Το χιούμορ που πληγώνει

Ας φύγω όμως από την κιτσαρία Σεργουλόπουλου, παραγωγή περσινή ή προπέρσινη, που όμως την ξαναπαίξαν φέτος, και κυκλοφορεί και βιντεάκι στο διαδίκτυο, στο Υou Τube, ας φύγω από τη σκέτη χυδαιότητα και ας πάω σε κανονικό χιούμορ.

Την ίδια μέρα με το άρθρο τού Οn off, θαρρείς από σατανικό συντονισμό, το Βημαγκαζίνο του πασχαλιάτικου Βήματος χτυπάει δύο φορές: η μία στη σελίδα «Μ΄ αρέσει- Δεν μ΄ αρέσει», όπου ένας όντως συμπαθέστατος συντάκτης δηλώνει πως δεν του αρέσει «ο μικρομέγαλος», άντε πάλι, Χρήστος Σαντικάι! Τέλος πάντων, συνοπτικές οι διαδικασίες της εν λόγω σελίδας, δε βαριέσαι, όμως αμέσως στη συνέχεια, στα καθαυτό χιουμοριστικά «Τριτοκοσμικά» του Κοσμά Βίδου, στα οποία έχω κι άλλοτε αναφερθεί επαινετικά, διαβάζουμε με μεγάλα, χοντρά γράμματα, εκτός κειμένου: «Η εξαδέλφη μου έχει αλλεργία στον Σαντικάι. Ο γιατρός το δήλωσε κατηγορηματικά: “Θα πρέπει να την κρατήσετε μακριά από τέτοια παραθρησκευτικά φαινόμενα”»-είναι άπαιχτος ο Βίδος όταν έχει τα κέφια του, και ευτυχώς τα έχει συχνά. Και ακόμα καλύτερα και πιο βιτριολικά, μέσα στο κείμενο: «Η εξαδέλφη μου πάλι έχει πρόβλημα με τον Χρήστο Σαντικάι. Το μικρομέγαλο που τραγουδάει ύμνους με το θράσος του Μάριου Φραγκούλη (και τις υψηλές νότες που δεν έχει ο Φραγκούλης)» -είπα, άπαιχτος ο Βίδος. Που συνεχίζει για την αλλεργία της εξαδέλφης του:

«Με το που τον ακούει να πιάνει το “Ω!” (από το “Ω γλυκύ μου έαρ”)

πετάει καντήλες. […] Τον Πέτρο Γαϊτάνο τον αποφεύγουμε, διότι σε αυτόν έχω αλλεργία εγώ. Με Γαϊτάνο και Λουδοβίκο των Ανωγείων ανεβάζω πυρετό και παθαίνω στοματίτιδα»…

Έμεινα λίγο παραπάνω στον Κ. Βίδο, για να φανεί η ξεκάθαρη πρόθεση του χιούμορ. Όμως, επιμένω εγώ: ακόμα και το πιο καλοπροαίρετο χιούμορ, αν και πάλι μπορεί να το αντιληφθεί ένα μικρό παιδί, σίγουρα δεν θα το πληγώσει;

ΥΓ. Όντως αλλάζει η φωνή με την εφηβεία, χωρίς αυτό να σημαίνει απαραιτήτως και πως χάνεται οριστικά. Δεν ξέρω έτσι αν γίνει ή δε γίνει τραγουδιστής ο Χρήστος Σαντικάι, ή αν γίνει άλλου είδους μουσικός, ή κι αν δε γίνει τίποτα σχετικό. Στο μεταξύ, και αν κανένα Άλτερ δεν τον ξαναπαίξει, οι επίδοξοι τραγουδιστές αλλά και πολλοί φτασμένοι επαγγελματίες ας τα ακούν προσεχτικά αυτά τα δυο-τρία σιντάκια του: πολλά θα μάθουν από τοποθέτηση φωνής, από τονισμούς, από ερμηνεία.