ΤΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ ΤΟΥ ΚΙΟΤΟ

Ο πενήντα οκτώ ετών σήμερα, Χαρούκι Μουρακάμι γεννήθηκε στο Κιότο αλλά δεν έμεινε εκεί. Στο έργο του δεν υπάρχει ίχνος παράδοσης και απωανατολίτικου φολκλόρ. Σκέφτεται ψύχραιμα σαν Γιαπωνέζος αλλά γράφει νευρικά σαν σύγχρονος Αμερικάνος και εκεί ίσως κρύβεται το μυστικό της επιτυχίας του. Πριν στραφεί στη λογοτεχνία υπήρξε ιδιοκτήτης τζαζ μπαρ και λάτρης της δυτικής λογοτεχνίας με προτίμηση στον Ρέιμοντ Τσάντλερ, στον Σκοτ Φιτζέραλντ, στον Τρούμαν Καπότε και φυσικά στον Τζακ Κέρουακ. Οι ήρωές του είναι μυρμηγκάκια του γιαπωνέζικου βιομηχανικού και χρηματιστηριακού πολιτισμού, φορείς μιας βαθιάς μελαγχολίας που εύκολα συγχέεται με την ποίηση. Θα έλεγε κανείς ότι είναι εφευρέτες του υπαρκτού σουρεαλισμού έτσι παράξενα και εκκεντρικά που διαχειρίζονται την καθημερινότητά τους. Έχουν σαφείς διανοητικές αναφορές στον ευρωπαϊκό πολιτισμό και διεκδικούν την αυθεντική συγκίνηση εξ ου και είναι σταθερά προσανατολισμένοι στην αυτοκαταστροφή. Γεμάτη από τέτοιους μικρούς σαμουράι των αισθημάτων, η λογοτεχνία του Μουρακάμι έχει γίνει το ευαγγέλιο των Ευρωπαίων, όσων διαβάζουν συχνά, αραιά ή και καθόλου.