Γέλασα με το όνομα Σου Λι

ΕΠΙΤΥΧΗΜΕΝΟΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑΣ ΤΗΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ, Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΣΤΑΘΙΑΔΗΣ
ΤΥΠΩΣΕ, ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΕΤΗΣ, ΤΟ ΠΡΩΤΟ (ΑΠΟΚΗΡΥΓΜΕΝΟ)
ΠΟΙΗΤΙΚΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟ. ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΓΡΑΦΕΙ ΜΟΝΟ ΠΕΖΑ
(ΜΙΚΡΑ, ΩΣ ΕΠΙ ΤΟ ΠΛΕΙΣΤΟΝ): «ΜΕ ΓΕΜΑΤΟ ΣΤΟΜΑ» (2002), «ΔΩΜΑΤΙΟ
ΠΑΝΤΟΥ» (2005), «ΓΡΑΜΜΕΝΑ ΦΙΛΙΑ» (2006). ΕΧΕΙ ΕΚΔΩΣΕΙ ΔΥΟ
ΤΟΜΟΥΣ ΜΕ ΜΙΚΡΑ ΔΟΚΙΜΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ- ΜΕ ΤΟ ΨΕΥΔΩΝΥΜΟ
ΑΠΙΚΙΟΣ- ΒΙΒΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΥΣΗ. ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΕΙ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΑ ΣΤΟΝ ΤΥΠΟ.
ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ ΤΟΥ Γ΄ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΕΧΕΙ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙ ΕΚΠΟΜΠΕΣ
ΓΙΑ ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ.
Η απόλυτη ευτυχία για σας είναι… Ίσως, μια μοναχική άσκηση μνήμης, ονειροπόλησης και νέων περιπετειών (επί χάρτου), ενισχυμένη με δυνατό άρωμα αναβολικού καφέ. Τι σας κάνει να σηκώνεστε το πρωί;

Το αντιφροϋδικό- μια και διακόπτει τα γόνιμα ενύπνια- ξυπνητήρι μου. Η τελευταία φορά που ξεσπάσατε σε γέλια;

Όταν άκουσα το όνομα της Σου Λι, μια και η εθνικότητά της προαναγγέλλει, θαρρείς, το επέΚινα των αθλητών (με κεφαλαίο κάπα και μετά γιώτα, όπως προφητικά το θέλησε ο Καλοκύρης).

Το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σαςείναι…

Αναποφάσιστος στα ασήμαντα και αποφασιστικός στα σημαντικά.

Το βασικό ελάττωμά σας… Δεν ξέρω ή δεν μπορώ να πω σε τίποτα «όχι».

Σε ποια λάθη δείχνετε τη

– Πώς θα επιθυμούσατε να πεθάνετε; – Κατά τον στίχο του Ginsberg: «Μέσα στον τρόμο ότι πεθαίνω»

μεγαλύτερη επιείκεια; Σε όλα. Από αλληλεγγύη, γιατί κάνω κι εγώ τόσα πολλά…

Η τελευταία φορά που κλάψατε; Δεν θυμάμαι. Για τον θρήνο προτιμώ την εσωστρεφή ξηρασία.

Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεστε περισσότερο;

Με τον Αδάμ- αν και δεν είναι ιστορική προσωπικότητα-, γιατί απ΄ τα πλευρά μου πλάστηκε η γυναίκα που αγαπώ.

Ποιοι είναι οι ήρωές σας σήμερα; Οι φανταστικοί ήρωες των παιδικών μου χρόνων. Ακόμα.

Το αγαπημένο σας ταξίδι… Δεν αγαπώ χώρες, αλλά χώρους (και μάλιστα αστικούς). Συγκεκριμένες πλατείες, συγκεκριμένους δρόμους, επιλεγμένα κτίρια…

Οι αγαπημένοι σας συγγραφείς… Παπαδιαμάντης, Βιζυηνός, Πεσόα, Μπέκετ, Μπόρχες, Καλβίνο, Μπαρίκο.

Ποια αρετή προτιμάτε σε έναν άντρα;

Δεν ξέρω/Δεν απαντώ. Και σε μια γυναίκα… Εδώ και αν Δεν ξέρω/Δεν απαντώ. Ο αγαπημένος σας συνθέτης; Ο Μozart στη χαρά και ο Ροσίνι στη λύπη.

Το τραγούδι που σφυρίζετε κάνοντας ντους;

Ηaendel. Τη Μουσική των Νερών, ασφαλώς!

Το βιβλίο που σας σημάδεψε; «Η κορομηλιά» του Κοσμά Πολίτη. Η ταινία που σας σημάδεψε… «Μuriel ou le temps d΄un retour» του Αlain Resnais (προτού γνωρίσω, βέβαια, τον Ηitchcock, τον Οrson Welles και τον Ταρκόφσκι).

Ο αγαπημένος σας ζωγράφος… Ο Chagall. Το αγαπημένο σας χρώμα… Δεν έχω αγαπημένο χρώμα. Μόνο κάποιες αποχρώσεις.

Ποια θεωρείτε ως τη μεγαλύτερη επιτυχία σας;

Το ότι διαχειρίστηκα με σύνεση και μέτρο τα ποικίλα προσωπεία μου, και το ότι- αν και γνωρίζω την τεχνική της προβολής καλύτερα απ΄ τον καθένα- δεν την εφάρμοσα ποτέ στον εαυτό μου.

Το αγαπημένο σας ποτό… Καθαρό δροσερό νερό (μέσα σε εκλεκτό ουίσκι, βεβαίως!).

Για ποιο πράγμα μετανιώνετε περισσότερο;

Γιατί άφησα τον χρόνο να περάσει ή, μάλλον, γιατί πέρασα βιαστικά μέσα στον χρόνο.

Όταν δεν γράφετε,ποια είναι η αγαπημένη σας ασχολία;

Να ακούω μουσική, αφοσιωμένος αποκλειστικά σ΄ αυτή. Δεν ακούω ποτέ όταν γράφω, γιατί απεχθάνομαι τη μουσική σαν χαλί.

Ο μεγαλύτερος φόβος σας… Έχω τόσο πολλούς, ώστε δεν μπορώ να τους ταξινομήσω, ούτε να τους αξιολογήσω.

Σε ποια περίπτωση επιλέγετε να πείτε ψέματα;

Δεν είμαι καθόλου επιλεκτικός σ΄ αυτό.

Ποιο είναι το μότο σας; Δεν έχω κανένα μότο. Εν τούτοις, τα τελευταία χρόνια, με έχει γοητεύσει ο αφορισμός του Αntonio Ρorchia: «Λυπημένος είσαι λιγότερο λυπημένος. Μείνε λυπημένος».

Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεστε αυτόν τον καιρό;

Ελαφρώς μεταχειρισμένη.