης των υδατικών πόρων, δεν είναι μόνο υπόθεση της ελληνικής πολιτείας, αλλά αντίστοιχα και του Έλληνα πολίτη. Αν δεν κάνουμε σωστή χρήση το νερό που θα μείνει θα είναι μόνο βρώμικο. Αυτό σημαίνει λογική και συνειδητή κατανάλωση νερού οικιακής χρήσης, λήψη και εφαρμογή νέων μέτρων, έγκριση πιστοποιητικού κατανάλωσης νερού σε δημόσια- δημοτικά κτίρια, εκσυγχρονισμός δικτύων ύδρευσης και άρδευσης. Ας αποκτήσουμε τη συνήθεια της εκμετάλλευσης του “γκρίζου” νερού για άρδευση, ας μάθουμε για τη χρήση αλμυρού νερού για την κάλυψη αναγκών υγιεινής και ας αναπτύξουμε νέες μεθόδους παραγωγής νέων καλλιεργειών, ειδικά τροποποιημένων, κατάλληλων για κατανάλωση, με μειωμένη απαίτηση άρδευσης».

Τέλος, ο κ. Π. Αντωνίου επισημαίνει:
«Μάλλον πρέπει να γυρίζουμε σελίδα, να αποκτήσουμε οικολογική συνείδηση, να ανακυκλώνουμε, να κάνουμε σωστή διαχείριση των απορριμμάτων, να τρεφόμαστε με βιολογικά τρόφιμα και καθαρό νερό.

Πρέπει να στραφούμε σε πιο καθαρές μορφές ενέργειας όπως φυσικό αέριο και ελεύθερη ηλεκτροπαραγωγή από υδατοπτώσεις, αιολική και ηλιακή ενέργεια.

Η φύση δεν θα μας ανέχεται για πάντα. Όσο εμείς τη βιάζουμε (μολύνουμε, καίμε δάση, παραβιάζουμε ισορροπίες) τόσο αυτή θα μας εκδικείται».