ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΚΑΤΑΣΤΡΩΜΑΤΟΣ

18 ΑΠΡΙΛΙΟΥ
Ημέρα 1η
Στην Ακτή Ξαβερίου, πλάι στο κτίριο του ΟΛΠ μάς περιμένει το κρουαζιερόπλοιο «Cristal». Άνθρωποι όλων των τάξεων και όλων των εθνοτήτων, μετά τα διαδικαστικά με τον έλεγχο των διαβατηρίων, περνούν την πόρτα του πλοίου. Σιγά σιγά εξερευνάς τον «θαυμαστό καινούργιο κόσμο»: πισίνα, SΡΑ, εστιατόρια, καφέ- όλα διαμοιράζονται στα decks του τεράστιου πλοίου.

Έχω την καμπίνα 7212 και από το παράθυρο οι εικόνες του Πειραιά μοιάζει να εκτυλίσσονται μέσα από φωτογραφική λούπα. Καθόμαστε στο Riviera Ρool Βar, δεκάδες σερβιτόροι με παπιγιόν και γιλέκα πάνε και έρχονται. Μια Ταϊλανδέζα του πληρώματος κρατά τις προσφορές για μασάζ, σιάτσου, αρωματοθεραπεία, χαμογελά και φορά κιμονό. Σε λίγο ακούγεται ανακοίνωση που μας αφορά και κατευθυνόμαστε στο Conference Room. Πίνω φρουτ παντς και την ίδια στιγμή γίνεται χαιρετισμός. Ο καπετάνιος του πλοίου μάς ενημερώνει: «Προβλέπεται πολύ καλός καιρός». Σε λίγο είναι η ώρα του γεύματος στο εστιατόριο La Scala. Λέγεται ότι παλιότερα στις κρουαζιέρες ο μέσος όρος ηλικίας ήταν τα εξήντα χρόνια. Τώρα αυτό τείνει να αλλάξει και η νέα ταξιδιωτική τάση είναι οι κρουαζιέρες για νέους. Η δική μας κανονικά διαρκεί επτά ημέρες με στάσεις σε ελληνικά νησιά (Μύκονος, Πάρος, κ.λπ.). Τώρα όμως είναι τριήμερη μόνο για την Κωνσταντινούπολη, χωρίς στάσεις. Δεν προλαβαίνουμε να ολοκληρώσουμε το φαγητό και ενημερωνόμαστε για την καθιερωμένη άσκηση ετοιμότητας. Όλοι μετά τον επαναλαμβανόμενο και χαρακτηριστικό ήχο τρέχουμε στις καμπίνες μας, φοράμε τα πορτοκαλί σωσίβιά μας και πάμε στον Σταθμό Συγκέντρωσης. Οι εικόνες είναι λίγο περίεργες και θυμίζουμε πορτοκαλί «στρατό» σε αμηχανία. Αναχώρηση. Στις 15.54 φεύγουμε από τον Πειραιά, κάνει ζέστη και ένα πυκνό σύννεφο μοιάζει για λίγο να μας ακολουθεί. Μπαίνουμε στη γέφυρα για να βρούμε τον καπετάνιο που θα μας κάνει αναλυτική ξενάγηση. Τα ραντάρ, οι δύο μοχλοί που αντικατέστησαν το παλιό καλό τιμόνι, οι λεπτομερείς χάρτες του Πολεμικού Ναυτικού, οι υδατογραφίες πάνω στο γραφείο της γέ φυρας, όλα έχουν τον ρόλο τους. Και η εικόνα του Αγίου Νικολάου, από πάνω μας, που υπάρχει σε όλα τα πλοία, τον δικό της. Έχει 1-2 Μπωφόρ και η κουβέντα με τον καπετάνιο αποκτά πολύ ενδιαφέρον. Δεν θα αργήσουμε να επιστρέψουμε στην καμπίνα και το βράδυ παρακολουθούμε το σόου στο Μetropolitan Show Lounge. Οι χορογραφίες θυμίζουν Εurovision…

19 ΑΠΡΙΛΙΟΥ
Ημέρα 2η
Στις 04.00

περνάμε τα Δαρδανέλλια. Η θάλασσα του Μαρμαρά δίνει τη θέση της στον Βόσπορο. Ποιος έχει ξυπνήσει για να δει τα πρώτα φωτάκια που σαν βαρκούλες τρεμοπαίζουν στο νερό; Στις 12.00 φαίνονται τα σπίτια των προαστίων της Πόλης. Οι ακτές διακρίνονται καλύτερα από τη γέφυρα και ο καπετάνιος παρακολουθεί με κιάλια. Η Κωνσταντινούπολη απλώνεται μπροστά μας: αριστερά είναι το ευρωπαϊκό και δεξιά το ασιατικό τμήμα. Ο χάρτης ανοίγει και γεμίζουμε διαβαθμισμένες πληροφορίες για το στενό πέρασμα του Βοσπόρου. Στις 13.10 βλέπουμε αριστερά μας το Μπλε Τζαμί και δεξιά την Αγία Σοφία. Βγαίνουμε στο Sun Deck. Σαν τσαμπιά ο κόσμος κρέμεται από τα κάγκελα του πλοίου, φωτογραφίζει και ρουφάει τις εικόνες των κτιρίων που μπερδεύονται με τα τζαμιά σε έναν απερίγραπτο συνωστισμό εικόνων. Η αίσθηση της άφιξης στην Πόλη από τη θάλασσα είναι απερίγραπτη. 20 ΑΠΡΙΛΙΟΥ
Ημέρα 3η
 Μετά την επίσκεψη στο Φανάρι, επιστρέφουμε στο πλοίο και λίγο πριν επιβιβαστούμε- ως είθισται- γίνεται λαϊκό προσκύνημα στα μπακλαβαδάκια του «Gulluoglu». Στις 15.30 έχουμε ήδη αναχωρήσει από την Πόλη: προορισμός το Λαύριο. Οι φωνές των μουεζίνηδων “σβήνουν” πίσω μας, όχι όμως και η γλυκιά γεύση των κινηματογραφικών εικόνων της πιο γλυκιάς πόλης.