«Εμπνέομαι ακόμη κι από ένα ψυγείο»
«Το θέμα στη ζωγραφική είναι όπως οι λέξεις. Είναι η πηγή. Όπως με την ίδια λέξη μπορείς να κάνεις χιλιάδες πράγματα, έτσι και με οποιοδήποτε θέμα στη ζωγραφική», λέει η ζωγράφος Μαρίνα Καρέλλα
«O ρόλος της τέχνης είναι θεραπευτικός» λέει στα «ΝΕΑ» η ζωγράφος, γλύπτρια, ενδυματολόγος, σκηνογράφος και φωτογράφος Μαρίνα Καρέλλα. «Ο καλλιτέχνης είναι ταυτοχρόνως το άρρωστο παιδί που ζωγραφίζει και ο θεραπευτής». Συνεπής στην πεποίθηση ότι ο ρόλος του ανθρώπου είναι να παίρνει πρωτοβουλία και να κάνει ό,τι μπορεί για να ξυπνάει συνειδήσεις, η καλλιτέχνις μαζί με την Γκαλερί Ζουμπουλάκη αφιερώνει την έκθεση και τις εισπράξεις της στην ενίσχυση του σωματείου «Ελίζα»- κατά της κακοποίησης του παιδιού.
Το τολμηρό κορίτσι που στα 25 του έκανε κοστούμια στην Επίδαυρο πλάι στον Γιάννη Τσαρούχη και πριν από τα 30 άνοιξε τα φτερά του για διεθνή καλλιτεχνική καριέρα στη Νέα Υόρκη με τον Αλέξανδρο Ιόλα και τα μεγάλα γλυπτά (λευκά υφάσματα που σκέπαζαν με ποίηση και μυστήριο καθημερινά αντικείμενα), παντρεύτηκε έναν πρίγκιπα-συγγραφέα (τον Μιχαήλ) και συνέχισε να δουλεύει και να ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο, είναι σήμερα μια ώριμη γυναίκα με άνεση στη ζωγραφική.
«Ένας στίχος που διάβασα τελευταία και μου εντυπώθηκε είναι του Σεφέρη: ΄΄Μια λάμψη είναι η ζωή και ό,τι είδες, είδες”» λέει η ζωγράφος. «Δεν κοιτάζω ποτέ πίσω. Πιστεύω πως δεν έχω εξαντλήσει και δεν θα εξαντλήσω ποτέ τα θέματα που με αγγίζουν, γιατί θα υπάρχει πάντα ένας καινούργιος τρόπος ερμηνείας». Από τι εμπνέεστε τελικά;
Τα θέματα είναι πάντοτε τα ίδια: θαλασσινά τοπία, εσωτερικοί χώροι, η ποίηση της καθημερινότητας. Αναγνωρίσιμα, χωρίς ποτέ να δείχνουν ρεαλιστικά. Εμπνέομαι από τον πραγματικό χώρο και τον κάνω φανταστικό. Ακόμη και ένα ψυγείο, το βλέπω με άλλα μάτια. Ο χώρος είναι σημαντικός διότι επιδρά στον ψυχικό μας κόσμο, όπως και η αρχιτεκτονική. Θέλω και εγώ η ίδια να ψάχνω να βρω το νήμα που με συνδέει με το περιβάλλον και να βρίσκω νέους τρόπους να το ερμηνεύω. Θέλω να ξαφνιάζω τον εαυτό μου.
ΙΝFΟ
Έκθεση της Μαρίνας Καρέλλα από αύριο (εγκαίνια στις 20.00) στην Γκαλερί Ζουμπουλάκη (Πλατεία Κολωνακίου 20) έως 7 Ιουνίου.
Ύστερα από πέντε χρόνια θητείας στην ακουαρέλα επιστρέφετε στο τελάρο. Τι κερδίσατε;
Η ακουαρέλα απαιτεί ταχύτητα, σαφήνεια. Δεν δέχεται παρεμβάσεις και διορθώσεις. Αυτή η θητεία με απελευθέρωσε από πολλά, κυρίως από τον φόβο του χρώματος. Σήμερα αισθάνομαι τελείως απελευθερωμένη στον τρόπο που βλέπω τα πράγματα. Βρίσκομαι έξω στον ήλιο και απλώνω τα ρούχα μου να στεγνώσουν.














